Sahasında 21 maçta tek yenilgi alan bir takımdı Beşiktaş’ın rakibi. Kuralar çekildiğinde “Liverpool ile keşke şimdi oynasak” dendiğini iyi hatırlıyorum. O dönem formsuz olan İngiliz ekibi, dünkü Beşiktaş’ı görünce o halde bile oynamaya razı olurdu inanın.
Çok fazla geçmişe gidip 8-0’lık dönemi hatırlatmaya, kıyaslama yapmaya kalkışmayacağım. 8-0’lık hatırlatmayı maç öncesinde ve maç gününde karşılaşmayla ilgili haberler derleyen İngilizler bile yapmadı. Çünkü onlar da Beşiktaş’ı o Beşiktaş olmadığını çok iyi biliyordu.
Üç savunma oyunculu Liverpool, sayı olarak az görünse de sürekli sabit oynadıklarından kontrataktan çok tehlike bulmak düşük ihtimaldi. Yani Beşiktaş, savunmaya çekilip hızlı hücumlar yerine hücum ederek savunmalıydı kalesini.
‘Liverpool’a ne kadar az top gösterirsen o kadar rahat edersin’ nedir iyi biliyordu. Beşiktaş ilk yarıda bunu iyi yaptı, üzerine de hızlı top çevirerek ekstra paslarla rakibin direncini kırdı. Bunlardan birinde 35. dakikada Demba Ba golle burun buruna geldi. Gol olsa, hedeflenen fazlasıyla gerçekleşecekti. Azalan fizik gücüyle birlikte, ilerleyen dakikalarda Liverpool’a daha çok top göstermeye başladı haliyle. Ancak Beşiktaş, önde pres uygulayarak rakibinin daha kontrollü orta sahaya yayılmasını, hızlı paslarla direncini kırmaya devam etti. Yoğun pres sonucu öne geçebileceği fırsatları da buldu.
Maç boyu bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar az hata yapan, iyi bir maç çıkaran Cenk’in emekleri boşa gitti. Hem de ucuz bir penaltıyla...
‘Ucuz’ sözünden penaltı pozisyonunun çok kolay oluşmasını, kale çizgisi hakeminin burnunun ucundaki temiz pozisyona göz göre göre ‘penaltı’ demesini anlayabilirsiniz.
Bu oyunun karşılığı mağlubiyet olabilirdi ancak böyle bir penaltıyla olmamalıydı. Bursaspor maçını benzer bir penaltıyla kazanan Beşiktaş, dün benzer sonla kaybetti. Ama şu var ki; hem Beşiktaş taraftarı hem de takımı takdiri hak etti. Rövanşta ne olur bilinmez ancak tur hiç de uzak değil.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.