Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Bilir misiniz? Eskiden, futbolcular, rakiplerine çelme taktıkları sırada, ''ben yapmadım'' der gibi, iki kollarını havaya kaldırmazlardı. Lefter''e yetişmedim ama, Cemil''ler, Alpaslan''lar, Ali Kemal''ler, Büyük Mehmet''ler, Sanlı''lar öyle şeyler yapmazlardı. Bu adet, 20 yıla yakın bir zamandır var.

Mesaj önce hakeme. Zaten daha çelmeyi takmaya başlarken kolunu kaldırıyor: ''Adam düşecek, ama, ben bir şey yapmıyorum, aa düştü, ben yapmadım.''

Sonra seyirciye: Ben yapmamıştım, ama bakın, düdük çaldı. Yiyeceğimiz golde –veya her ne yiyeceksek onda- benim hatam yok.

Çelmeyi takarken kollarını havaya kaldırmak, bir tarz-ı hayattır.

Bu gözle bakın, hangi politikacının, hangi gazetecinin, hangi işadamının, hangi medya patronunun, hangi bürokratın, hangi vesairenin, ''faul'' yaptığı zaman kollarını havaya kaldırdığını görürsünüz.

(Mesela Doğan grubu, biz vaktiyle ''Doğan Hilton''a inşaat yapmak istiyor'' haberini yapınca kollarını kaldırdı. CNN Türk''ün karasal yayın alışverişini yazınca, neredeyse bütün grup kol kaldırma krizine yakalandı.)

Bazıları, kollarını asla boşuna kaldırmaz. Kollarını kaldırmışlarsa, bilin ki faul yapıyorlardır.

Hikaye''leri de hazırdır: Efendim, ben haber yapıyorum, kamuoyunu bilgilendirme görevimi yerine getiriyorum. Başka şey yapmıyorum, yapmadım.

Neden, ''a'' konusunda kamuoyunu bilgilendiriyorsun da, ''b'' konusunda bilgilendirmiyorsun?

Neden, iki hafta önce, bir hafta önce, üç gün önce, beş gün önce bilgilendirmedin de bugün bilgilendiriyorsun?

Neden, aynı işi yapan Ali''nin haberini veriyorsun da, Veli''ninkini vermiyorsun?

(Tayyip Erdoğan''ı İstanbul''a başkan adayı olduğu sırada bir ruhsatsız ev haberiyle yıpratmak istiyorlardı. Haberi manşetten veren gazetelerin, kendi plazalarının ruhsatı yoktu mesela…

Ama o gün, halkı bilgilendirme görevini bu şekilde yapmak uygun düşüyordu!)

Birkaç televizyon kanalınız, birkaç çok tirajlı gazeteniz, birkaç tetikçi internet siteniz varsa ve bu ''vasıta''ları ''işleriniz'' için kullanmayı adet haline getirmişseniz bir çok işi başarma imkanınız vardır.

Herkesin ayağına basma gücünüz vardır. Bürokratın, politikacının, işadamlarının, rakiplerinizin, herkesin.

Bu, ne yazık ki, bir ''iş tutuş şekli''. Bürokratı korkut, işini yaptır, politikacıyı korkut, işini yaptır, rakibini korkut, işini yaptır… Ya da ''sev'' işini yaptır.

Ondan sonra da, ''uyanık'' topçu gibi, kollarını yukarı kaldır.

Peki, hiç kimse medya patronu olmasın mı? Medya diye bir şey hiç olmasın mı? (Üzerinde durulmaya değer. Hiç olmasın değil de, ara sıra kafa dinlemek için fasılaları olsun.)

Üçüncü Dünya''da ya da ''Şeflik'' rejimindeymişiz gibi bütün basını, bütün medyayı, ''polit büro'' mu yönetecek?

Medyanın olmamasına çare yok. Medya olunca patronu da olacak.

Ama, medyanın güç ircaının bir ölçüsü, bir sınırı da olmak zorunda.

Ratingleri, tirajları, senin adamların ölçecek, reklam ve piyasa ile ilgili bütün ölçme ve değerlendirme işlerini senin adamların yapacak, gazetecilikte neyin ahlaki olup olmadığını nalıncı keseri gibi hep sana yontan ''Ekşi''li ''konsey''in belirleyecek, hakim de sen, savcı da sen, davacı da sen olacaksın.

Bu, bir medya patronu için çok fazla.

''Rekabet'' ilkesini anlamlı kılacak ''adil'' bir ''zemin''e ihtiyaç var.

O zemin, ''hukuk''la sağlanır.

Yasama, faul yaparken kollarını kaldırmayı anlamsız kılacak, hatta faul yapmayı anlamsız kılacak hukuki ''zemin''i bir an önce sağlamazsa, şapkalar karışmaya devam eder.

Şapkalara renk renk ipler bağlasanız, tereğini işaretleseniz, boyasanız... Eğer yasa yoksa, işine geldiği zaman, adam, şapkaları karıştırabilir.

Hangi adam mı?

Birden çok şapkası olan bütün adamlar.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...