Yaşamın dönüm noktaları olarak evet ve hayır

Türkiye toplumu olarak, önemli bir süreci yaşamaktayız. Bu süreç, AK Parti'nin 2002 yılında yapılan seçimde, iktidara gelişiyle başlayan bir süreçtir. AK Parti'nin devraldığı mirası hatırlayacak olursak, kısa ve öz olarak, iflasın eşiğine doğru giden bir tablo ile karşılaşırız. 28 Şubat süreci, batan bankalar, işyeri iflasları, yolsuzluklar, enflasyon, pahalılık, IMF, döviz, altın, borsa. Memleket üzerinde esen umutsuzluk rüzgârları.

AK Parti ile başlayan süreç toplumda bir ümit yeşermesine sebep oldu. Piyasalara yavaş yavaş güven ve istikrar gelmeye başladı. Bölgesel ve küresel ölçekte meydana gelen krizlere ve savaşlara rağmen, ilerleme, istikrar ve güvende sarsılma olmadı. İçeride kangren halini almış sorunların üstüne cesaret ve kararlılıkla gidildi. Türkiye için ulusal bir politika olan AB'ye girmede, genel olarak herhangi bir sapma sözkonusu olmadı. Dış politikada tabu halini almış duruşların üzerine gidilmiş, tarihsel fonksiyonunun icaplarına göre rol almış ve politikalar üretmiştir. Böylece bölgesinin parlayan bir yıldızı haline gelmiştir.

AK Parti ile başlayan süreci, konuşmalarımızda sıkça ele aldığımız “bardağın içindeki su” metaforuyla ele almak istiyorum. Bardağın dolu kısmı bilindiği üzere kazanımları, olumlulukları işaret etmektedir. Bu çıkarsamadan sonra boş kısım için olumsuzlukları sözkonusu edeceğimi düşünüyorsanız, yanıldığınızı belirtmem gerekir. Bardağın boş kısmına, doldurulması gereken kısım mantığıyla bakmalıyız. Yoksa bu bardak daha önce dolu iken, bir kısmı boşaltılarak geriye doğru gidilmiş ve zarar ve ziyana uğratılmış değildir. Devam eden bu süreç karşılaştığı kökleşmiş direnç noktalarını, darbe mantığıyla oluşturulmuş barikatları aştıkça bardağın boş kısmı dolmaya devam eder. Yaşamakta olduğumuz, her biri başlıbaşına büyük önemi haiz olan olaylar dizisi, zikrettiğimiz bardağın doldurulması veya boşaltılması mücadelesinden başka bir şey değildir. Süregitmekte olan bir değişim ve değişime olan dirençle oluşan sancılardır aslında. Yüzyılların imbiğinden damıtılarak günümüze kadar intikal eden bir saray mücadelesidir olan biten.

“Evet” ve “hayır”. Bir şahsiyetin zihinsel kavgalarının, toplama ve çıkarmalarının, çarpma ve bölmelerinin, alın teri ve göz nurunun halitası olarak billurlaşmış kelimeler. Değişimlerin dönüşümlerin, transformasyonların ağlatan/güldüren karar anlarını anlatan kelimeler.

Toplumsal yaşamı ilgilendiren “evet” ve “hayır”lar bir kişi veya grup tarafından alınırsa oluşan yapı oligarşik baasçı bir yapı olacaktır. Zira bu durumda toplumsal kabul ve beğeni enterne edilerek dikkate alınmamıştır. Fakat “evet” ve “hayır”ların bütün bir halka arzedilerek oluşturulacak değişim ve dönüşüm hem hakça bir tutum ve hem de demokrasinin ruhuna uygun olacaktır. Elbette bu durumda bütün bir toplumsal yapıyı memnun etmek mümkün değildir. Lakin zaten bu durum herkesin rıza göstereceği bir durum olduğu için yola çıkılmıştır.

Genelden hareket edecek olursak Türkiye'nin bir insan problemi vardır. Tespit edilen evrensel insan hakları kâmilen uygulandığında Türkiye bütün kamburlarından kurtulacaktır. O zaman büyük bir ahenk oluşacak ve barış ortamı tahsis edilmiş olur. Özelde bizim, Kürt sorunu ve tesettür meselesi kanatılan bir yara olarak her zaman gündemin birinci maddesi durumundadır. Kürt sorunu toplumun yapısını tahrip etmekte, acıtmakta, bizlerde huzur bırakmamaktadır. Zulümle abad olunmayacağı ve zulmün sürekli hüküm süremeyeceği de bilinmektedir. Bu zulüm düzeninden ve haksızlıklardan kurtulmak gerekmektedir.

Adaletin tesisi için atılacak her doğru adımın desteklenmesi icap eder. Her olumlu pozitif durum, bardağa düşecek bir damla misalidir. Sağduyu sahibi herkesin, artı mesabesindeki her iyileştirmeyi desteklemesi ve daha ileriye doğru atılacak adımların hesabını yaparak ortak hareket platformları oluşturmalıdırlar. Empati ile olaylara yaklaşmak ve öteki diye algıladığı kesimler eğer varsa onları da anlamak için çaba sarf etmelidir. Bu yönde büyük bir kararlılık ve azim ile işbirliği mesafe aldırır.

TBMM'de hazırlanan anayasa değişiklik paketi faaliyetlerini izlerken, içimizi karartan utanılası görüntülere tanıklık ettik. Yalan, kandırmaca, hile, küfür, hakaret yüzler kızarmadan söylendi. Bütün çelişki ve akla ziyan durumlardan sonra “evet” ve “hayır”ların neticesinde bir paket oluştu. Bu paketin yasalardan kaynaklanan durum vesilesiyle, AYM'nin de bir iki kroşesinden sonra aldığı son şekille referanduma sunulacak.

Üzerinde durulması gereken, büyük harflerle yazılması gereken, altı çizilmesi gereken en önemli tespit şudur: Halkın oylamasına sunulan şey, 12 Eylül Anayasası'nda önemli değişiklikler meydana getiren bir pakettir. Bu pakette statükoda önemli değişikliklerin önünü açan maddeler mevcuttur. Özgürlüklerin sınırları genişletiliyor. Yargılanamayacaklara yargı yolu açılıyor. Hakkının yenildiğini, haksızlığa uğradığını düşünenlere itiraz hakkı doğuyor. Çalışma hayatından yargısal faaliyetlere kadar bir dizi yenilikler getiriliyor. Daha başka durumlar. Bunların kabul edilip edilmemesi oylanacak. Bütün bunların neticesinde ortaya çıkacak bir diğer tespit doğal olarak şudur: Bu referandumda AK Parti'nin güven tazelemesi için oylama yapılmıyor. Akılları çeldirecek her açıklama, her konuşma… Aldatmaya yönelik olacaktır. Bireysel olarak ne aldatan ne de aldanan olmamalıyız.

12 Eylül'ün üzerinden otuz eylül geçtikten sonra bir 12 Eylül günü sandık başına gideceğiz. 12 Eylül öncesinde silahlar susmuyordu. Kahvehaneler taranıyordu. Her gün gencecik fidanlar toprağa düşüyordu. Aynı silahla sabahleyin sağcılar, öğleden sonra solcular öldürülüyordu. Üniversitelerde olaylar, işçi sınıfında olaylar, memurlar arasında olaylar… Kimin eli kimin cebinde olduğu bilinmiyordu. Bir 12 Eylül günü darbe yapıldı. Olaylar bıçakla kesilircesine sona erdirildi. Tutuklamalar, işkenceler, öldürülmeler…

Tüylerimizin diken diken olduğu bir günün hatırasını canlı tutarak sandık başına gideceğiz. Ya “evet” ya da ”hayır” diyeceğiz. “Evet” imiz de,“hayır”ımız da bir mesuliyetin bir idrakin yansıması olacaktır. Her ne çıkarsa çıksın bizim tercihimizdir.