Türkiye''de büyük davalar görüldü. Kiminde sanık sayısı çoktu, kiminde yargılanan kişiler çok önemliydi, kiminde verilen, kiminde verilmeyen cezalar…
Suçluların yargılandığı mahkemeler vardı. Suçsuzların yargılandığı mahkemeler vardı.
Hukukun hakim olduğu, adaletin tecelli etmesini hedefleyen mahkemeler vardı ve hukuksuzluğun hakim olduğu, zulmün tecelli etmesi için kurulmuş mahkemeler…
Sanıkları duruşma salonuna toplayan ''irade''ye göre davranan mahkemelerin yürüttüğü, memleketin başbakanının asılmasıyla sonuçlanan davalar da büyüktü, Abdullah Öcalan''a ''ağırlaştırılmış müebbet hapis'' cezasının verildiği davalar da…
Başörtülü kızların yargılandığı davalar da büyüktü bir açıdan, başörtülü sanığın, başörtüsü yüzünden savunma hakkından mahrum edildiği davalar da.
Ergenekon davası da büyük bir dava. Bugüne kadar gördüklerimiz, aysbergin su yüzündeki kısmı kadar bile değil.
Eğer başarıyla sonuçlanırsa, -hadi binlerce demeyelim- yüzlerce faili meçhul cinayetin işlendiği, milleti kutuplaştırmak için sayısız provokatif eylemin, bir sürü hırsızlığın yapıldığı karanlık bir dönem aydınlanacak.
Millet adına millete kötülük edenler için bir ibret levhası olacak. İyilere cesaret verecek, kötülerin, kötülük etmeden önce bir defa daha düşünmesine yardım edecek. Bir başka deyişle, ''filan yere bomba atalım, filanı vuralım, ortalığı karıştıralım, asker darbe yapsın'' diye düşünen ucuzcu siyasileri, yabancılaşmış sermayeyi, virüslü kafaları bir ölçüde caydıracak.
Başarısızlıkla sonuçlanırsa, ''derin devlet'' olgusu, daha önce hiç kimsenin düşünemeyeceği kadar ''mafyöz'' bir karakterle geri dönecek.
Daha önce de yazmıştım, önemli olan, birtakım insanların yakalanması, yargılanması, ceza alması değil, önemli olan, suçluyla suçsuzun ayırt edilmesi, sadece suçluların cezalandırılması, masumların kendilerini güvende hissetmesi, adaletin tecelli etmesi.
Böyle süreçlerde, yapılacak bir yanlış, yapılan yüz doğruyu zehirleyebilir.
Bir masumun zarar görmesi, bir masumun üzülmesi, yüz tane suçluyu masum gibi gösterebilir.
Dikkat edilirse, Ergenekon davasında ''avukatlık'' rolü üstlenenlerden hiçbiri, ''Türkiye''de faili meçhul cinayetler işlenmedi, darbe yapılmadı, darbe teşebbüsünde bulunulmadı, devlet adına masum olan ve olmayan insanlar öldürülmedi, birtakım kamu görevlileri birtakım teröristlerle işbirliği yapmadı'' demiyor, diyemiyor.
Bütün bunlar, bu milletin başına geldi. Bu adamlar yüzünden insanlar birbirine düşman oldu, birbirinden nefret etti, birbirini vurdu. Bu gerçeklere kimse itiraz edemiyor.
Bu adamların kimi sağcı görünümündeydi, kimi solcu. Şartlar, ortak menfaatler, onları birbirlerine yaklaştırdı. İstedikleri sonucu elde etmek için her kılığa girdiler, kimse bunları da inkar edemiyor.
Toplum vicdanı, sıra insani hassasiyetlere geldiği zaman, medeni ölçülere riayet edildiğinden kuşku duyulmasına sebep olacak muameleler yapıldığı zaman, yaralanıyor.
Evet, bu davayı ''sulandırmak'' isteyenler var. Ergenekon olgusunun ''mücessem'' ana gövdesini değil de ''suç''la doğrudan irtibatlı olmayan boyutlarını öne çıkararak, gerçekleri gürültüyle boğmak isteyenler var.
En çok ihtiyacımız olan şey, adalettir. Ergenekon süreci, karanlıktan beslenen bu çevrelere malzeme verirse, sonunda adalet tecelli etse bile, o adalet ''gölgeli'' bir adalet olur.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.