Avrupa, İslâm fobisini üzerinden atabilecek mi?

Essen-Köln / Almanya. Gerek coğrafî bakımdan, gerek kültürel bakımdan, gerekse felsefî bakımdan Almanya çelişkiler ülkesi. Ama bu çelişkileri aşmasını, bir anlamda zenginliğe -veya güce- dönüştürmesini bilen bir ülke Almanya.

Bunun çeşitli nedenleri var: Her şeyden önce, Almanya, genelde Avrupa Birliği ülkelerinin gözünde Avrupa Birliği projesinin en güçlü motoru: Bütün Avrupalılar, Almanya''nın varlığından bir hayli mutlular ve Almanya''nın varlığı nedeniyle geleceğe güvenle baktıklarını zaman zaman itiraf etmekten çekinmiyorlar.

İkinci olarak, modern dünyanın felsefî, kültürel ve iktisadî bakımlardan kurulmasında Fransız ve İngilizlerle birlikte Almanlar belirleyici roller üstlendikleri için, Amerikan hegemonyasına karşı direnme rolünü de Almanlar temsil ediyorlar.

Kurduğum cümlelerden Avrupalıların Almanya''ya karşı tam olarak güven/e/mediklerini çıkarmak hiç de zor değil. Bunun başlıca nedeni ise Almanların güçlendikleri zaman, bu güçlerini aşırı, tahakküm kurucu bir aygıta dönüştürmekten çekinmemeleri.

Tarih boyunca hep böyle olmuş çünkü: Almanlar, Avrupa''yı defalarca kurmuşlar ve yıkmışlar. Bunun son örneği, yine Almanlar tarafından, Almanya''da / Westpahlia''da kurulan üç yüzyıllık Avrupa Dünya Düzeni''ni İkinci Dünya Savaşı''yla birlikte Almanların yerle bir etmiş olmaları.

Dolayısıyla Almanya, tarih boyunca yaşadığı çelişkileri, yine felsefî, kültürel ve iktisadî gücünün büyüklüğü nedeniyle aşmasını biliyor. Almanya''nın sahip olduğu bu çok yönlü gücün izlerini Essen, Köln, Münih, Berlin, Hamburg, Frankfurt gibi belli başlı Alman kentlerine biraz yakından baktığınız zaman görebiliyorsunuz: Bir yandan güçlü endüstri, öte yanda güçlü felsefe ve kültür, her bakımdan varlığını hissettiriyor insana. O yüzden Avrupalılar Almanlara her ne kadar zaman zaman kuşkuyla yaklaşsalar da, ortak bir Avrupa fikrinin hayata geçirilmesinde Almanya''nın önderliğine ziyadesiyle güveniyorlar.

Avrupalıların Almanlara güven duymalarının en belirgin nedenlerinden biri, Almanların İslâm''a karşı takındıkları sert, uzlaşmaz, taşralı, kaba-saba tutum. Almanların İslâm''a ve İslâm dünyasının en güçlü ülkelerinden Türkiye''ye Avrupa içinde yüz vermemeleri, Avrupalıların Almanlara bir kat daha güvenmelerine yol açıyor ve handiyse bütün Avrupa ülkeleri Almanların İslâm''a karşı takındıkları katı, dışlayıcı ve hatta düşmanca tutumu takdirle karşılıyor ve aynen benimsiyorlar.

Ortak Avrupa fikrinin hayata geçirilmesinde felsefî olarak, siyasî olarak, kültürel olarak, iktisadî olarak ve nihayet coğrafî olarak Almanlar hiç kuşkusuz çok belirgin bir rol oynuyorlar. Ortak Avrupa fikri''nin tam olarak ne olduğu, ne olabileceği, ne olması gerektiği konusunda hiçbir Avrupa ülkesinde berrak bir fikir mevcut olmasa da, ortak Avrupa fikri''nde İslâm''a yer olmadığı konusunda bütün Avrupa ülkeleri neredeyse hemfikirler.

Bütün Avrupa genelinde 30 milyondan fazla Müslüman nüfus yaşıyor: Avrupa''daki Müslüman nüfus çok dağınık. Entelektüel, kültürel, siyasî ve iktisadî açıdan henüz gözle görülür bir varlık gösterebilecek durumda değil. Bunun en temel nedeni, Avrupa''daki Müslüman nüfusun Avrupa''ya işçi formatında bir tür “köle” olarak gelmiş / getirilmiş olması. Avrupa kültürü ırkçı, dışlayıcı ve taşralı bir kültür olduğu için bu Müslüman nüfus''un burada gözle görülür bir varlık gösterebilmesi o kadar kolay olmuyor.

Bu ırkçılık, dışlayıcılık ve taşralılık Almanya''da tam bir İslâm fobisine dönüşmüş durumda. Almanlar, Müslümanların Almanya''nın hayatında varlık gösterebilecek bir performans ortaya koyamamalarına rağmen, Müslümanlarda, kendilerinin hızla yitirdikleri aile, kardeşlik, yardımlaşma, dayanışma, kanaatkârlık gibi temel insanî değerlerin çok güçlü olduğunu görüyorlar ve özelde Almanya''da, genelde Avrupa''da hem nüfusun geriye sayması, hem bu temel insanî değerlerin aşınmasından ötürü, Müslüman nüfusun hızla artmasına paralel olarak güçlü bir İslamofobinin köksalmasına yol açıyor.

O yüzden ne yapıp edip Müslüman nüfusu asimile etmek için yoğun çaba gösteriyorlar. Özelde Almanya''daki, genelde Avrupa''daki Müslüman nüfusu asimile etme girişimlerini ve bu girişimlere karşı nasıl direnilebileceğini Pazartesi günkü yazıda tartışmak istiyorum. O zaman yazının başlığında sorduğum soru da karşılığını bulmuş olacak.