Normal şartlarda, devlet ve millet ''dost'' kavramlardır. Birbirlerinin hatırını sorarlar. Birbirlerinin dertlerine çare ararlar, çare olurlar. Birbirleri için türlü eza ve cefaya katlanırlar.
Bir de şartların normal olmadığı zamanlar vardır. Devletin millete, milletin devlete şüphe ile baktığı zamanlar.
Bir ''virüs'' sızar mekanizmanın içine. Devlete de, millete de yabancı bir virüs...
Kanuni''nin aklını çelip oğluna düşman eden Hürrem Sultan etkisinde bir virüs.
İnsanlar, bu virüsün etkili olduğu zamanlarda devletin "Derin" olduğundan söz ederler.
Kimbilir, belki bu virüsün adıdır, "Derin devlet."
Böyle zamanlarda herkese bir hal olur. Başbakanlar, reisicumhurlar, vekiller, parti başkanları, bürokratlar, gazeteciler, hatta işadamları, her zamanki hal ve hareketlerini bırakırlar. Başka türlü davranmaya, başka türlü konuşmaya başlarlar.
Adeta her yerde, her insanın içinde o ''meş''um'' virüs vardır.
Normal zamanlarda devlet milletin, millet devletin hatırını sorar ve bunda bit yeniği aranmaz. Fakat, ''anormal'' zamanlarda, devlet milletin hatırını sorarsa, işin içinde iş var demektir.
''Anormal'' bir zamanda hükümet veya hükümetler ''eğitim reformu'' yapmaktan sözediyorsa, insanlar ''yukarıdakiler''in içinden bir ''hinlik'' geçtiğini düşünmekte haklıdır.
''Tahkim'' kampanyası açıldığında toplumun çıkarlarının ''çalınıp'' belli bir zümrenin ''korunacağını'' düşünürseniz, fikrinizde isabet etmeseniz bile haksız sayılmazsınız.
Cezaevlerinde yatan ''kader kurbanları''nın affedilmesi gündeme getirildiğinde toplum "Acaba asıl affetmek istedikleri adam kim?" diye sorarsa, "Suçsuzlar niçin salıverilmiyor?" diye sorarsa, "Ne biçim soru bu?" diyemeyiz. Böyle soruları yadırgayamayız.
RTÜK yeniden düzenlenecek denildiği zaman "Yine bir kötülük düşünüyorlar" diyenlerin haklı çıkma ihtimalleri yüksektir.
Böyle zamanlarda, isteseniz de istemeseniz de, "çetelerin telefonlarını dinlemek için" bir kanun çıkarıldığında, halk "Bu kanunla çeteleri değil, iyi insanları dinleyecekler" diyebilir.
Hükümetlerin "anormal" davranışlar sergilediği böyle zamanlarda, faraza, "çiçekleri korumak için" bir kanun çıkarılsa, "Bu hükümetin maksadı eşek dikenlerini korumaktır" diye düşünenlerin sayısı az olmayacaktır.
Basit bir hukuki yorumla ya da küçük bir yasal düzenlemeyle eşek dikenlerini "çiçek" kapsamına sokmak böyle ortamlarda zor bir iş değildir.
Çiçekleri korumak için kanun çıkarmak isteyenler, gülleri ve menekşeleri de korumuş olurlar diye bir kaide yoktur.
Böyle anormal zamanlarda, gülleri ve menekşeleri "çiçek" tanımının çerçevesi dışına çıkaracak, onlara tabir caizse "sebze" muamelesi yapacak yetkili ve etkili merciler rahatlıkla bulunabilir.
Böyle zamanlarda gazeteler, güllerin ve menekşelerin çiçek olmadığına dair bilimsel makaleler yayınlayabilir.
Televizyonlar, ekranlara profesör unvanlı uzmanlar çıkararak eşek dikenlerinin aslında iyi huylu çiçekler olduğunu halkımıza anlatabilir.
Böyle zamanlar, tadını çıkarmasını bilenler için eğlenceli olabilir ama, bir an önce nihayete ermesi herkes için daha iyidir.
Çünkü böyle zamanlar, sadece halkı yıpratmaz. Hükümetleri, politikacıları, bürokratları, patronları, reisicumhurları ve başbakanları da yıpratır.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.