Bizim hikayemiz
Yusuf Ziya CömertYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 26/01/2009, Pazartesi • Yeni Şafak Haber Merkezi
Mehmet Durlu, Şakir Kurtulmuş, Mehmet Ocaktan, Ahmet Kot, Muzaffer Aygün, Osman Bayraktar… İlk bakışta, yani bir çırpıda hatırıma gelen isimler bunlar.
''Neye ilk bakışta'' diye sorulabilir. Hemen cevap vereyim. 1970''lerde, bize ait, benim yakından tanık olduğum ilk gazetecilik tecrübesi olan Yeni Devir''den hatırlıyorum bu isimleri.
Öncesi yok mu? Var. Üstad''ın, babama ait koca bir ciltten okuduğum Büyük Doğu''su var. Eygi''nin Bugün''ü var. Yine, hâlâ ciltleri babamın kütüphanesinde duran Yeni İstiklal var. İşimiz, bu tecrübenin tarihini yazmak olsa, daha da gerilere gidebiliriz. Gitmeyelim. Buralarda duralım.
Sonra, Fehmi Koru''nun öncülük ettiği, bizim gazetecilik standartlarımızı kısa bir süre için yükselten ama kendi dışındaki ''politik'' sebeplerden dolayı heba edilen Milli Gazete tecrübesi…
Sonra, benim de Dış Haberler Servisi''nde, Genel Yayın Yönetmenimiz Fehmi Koru''nun bir editoryal yazıda kullandığı -hâlâ hatırladığım- tabirle mütercim-muhabir ve biraz da editör olarak çalıştığım Zaman gazetesi.
Biz, benim İzlenim, Kayıtlar gibi dergilerle uğraştığım, Mehmet Ocaktan''ın da işsiz olduğu zamanlarda, herhalde 80''lerde, 90''larda, en çok Ocaktan''la konuşmuşuzdur ''bize ait bir gazete''nin nasıl çıkabileceğini…
Beraber hesap yapardık. ''Şu kadar para olsa, yeter'' derdik. Tabii, başka işlerin mantığını kavramakta zorluk çekmeyen işadamlarımızın bu tür ''belirsiz'' projelere ikna olması kolay değildi.
90''larda İz Yayıncılık''ı kuran Ahmet Şişman''ın böyle şeylere ikna olması için özel bir çabaya gerek yoktu. Sadece ''maddi şartlar''ın müsait olması yeterliydi.
Kış ailesiyle, Ahmet, Mahmut ve Recep Kış kardeşlerle ortak oldukları dönemde Yeni Şafak bir proje olarak kendilerine sunulduğunda bence büyük fedakarlıklar göstererek kolları sıvadılar ve Yeni Şafak''ın kuruluş yükünü birlikte omuzladılar.
O günleri, çeşitli vesilelerle yazmışımdır. Tekrara hacet görmüyorum. Buna rağmen, yazı işlerinde beraber çalıştığımız Ocaktan''ın, Mustafa Karaalioğlu''nun, Akif Emre''nin isimlerini zikretmeliyim.
Sonra, Albayrak Ailesi omuzladı Yeni Şafak''ın yükünü. Albayrak Ailesi''nin, büyük bir feragat ve fedakarlıkla, doğru olduğuna inandıkları bir ''dava'' için baskılara, müteaddit polis baskınlarına nasıl göğüs gerdiklerini çok iyi biliyorum.
Nabi Avcı, Akif Emre, Yusuf Kaplan, Selahattin Sadıkoğlu ve Mustafa Karaalioğlu da, Yeni Şafak''ın ''orkestra şefliği''ni yapmış seçkin isimlerdi. Onları ve onların şahsında okurlarından çalışanlarına kadar hizmeti geçen herkesi şükranla anmamız gerekiyor.
İsimlerin ötesinde bir ''hüviyet''i vardı Yeni Şafak''ın.
Biz, yayına 23 Ocak 1995''te başladık. Kısa bir süre sonra 28 Şubat atmosferine girdek. Yeni Şafak, o yıllarda basındaki ''özgürlük adası''ydı. Yeni Şafak''ın bu niteliğini teslim etmeyecek bir kimse düşünemiyorum.
Özgürlükler için ''savaşmak''la sınırlı değildi Yeni Şafak''ın misyonu. Haksızlıklar, yolsuzluklar, hortumlar karşısında da, basında, çoğu zaman yalnız başımıza biz vardık.
Hiçbir zaman, tek renkli, tek bakışaçılı bir yayın organı olmayı tercih etmedik. Ne kadar olabiliyorsak o kadar ''rengarenk'' olmalıydık. Bizi sınırlayan şey, ''bu toprağın insanları''nın değerleriydi. Bunu yeniden vurgulamak istiyorum: Hiç kimseyi dışarıda tutmaksızın, kendisini bu topraklara ait gören herkesin değerleri. Çünkü bizim geleneğimiz, bizim gibi düşünmeyen insanların değerlerine de saygıyı öğretiyordu.
''Hamaset'' değildi bizim çıkış noktasız. Hiçbir zaman ''gerilim''in, ''çatışma''nın peşine düşmedik. Böyle şeylerden medet ummadık.
Okurlarımızı ''kendimiz'' bildik. ''Okurlarımızı yanıltmak, kendimizi yanıltmaktır'' diye düşündük. Hiçbir zaman, bile-isteye yanlış iş yapmadık.
Tabii ki hiç birimiz hatadan masun değiliz. Bu yüzden, bilmeyerek yaptığımız yanlışlardan dolayı ''utanmayı'' da bir ''erdem'' bildik.
Yeni Şafak, ''bereketli'' bir başlangıç oldu. ''İftihar'' olgusu, benim ''lügat''imde fark edilir bir yere sahip değildir. Ama Yeni Şafak çizgisinin geçen 14 yıl boyunca kaydettiği gelişmeyi düşünürken, o çizginin içinde yer alan bir fert olarak, -haşa, kendimle değil- o çizgiyle iftihar ediyorum.
Bugün, Yeni Şafak''ın 15. yılında, geriye doğru şöyle bir baktığım zaman gözümün önünden geçen şeylerdi bu yazdıklarım.
15. yıl, tüm Yeni Şafak ailesine iyilikler getirsin. Ülkemiz ve bütün yeryüzü, bundan sonra daha güzel olsun.
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.