Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Rüşvet bir garip iştir. Filan rüşvet aldı, filan rüşvet verdi demek kolaydır ama, çoğumuz, rüşvetin nasıl verildiğini, nasıl alındığını bilmeyiz. (İnşallah, ''çoğumuz bilmeyiz'' derken yanılmıyorumdur.)

Hakkımız olmayan bir şeyi elde etmek için, hak etmeyen bir kimseye –bir memura, bir yetkiliye- hak etmediği bir kazanç sağlayacaksınız. Bunu, teorik olarak değil, pratik olarak yapacaksınız. Yani, paraysa parayı, otomobilse otomobili, arsaysa arsayı, o hak etmeyen kişiye vereceksiniz. Ya da, hak etmediğiniz, başkasının hakkı olan bir şeyi, alıp cebinize indireceksiniz.

Söylemesi kolay, tasavvur etmesi de kolay. Ama bu gerçekte nasıl yapılır? Diyelim ki, başkasının hakkı olan bin lirayı elde etmek için, hak etmeyen birine, görevi kamunun hakkını korumak olan birine, 100 lira nasıl verilir?

Ben bunu çok merak ederdim.

Yıllar önce, bir kamu kuruluşundan iş almak için rüşvet verdiğini öğrendiğim bir müteahhite, bu merakımı gidermek için sordum. Dedim ki, “Anladım, işi almak için rüşvet verdin, ama nasıl verdin? Parayı nasıl temin ettin? Adama nasıl götürdün? Nasıl teslim ettin? Adam nasıl aldı? Nasıl götürdü? Sonra işi sana nasıl verdiler?”

Dedi ki, “8 trilyonluk bir işti. Bu işi almak için sözlü olarak anlaştık. Yüzde onu, işin başındaki kişiye ödenecekti. Tabii ki, bu parayı doğrudan ona teslim etmiyorsun. İşin başındaki kişinin adamları var, onlardan birine teslim ediyorsun. Kime ve nerede teslim edeceğini de, önceden bildiriyorlar.”

“Benim, bu rüşveti karşılayacak param yoktu. Ancak kredi alarak karşılayabilirdim. Teminat buldum ve bir bankadan 800 milyar liralık kredi aldım. Güzel de bir çanta aldım. Çantanın içine 800 milyar lirayı doldurdum. Filan otelin lobisinde, bana söyledikleri adamla buluştuk. Birer çay kahve içtik. Sonra ayrıldık. Tabii ki, çanta, içindeki paralarla birlikte o adamda kaldı. Ertesi gün de, anlaştığımız işi bana verdiler.”

Bu müthiş bir hikayeydi benim için. Korkunç, uyku kaçıracak bir hikaye. 10 yıla yakın oluyor ben bu hikayeyi dinleyeli ve hâlâ aklımdan çıkmaz.

Rüşvettekine benzer bir durum, başka, adı ''hırsızlık'' olmayan, daha çok ''yolsuzluk'' tabir etmeyi tercih ettiğimiz hırsızlıklarda da var.

Kamu görevlisisiniz, bin liraya yaptırılacak bir işi, bin 500 liralık bedelle yaptırıyorsunuz. Kamuya ait olan 500 lirayı (isterseniz buna yetim hakkı da diyebilirsiniz) cebinize koyuyorsunuz.

Ya da, bir vatandaşın sağlık karnesini elinize geçiriyorsunuz, ona hiç kullanmayacağı ilaçlar yazıyorsunuz. Yazdığınız ilaçların parasını devletten tahsil ediyorsunuz. O vatandaşa vermediğiniz ilaçları da, fiyat etiketi yırtık bir halde, ucuz bir fiyata yine satıyorsunuz. Belki, etiketi yırtık ilacı ilacı ucuza satmanızın bir ''hayırseverlik'' olarak kabul edilmesini bile istiyorsunuz.

Sonra bu parayla evinize ekmek götürüyorsunuz, çoluğunuza çocuğunuza yediriyorsunuz.

Ya da, kaçak akaryakıt getiriyorsunuz. 50 dolardan aldığınız akaryakıtı, vergisiz harçsız 700 dolara millete satıyorsunuz. Kendi memleketinizin çocuğundan haksız yere 700-50=650 dolar kazanç elde etmiş bir başka deyişle çalmış oluyorsunuz.

Bu tür kirli, alçakça alışverişlerle ilgili hikayeler de dinledim. Ama doğrusu, cesaret edip gerçek muhatabına ''nasıl yaptın'' diye soramadım.

Öyle bir kimseyle hiç karşılaşmamayı, aynı mekanda oturmamayı, hatta mümkünse aynı şehirde, aynı ülkede yaşamamayı tercih ederim. (Gözüme bakıp durmasınlar, ben gitmem, onlar gitsin!)

Hırsızlık, adice bir iştir. Ama, kentlerde kasıla kasıla yürüyen, adam kılığındaki alçakların yaptığı, adi hırsızların yaptığından daha adi bir iştir.

Kimseye ''nasıl yaptın'' diye soramadım ama, yeri geldiğinde, ''bu milletin parasını haksız yere yiyene de yedirene de Allah lanet etsin'' demeyi itiyad edindim.

Bu tür kirli işleri yapanlar, hayatı bölümlere ayırmakta çok yetenekli. Solcuysalar solculuklarını, sağcıysalar sağcılıklarını, sözümona dindarsalar dindarlıklarını böyle şeylere hiç bulaştırmıyorlar. İnanç veya ideoloji, ''değerler'' anlamına neleri varsa onları, paralarını sakladıkları kasalardan daha muhkem, daha sağlam kasalara kilitleyip, bu herzeleri kemal-i afiyetle yiyorlar.

İşte bu yüzden, dürüstlerin, alçaklardan daha cesur, daha cüretkar olmaları gerekiyor.

Nerden icab etti de bu ''hırsızlık'' ''yolsuzluk'' bahsini açtın diye merak edenler Yeni Şafak''ı daha dikkatli izlesin.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...