Babam yedeksubaylığını Polatlı, Gaziantep ve Diyarbakır''da yaptı. Bu ''şark vazifesi''nden bana düşen hisse, çocuk yaşta alınmış bir ''Güneydoğu kültürü'' oldu.
Daha önce de yazmışımdır, ben, Diyarbakır''ı severim. Bu sevgi yüzünden, ''Beş Şehir''in yazarı Ahmet Hamdi Tanpınar''ın, surlarıyla, Ulucami''siyle, Nebi Camii''yle, Melikahmet''iyle, Albetaş''ıyla, çoğunun anadili Kürtçe olan ama Türkçe''yi de çok tatlı bir aksanla konuşan halkıyla koca bir Diyarbakır''ı ihmal etmesini daima yadırgarım.
Başbakanlık''tan Diyarbakır mitingi ile ilgili davet geldiğinde, hem Diyarbakır bu seçimlerde çok önemli bir şehir olduğu için, hem de sözünü ettiğim aşinalık yüzünden sevindim.
Miting, İstasyon Meydanı''ndaydı. Bizim oturduğumuz Ofis Mahallesi''ne –yanlış hatırlamıyorsam- bir kilometreden biraz fazla bir mesafedeydi.
Tabii ki şehrin bu tarafları çok değişmiş. Neredeyse tıka basa apartman olmuş.
Şehrin nüfusu da, o yıllarda 100 bin civarındayken şimdi bir milyona doğru yaklaşmış.
Bu durum, kaçınılmaz olarak ''şehirlilik standardı''nı değiştiriyor. İki katlı, bahçesinde salkım söğütler olan evlerin yerine apartmanlar dikilince, aslında şehir daralıyor.
Benim yıllarım, Kürtçe''nin dükkan tabelalarına yansımadığı yıllardı. Şimdi, miting alanının hemen yanındaki büfede, Kürtçe, Arapça, İngilizce ve Türkçe olarak ''hoş geldin'' yazıyor.
Mitingden önceki günlerde Diyarbakırlılar''ı mitinge katılmaktan caydırmaya yönelik tehditler, eylemler olmuş. Ancak bunlar, İstasyon Meydanı''nın ağzına kadar dolup taşmasını engelleyememiş. Yağmura rağmen, yaklaşık 30 bin kişi, sadece dinleyerek değil, Başbakan Erdoğan''la sıcak bir iletişim kurarak mitinge katılıyor.
Başbakan, özellikle 90''lı yıllarda hem ülke genelinde hem bölgede çok etkin olan ''çete'' olgusuna buradaki konuşmasında geniş yer ayırıyor.
Dün Yeni Şafak''ın sürmanşetine çıkan ''Eski yanlışlar bitecek'' vurgusunda, Diyarbakır Cezaevi, köy yakmalar gibi ''kötü hatıralar''a göndermeler var.
Demokrasiye, hak ve özgürlüklere dair sözler büyük bir coşkuyla karşılanıyor. Bunlar, ''Diyarbakır''ın nabzı''nı yansıtıyor. Birkaç ay önce hükümetin Kürt sorunu''na ilgisi konusunda oluşturulan kuşkular, bir ölçüde dağılmış görünüyor. TRT ŞEŞ''in getirdiği atmosfer çok olumlu. Ama, öyle anlaşılıyor ki, Diyarbakırlılar yeni açılımlar da bekliyor.
Başbakan Erdoğan, bölge sorunları hakkında ''taassup sahibi'' siyasetçilerden çok farklı. Ayrıca, bölge halkı, Başbakan''ın yerine göre ''one minute'' demeyi bilen mizacını ve üslubunu seviyor. CHP ve MHP, bölgenin yolunu unutmuşken, Erdoğan''ın ve AK Parti''nin bölgedeki bütün kentlerde güçlü bir taban oluşturmasının başlıca sebepleri bunlar.
Türkiye''nin, bu siyasi yaklaşımın bölgede daha güçlü bir zemin bulmasına ihtiyacı var.
Zeminin güçlenmesi, TRT ŞEŞ gibi açılımların devam etmesine, yeni, demokratik, özgürlükçü adımların atılmasına bağlı.
Yani, ilk bakışta bayındırlık, sağlık, iletişim, sanayi, ticaret, konut gibi yatırımlar için söylendiği düşünülen ''Durmak yok yola devam'' sloganına buralarda özgürlükler ve demokrasi için de özel bir vurgu yapılması gerekiyor.
Bende, çocukluk anılarımla yaşamaya devam eden Diyarbakır''ı bu gidişimde de gördüm sayılmaz. Sokaklarında yalnız başıma dolaşmadım, çarşılarına, camilerine giremedim, insanlarıyla uzun uzadıya konuşamadım. Bir gün, genişçe bir vakit bulabilirsem, -24 saat bile benim için genişçe bir vakittir- yeniden deneyeceğim.
(Not etmezsem haksızlık olur, Hakkını veremedik, ama, Ali İhsan Kaya Bey''in hazırlattığı sofra, yaptığı evsahipliği, unutulmaz bir şeydi.)
Turgut Cansever, Türkiye''nin son yüzyıllarda yetiştirdiği en büyük mimardı. Mustafa Ruhi Şirin, öğle saatlerinde aradı. Sesi titriyordu. Hissettim, ardından acı bir şey geleceğini. Ve söyledi, Turgut Cansever Hoca''nın rahmet-i Rahman''a eriştiğini.
Vasfı mimarlıkla sınırlandırılabilecek bir insan değildi Turgut Cansever. Düşünen bir adamdı, bir entelektüeldi. Bir ''mü''min''di. Allah, ahiretini, geride kalanlara armağan ettiği güzel eserlerden daha mamur, daha güzel etsin.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.