Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Çocuk zihnimde, bir siyah-beyaz fotoğraf. Üsküdar''da oturuyoruz. Yıllar daha 70''e ulaşmamış. Cumhuriyet gazetesinin 1. sayfası. Cumhuriyet Bayramı''ndan bir sonraki gün. Orta büyüklükte bir fotoğraf, en fazla üç sütuna. Eminönü''nde, arka planda zamanın belediye reisi Haşim İşcan''ın yaptırdığı yaya üstgeçitlerinden birinin bulunduğu bir ana-kız fotoğrafı. Resimaltında, Cumhuriyet Bayramı''nın bütün yurtta kutlandığı anlatılıyor ve bayram gezmesi yapan anne ve kız “Mini etekli bir genç kız ve başörtülü annesi” ifadesini de içeren bir cümleyle veriliyor.

Böyle devam etmesi gerekiyordu. Anne başörtülü, kızı başörtüsüz. Başörtüsünün, annelerimizde kalması, sonraki nesillere intikal etmemesi gerekiyordu.

Hayat, o fotoğraftaki gibi devam etmedi. Fotoğraflar çeşitlendi. Başörtülü anne, başörtülü kız; başörtüsüz anne, başörtülü kız; başörtüsüz anne, başörtüsüz kız; başörtülü anne, başörtüsüz kız… Hepsi, hayatın bir parçası oldu.

O fotoğrafın çekildiği yıllarda, henüz ''türban'' lafı icad edilmemişti, yani resimaltını yazan editörün başörtüsüne ''başörtüsü'' demekten başka seçeneği yoktu!

Fotoğraflar çeşitlenince, ''aparthaid''ı andıran bir tavır gelişti, yeni fotoğraflara alışık olmayan muhitlerde.

Onlar okula gitmesin; onlar işe gitmesin, onlar bilgisayar kullanmasın, onlar kayak yapmasın, onlar fotoğraf çekmesin, onlar birinci olmasın, onlar ortalıkta görünmesin…

Tabii bu tavır, istisnai bir tavırdı. Toplumun büyük ekseriyeti, insanların ne giyeceğine karışmayı, onu giysinler, bunu giymesinler demeyi, anlamlı bulmuyordu.

''Orta yolda'' görünmeye çalışan, insanları kıyafet tercihleri sebebiyle temel insani haklarından mahrum edecek kadar aşırı bir yaklaşımı kendisine yakıştırmayan bazı ''kalemler''in, “Sorun ''başörtüsü'' değil, ''türban''. Annelerimizin başörtüsüne diyeceğimiz yok” dediklerine tanık olduk.

Sorunun çözüm aşamasına getirildiği şu günlerde, ''orta yol''dakilerin çoğu nedense yer değiştirdi.

Yasal düzenlemelerde, ''çene altı'', ''yüzü görünecek şekilde'' gibi ''dikkatli'' ifadeler yer almasına rağmen, annelerini, anneannelerini bir tarafa bıraktılar; eski ''bekçi'' karikatürlerindeki gibi ''yassah hemşerim'' demeye başladılar.

“Konunun, annelerimizle bir alakası yok. Annelerimizin başörtüsü''ne ancak annelerimizin başında olursa müsaade edilebilir, annelerimiz de nasıl olsa üniversiteye gitmez” demenin bir başka çeşidi bu.

Yani, ''milletin içinden'' gelen bir ses değil.

Mason kuruluşların, yasakçı tutuma bu kadar sahip çıkması, ''ses''in ne kadar yerli olduğunu anlamak için önemli bir göstergeydi.

Bunu ve geçen hafta medyaya yansıyan ''başörtüsü merkezli'' olaylardan birkaçını not etmek istiyorum.

Bunlardan biri, MHP''yle ilgili. ''Emekli olduktan sonra hidayete eren'' savcılarla, ''kendisini fetva makamı olarak gören'' sermaye teşkilatının fetvalarına ihtiyacımız yok diyen MHP lideri Bahçeli''nin ''net'' tutumunun altı çizilmesi gerekiyor.

MHP, 28 Şubat dönemindeki ''vesayet''e ''muvafık'' siyasetinden gerekli dersi çıkarmış görünüyor.

Bu habere, nedense, medya kuruluşları pek ilgi göstermedi.

Bir diğeri, laikliğin dünya görüşleri veya hayat tarzları karşısındaki konumuna dair.

Evet, insanlar, günlük hayatlarında, başı açık-başı kapalı ayrımı yapmıyor. Başı açık olan kadınların da çoğunluğu, özgürlükten yana.

Buna rağmen, ''kendi hayat tarzı''nı tehdit altında gören insanlar yok mu? Var. Bu ''endişe'' ''üretilmiş'' bir endişe de olabilir.

Başbakan Erdoğan''ın ''başı açık ya da kapalı, yaşam biçimini tehdit altında gören herkes''e teminat veren konuşması, bu ''endişe''ye cevap veriyor.

Geçen haftanın dikkat çeken çıkışlarından biri de Diyanet İşleri Başkanı Bardakoğlu''na ait.

''Cühela''nın ''ulema''dan daha cesur olduğu dini konularda lügate bakıp başörtüsü fetvası veren ''ekran müçtehitleri''ne şık bir gönderme yapıyor Bardakoğlu:

“Sözlüğe bakıp tefsir yapmak, baltayla saat tamir etmeye benzer.”

Son olarak, üniversite hocaları…

Siyasetten başka konulara konsantre olamayan bu yüzden de bilim üretemeyen hocaların sesi medyada çok yükseltiliyor. Oysa onlarla hemfikir olmayan binlerce öğretim üyesi var. Demek ki, hem öğretim üyesi olup hem özgürlükten taraf olmak mümkünmüş. Özgürlüğe imza veren hocaların ''konuşması'' güzel bir gelişme.

Ben, iki hafta önceki dileğimi tekrarlamak istiyorum: 30 yıldır uğraştığımız şu başörtüsü meselesi hall u fasl edilse de, işimize baksak.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...