Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Geçen haftayı, bir gazetedeki yazar gidiş-geliş trafiğinin yoğunlaşmasıyla ilgili farklı bir haber anaforu içinde geçirdik.

Adını telaffuz etmemizde bir sakınca yok, ''İletişim ve İktidar'' kitabının yazarı Ertuğrul Özkök tarafından yönetilen Hürriyet''teydi sözünü ettiğimiz trafik.

Önce, Hürriyet''in ifadesiyle, ''Büyük'' bir yazar, Hürriyet''e intisab etmişti. Sonra, Özkök, Bekir Coşkun''a büyük iltifatlarda bulunan bir yazı yazdı. Ertesi gün, 22 yıldır Hürriyet''te yazan Emin Çölaşan''ın işine son verildi.

Yayın Yönetmeni''nin iltifatlarına mazhar olan Bekir Coşkun ise, o günlerde, Abdullah Gül''ün, ''kendisinin cumhurbaşkanı olmayacağını'' beyan eden bir yazı yazıyordu.

Hemen ardından aynı medya grubunun televizyon kanalında Başbakan Erdoğan''a, Coşkun''un yazısındaki ifadeler hakkında soru soruldu. Erdoğan, bu soruya, "Bu ülkede cumhurbaşkanı hepimizin cumhurbaşkanıdır. Onu diyebilen insan önce Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığından çıkması lazım" cevabını verdi.

Başbakan, Bekir Coşkun''un hukuken bir karşılığı olmayan, belki sadece duygusallık içeren ifadeleriyle ilgili soruyu Cumhurbaşkanı''nın, hukuken herkesin cumhurbaşkanı olacağı gerçeğine vurgu yaparak cevaplandırdı.

Ne var ki Hürriyet ve bağlı olduğu medya grubu, kendi kanallarına konuk olan Başbakan''ın cevabını, biraz da bağlamından kaydırarak manşetlerine taşıdı, Başbakan''a dönük yoğun bir eleştiri kampanyası başlattı.

Hürriyet veya bir başkası, Başbakan''ın sözlerini istediği yönde yorumlayabilir, eleştirebilir.

Ancak başka gazetelere ''niye bizim yazarımıza sahip çıkmadılar'' diye sataşmak, Yeni Şafak''ı ve Yeni Şafak yazarlarını ''talimat alıyor'' diye ''ceffelkalem'' suçlamak başka iştir.

Elbette başbakan gibi üst düzey siyasi yetkililerin sözleri titizlikle takip edilir ve eleştiriye açık olur.

Yeni Şafak Gazetesi köşe yazılarıyla, haberleriyle bu konudaki titizliğini siyasi parti gözetmeksizin birçok kez göstermiştir.

Ancak bu sözlere verilecek anlamı ve bunun nasıl yorumlanması gerektiğini bir gazete diğer bir gazeteye dikte edemez. Topluma empoze etmek istediği gündemin parçası olmasını bekleyemez.

İşin bu kadar yoğun bir tartışmaya dönüştürülmesi insana başka şeyler düşündürüyor.

Emin Çölaşan''ı bir kaç gün önce yolcu etmiş olmanın etkisi hiç yok mudur ''Bekir Coşkun''a sahip çıkma'' kampanyasının bu derece ayyuka çıkmasında? Hürriyet, kardeş medya kuruluşlarıyla birlikte, olaylara Emin Çölaşan''a yakın bir zaviyeden bakan bir başka yazarına gürültülü bir şekilde sahip çıkarak, kırılan, darılan bir kısım okuyucusunun dikkatini ''seyreltmek'' istemiş olamaz mı?

Aynı günlerde, Ankara''da, Farabi Sokak''ta, Hürriyet''in normal şartlarda atlamayacağı, ilginç bir ''haber'' oluşmuştu. Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer, o günkü veda ziyaretlerinden dönüşte, Farabi Sokak''tan geçerken, yolda Emin Çölaşan''ı görmüş, makam arabasını durdurmuş, arabasından inmiş ve Çölaşan''la ayaküstü sohbet etmişti. Cumhurbaşkanı, uzun süredir ilk kez böyle bir şey yapıyordu. Cumhurbaşkanlığı forsunu taşıyan otomobilin yanıbaşındaki ayaküstü sohbet, objektiflere de yakalanmıştı. Arabasını durdurup konuştuğu ''vatandaş'' adı sanı bilinmeyen biri bile olsa, haber değeri vardı.

Ama, ertesi günkü Hürriyet''te ve ''kardeş gazeteler''de, bu az rastlanır haberden eser yoktu.

Bunu nasıl yorumlamalıyız? Başka gazeteler, haber değeri olmayan bir şeyi mi taşıdılar birinci sayfalarına? Yoksa talimat mı aldılar, ''aman bu haberi değerlendirin'' diye?

Gazetelerin bir yayın politikaları vardır. Olmalıdır da. Bütün gazeteler ve bütün yazarlar, bu güzel ülkenin daha güzel olması için, bir şeyler yazarlar. Olayları farklı farklı hatta bazen taban tabana zıt yaklaşımlarla yorumlayabilirler. Tersini kanıtlayan kesin bir bilgi bulunmadığı sürece, yapılan herşeyin iyiniyetle yapıldığı varsayılır.

Doğruları desteklemek gibi yanlış görülen şeyleri eleştirmek de, sadece iktidarlar için değil, iş yapan herkes için, çok değerli bir şeydir.

Bütün bunlarda esas etken, ''yayın politikası''dır veya yazarın görüşleri ve sorumluluk bilincidir.

Gazetelerin ve yazarların, iktidarların yaptığı işlerle ilgili farklı tutumları, böyle yorumlanmalı diye düşünüyorum.

Hasıl-ı kelam, ben, ''Hürriyet talimatla yayın yapıyor'' demenin doğru olduğu kanaatinde değilim.

Yeni Şafak''ın ve Yeni Şafak yazarlarından hiç birinin talimatla gazetecilik yapmadığını herkesin bilmesi gerekiyor.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...