Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Dünyayı yeniden dizayn etmek, yeni bir dünya inşa etmek için dar gelirlilerin kullanıldığını biliyor muydunuz? Yaşamakta olduğumuz krizde ABD''li yoksulların çakmak taşı olarak kullanıldıklarından haberdar mısınız?

Krizi başlatan ABD konut balonunun sınırlarını, 2001-2007 olarak çizdiğimizde, bu dönemde yoğun bir şekilde borçlananlar; kapitalist şirketler, küçük/orta ölçekli işletmeler değil. Kredi borcu en fazla olanlar işçi sınıfının en yoksul kesimi, öncesinde bankaların ilgi göstermediği kişiler. ABD işçi sınıfının en yoksul kesimine mensup, çoğunlukla siyah ya da Latin kökenli kadınlar. Peki, bankalar neden yoksulları görmeye, onların da konut sahibi olması için demokratikleşmeye karar vermişti! Çünkü bankalar borcu menkul kıymetleştirdi, yani piyasada alınıp satılabilir parçalar halinde paketleyip sattılar. Kredileri menkul kıymetleştirmek için konut kredilerini sürekli artırmak bankaların menfaatineydi. Ayrıca tipik olarak düşük bir faiz oranıyla başlayıp akabinde ayarlanarak yükseltilebilen, ikinci kalite ipotek kredilerinden faydalandırmışlardı dar gelirlileri.

2. Dünya savaşı sonrası yoksul azınlıkları dışlayan sistem, evlere servis kredilerle, daha büyük bir ev satın almak isteyen konut sahipleri ile ilk defa konut piyasasına girmek isteyenler arasında oluşturulan rekabet, değerinden yüksek ev satın almak için bir yarışın içine soktu kişileri. 2008 yılında durum kötüleştiğinde haczedilen evlerin büyük çoğunluğu, eskiden ırka dayalı dışlamaya maruz kalan yoksullara pazarlanmıştı. Bu nedenle krizin etkisi azınlık mensubu ve düşük gelirli kesimlerin yaşadıkları mahallelerde daha büyük.

Akbaba finansçılar, konut sahibi olma ve ev fiyatlarının gitgide yükseleceği umuduna kapılan yoksulların umutlarının üzerine çöreklendi. Formül basit uygulama kolaydı: Krediyle ev alacak, biraz bekleyecek, fiyatlar yükselince satacak, çok para kazanacaktı.

Emlak piyasası balon gibi şişmeye, faizler yükselmeye konut fiyatları hızla düşmeye başlayana kadar. 2004 yılından itibaren faiz oranları artmaya başlayınca borcunu ödeyemeyenler evlerini satışa çıkardı. Ev fiyatlarının hızla düşmesi, satıştan elde edilen paranın borcu kapatmaya yetmemesi, konut balonunun sonunu getirdi.

Bu kriz önceki krizlerin aksine en başından itibaren küreseldi. Amerikalı finansçılarının fevkalade yaratıcı maharetlerinden dünyanın geri kalanı da nasiplenmek için sabırsızlanmıştı. Karı bireyselleştiren zararı toplumsallaştıran finansallaşma anlayışı ekonomiye egemen oldukça, yoksullar ordusu yeni katılımlarla büyümeye devam edecek.

Yoksul hem büyük bir baş belası hem de sermaye birikimi için gerekli. Çalışan, hak ettiğinin çok altında kazanan, açlık sınırında yaşayan yoksullar yığınının başarılı olmaması için bütün çaba harcanıyor.

Her ekonomik kriz kendi değerler sistemini topluma empoze ederek sona eriyor. Ekonomik sistemin başarıyla devam etmesi için gerekli olan geleceğe güven itinayla yok ediliyor.

Eskinin yoksul şimdinin daha havalı tabiriyle gelişmekte olan ülkeleri, 1997-1998 Asya krizinden sonra döviz kuru krizlerine karşı önlem olarak döviz rezervi biriktirme durumunda kaldılar. ABD devlet tahvilleri almak anlamına gelen bu uygulama gösterdi ki dünya ekonomisinde yoksullar zenginlere finansman sağlıyor.

Gelişmekte olan ülkelere yönelik aşırı sermaye hareketi, bu ülkeleri uluslar arası rezerv birikimine zorladıkça, ABD cari işlemler açığının finansmanına hizmet ediliyor. Kriz sürecinden en fazla yarar sağlayan dolar ihraççısı olan ABD. Yoksulun zengine borç verdiği bir garip ekonomik sistem.

Küreselleşmenin en bariz göstergesidir, dolar milyarderleri artarken açlık sınırında yaşayan insan sayısının artması.

ABD piyasaları için temel ödünç verilebilir dış fon kaynağını sağlayanlar da yoksul ülkeler, gelişmiş ülkelerin elektronik atıklarını temizlerken zehirlenenler de.

Yenilenen teknoloji hızlı tüketim sonucunda çöpe atılan televizyon, bilgisayar buzdolabı gibi elektronik atıklar, görüş alanımızdan çıktığı an yok olmuyor, Afrikalı küçük çocuklar tarafından yok ediliyor. Gelişmiş ülkeler oldukça zehirli bir süreç içeren elektronik atıkları yok etme işlemi için Afrika ülkelerine gönderiyor. Elektronik atıklardaki değerli parçaları ayırmakla görevli sekiz yaşındaki çocuklar, kurşun, civa zehirlenmesine maruz kaldığı gibi; elektronik atıklardaki ağır metaller ülkenin toprağına suyuna karışıyor.

Kendi ülkesinde beş dolara mal olacak ayrıştırma, yok etme işlemini, gemilerle yoksul ülkelere taşıyarak iki dolara indirmek; kendi vatandaşlarını, toprağını, suyunu zehirli atıklardan uzak tutarken yoksulun hayatını hiçe saymak, gelişmişliğin ilk ibaresi ne de olsa!

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...