'Devlet Bey'in Bülent Bey'i anlaması çok zor'

Necef Uğurlu, özel televizyon kanallarının açılması ile birlikte Star'a ilk yerli yapımları başlatan isimdir. Hüseyin Rahmi Gürpınar müzikli dramalarını televizyon için yazdı, tiyatrolara çeviriler yaptı. "Karşı Show", "Şen Dullar", "İstanbul'da Bir Malatyalı" ve televizyonların ilk siyasi hicvi olan politikacıların küçük halleri ile hicvedildiği "Mini Mini Büyüklere Masallar"ı yazdı. "Ortaklar", "Dayday" ve "Tarih Yargılanıyor", tasırımı ve senaryosu Necef Uğurlu'ya ait eserlerden bazıları. Necef Uğurlu, iki yıl üstüste Türkiye'nin en önemli 10 kadınından biri seçildi. Cengiz Polatkan Ödülü'nü iki kere aldı. 1986 yılında mizah öykü dalında Yunus Nadi Ödülü'nü aldı. Diyojen dergisinde, kapatılana kadar yazılarını yazdı. Yeni Ufuk Gazetesi'nde de 1 ay köşe yazarlığı yaptı, diğer arkadaşlarıyla birlikte 1 ay sonra aniden işine son verildi. "Eski Fotoğraflar", Jülide Övür ile birlikte yönettiği ilk uzun metrajlı film. Necef Uğurlu ile, işin içine biraz da mizahı karıştırarak siyasetten medyaya, telekulak olayına kadar (ki bunların hiçbiri zaten birbirinden bağımsız şeyler değil) konuşmaya çalıştık. Biz sorduk, o söyledi... o söyledi, biz sorduk.

Bütün ülkeler yirmibirinci yüzyıla çok ciddi senaryolarla giriyorlar. Türkiye'de bunu kim yazıyor olabilir? Tabii ki hiç kimse yazmıyor. Bu emprovize oluyor bence. Başka ülkeler yirmibirinci yüzyıla belli senaryolarla giriyor. Ama biz yazarları telif haklarından, yeniden boyunduruk altına almayı başardık. Emprovize takılıyor Türkler. Evet, senaryo menaryo olmuyor. Onun için biraz karışık oyunlar oluyor. Bir kapıdan biri giriyor, öbürü çıkarken üstüste geliyorlar filan. Türkiye'deki siyaset tamamen doğaçlama.

Şimdi sufle almak da bir disiplin meselesidir. Sufle alınsa böyle olmayız. Suflesini alır, denileni yapar. Bu sufleyi de bilmiyor, yanlış anlıyor. Onun için düğüm oluyoruz zaten. Sufle almak da bayağı bir disiplin işi. Türkler kadınsız yapamıyor. Kadınsız olamıyor siyasette...

Çünkü biz Türklerin doğasında var bu... At, avrat, silâh bizim vazgeçilmez "üçlü"müz...

Attan vazgeçtiler. Gördüğüm kadarıyla silahtan da vazgeçtiler. Kala kala bir avrat kaldı, ondan vazgeçemiyorlar. Dünyada da böyle bir tutku var, ama bizimkiler bir başka... Kadın merkezli her şey.

Kadının çok özel bir yeri olduğu kesin.

İnsan olarak değil de kadın olarak merkezde ama, bu enteresan. Dünya siyasetinde kadın başbakanlar var, parlamentolarda kadın siyasetçi oranında çok ciddi bir yükselme var ama bizde kadın olarak istiyorlar, insan olarak pek hoşlanmıyorlar.

Türk parlamentosunda da ilginç kadınlar var . Hatta en tepelerde...

Var. Evet. İlginçtir. DSP'de çok var. Şaşılacak şey, hepsi de Rahşan Hanım'a benziyor.

Bilmem dikkat ettiniz mi, özellikle konuşmaları çok benziyor.

Değil mi ? Bakın bu da çok enteresan.

Konuşmaların benzerliğinden bahsettim de. Meselâ CHP'de Murat Karayalçın başkanken, birçok CHP'linin konuşması Murat Karayalçın'a benzerdi. Doğan Taşdelen'in konuşması meselâ.

"Kuşkusuz" diye başlarlardı konuşmaya, öyle değil mi ? "Kuşkusuz!"... "Kuşkusuz!"...

"Türkiye'de sol parti yok"

Liderlerini neden bu kadar taklit etmeye çalışıyorlar? Bir tür dalkavukluk mu acaba?

Vallahi ben çözemedim efendim . Akordeon gibi hepsi. Türkiye'de şöyle açıyorsunuz akordeonu, sağa doğru açılıyor. Bir de solu olsun şunun canım. Koskoca ülkede sol parti yok meselâ. Ne kadar enteresan.

DSP'yi unutuyorsunuz.

Değil ki. Demokratik Sol Parti'ye sol diyemeyiz. Sol, merkez. Ama bir sol parti bu değil Türkiye'de.

Sol partiler de bir türlü sıçrama yapamadılar.

Yapamadılar. Çünkü sağ partiler sürekli sol ile örtüşerek oy topluyorlar. Sol partiler de sağın gönlünü edelim diye uğraşıyorlar. Böyle olunca, hiç sol parti olabilir mi ?

Sağ partiler de sol geçinen partileri iktidar yapabiliyor. Meselâ DYP ile ANAP kendisini sol parti olarak tanımlayan DSP'yi geçen dönemde iktidara taşıdı.

Evet, DSP'yi sol olarak kabul ederseniz, bu doğru bir şey. Ama he yazık ki DSP, ciddi ciddi bir sağ parti. Ben sağ diyorum, siz sol diyorsunuz, sol değil. CHP de sol değil, yanılmayalım. Sosyal demokrat diyorlar. Bir kere her şeyden önce sosyal demokratın lûgat anlamı sağ demek. Sosyal demokrasi sağcılıktır.

Resmen sağcılıktır sosyal demokrasi. Nasıl solculukla örtüştürüyorlar bunu ben bilmiyorum. Tabii sanayi devrimi olmuş Avrupa'da, işçi sınıfı standardını yükseltmiş. Ee bir sosyal demokrat tabanı var çünkü. Türkiye'de zaten sınıf da olmadığı için sınıflara göre bir dağılım da mümkün değil. Değişiklikler oluyor partilerde sadece.

Türkiye'de enteresan yakınlaşmalar oluyor partiler arasında. Bir zamanlar kavga eden partiler, bugün koalisyon yapabiliyor. Meselâ DSP ile CHP. Ya da Ecevit'in partisiyle Türkeş'in partisi bugün koalisyona hazırlanıyorlar.

Şimdi, Türkeş'in partisi derseniz, Devlet Bahçeli'nin kalbini kırarsınız. Bütün söylemleri, "Biz eskisi gibi değiliz, yeniden yapılanıyoruz" üzerine. Seçim sloganlarını hatırlayalım. Neydi ?

Evet. Ne olduğuna bakalım.

Genel Başkan değişti, her şey değişti.

İşte... Rahşan Hanım'ın da endişeleri var tabii ki. "Yine de değişmemiş olabilirler Bülent, biraz dikkatli ol" diye uyarıyor. Bülent Bey de Rahşan Hanım'ı dinlemek durumunda. Şöyle bir trajedi var burada: Devlet Bey tabii evli olmadığı için, Bülent Bey'in içinde bulunduğu sıkıntıyı anlaması çok zor. Fakat o da bu açığı kapatırsa, bu sefer uzlaşma büsbütün zorlaşabilir. Ama zannediyorum MHP, DSP'li bir hanımefendiyi gelin ederse, sorun çözülebilir.

Rahşan Hanım'ın sözünü biraz fazla dinlemiyor mu Bülent Bey? Bir partinin genel başkanı olmuş, bir kitlesi var, üstelik bıyıkları var...

Neden ondan bir süperman performansı bekleyelim ki? Unutmayalım ki o da nihayetinde normal bir insandır. Tabii o da Türkiye vatandaşı olan her yurttaş gibi karısının sözünü dinleyecek. Bu budur. Bunun aksi olamaz.

Haklısınız. Sayın Ecevit'i hor görmemek lâzım. Bir kere hayat müşterek. Böyle olunca, parti de müşterek demektir. Sonra, her başarılı erkeğin arkasında bir kadın vardır.

Gayet tabii. Başarısızın da vardır. Ama bu bir şey değiştirmez. Onlar yine eşlerinin sözlerini dinleyeceklerdir.

Ecevit de pek başarılı sayılmaz ama...

Neden? Bakınız solu kimler iktidar yaptı bu ülkede? En büyük başarıyı Sayın Erdal İnönü gösterdi. Kırıp büküp bir iktidar yaptı ne olduğumuzu şaşırdık, hatırlıyorsunuz. Eminim o da eşini dinledi. Bir de Ecevit dinledi.

Ben MHP ile DSP'yi aslında iki âşık gibi görüyorum. Birbirlerine sırılsıklam âşıklar, fakat dedikodu olur diye bunu pek açık etmiyorlar. Biraraya gelecekler aslında da, iki âşık gibi naz yapıyorlar...

Mazo-Sado ilişki mi diyorsunuz. Yok canım sanmıyorum. Eminim uzlaşacaklar. Evlenmiyor ki iki parti, baktılar geçinemiyorlar, ayrılacaklar. Mühim olan, taban onların koalisyon yapmalarını istemiş. Ama Türkiye'de hep tabandan gelen ses yerine parti yöneticilerinin hesaplarıyla hükümet kurulmasına o kadar alışıldı ki, yadırganıyor şimdi. Hayır efendim. Taban böyle diyor. Siz ikiniz uzlaşın diyor. Ne yapalım, hoşumuza gitse de gitmese de bunu kabullenmek zorundayız. Deneyecek adamlar. Ama tabanın öbürlerine ne dediği biraz karışık. Diğer taraftan, bence Refah Partisi'nde de bir komedi var.

Hay Allah, onları niye karıştırıyoruz biz? Dikkat ederseniz hepimizin dili böyle sürçüyor. Bir kere Fazilet çok büyük bir parti. Başörtüsünü kadınların kafasını örtmek dışında herşeyle örtüştürdüler. Nasıl başardılar bunu bilemiyorum. Bu çok enteresan. Bir de şu merakları var: Fazilet Partililer'i Amerika'dan ve Amerikalılar'dan hoşlanmaz zannediyorduk, çok seviyorlarmış meğerse. Merve Kavakçı hadisesini atlayamayız çok önemli o. Refah Partisi yöneticileri, vitrindekiler....

Fazilet.... hep karıştırıyorum bu iki partiyi. Fazilet Partililer Mehlika Sultan'a âşık yedi genç gibi kadının etrafında, çok enteresan. Sadece onlar da değil. Ali Kırca'nın; eli ayağı tutuldu adamın Merve Kavakçı'nın karşısında. Tamamen bir heyecan içindeydi Ali Kırca.

Aslında Ali Kırca ile bu konuda mutlaka bir röportaj yapmalısınız bence. Eminim ilginç şeyler söyleyecektir. İlhan Selçuk'un "Tesettürle soyunmak" sözünün arkasında bir hakikat var. Eli ayağı tutuldu adamın. Sonra, Merve Kavakçı bitmiyor. Ben Merve Kavakçı'nın babasını dinledim, af buyrun geğirdi, "Excuse me" dedi. Çok enteresan bir imam bu adam. Böyle bir hadiseye Türkiye'de ilk defa rastlanıyor. "Mervecik" diye bahsediyor kızından. Otuz yaşına gelmiş bir kız. Hamas'ı bilmiyor Mervecik. Hamas'ı bilmeyen adam, Meclis'e niye giriyor? Bilmesi lâzım. Muhtemelen Mervecik Ortadoğu'daki birçok örgütlenmeyi de bilmiyor. Meselâ ben şahsen, bilenlerin girmesini isterim Meclis'e. Mervecik, aynı zamanda herhalde Bill Gates'in de sağ kolu. Kendine medh-u senâda bulunan bir kızcağız. Enteresan. Eğer mizah diyorsak, şimdi Refah Partisi'ni atlayamayız.

Ah tabii, çok pardon. Fazilet Partisi, mizahın doruğunda. Fakat, at başı gidiyor MHP ile, onu da söyleyeyim. Kendisini Devlet Tiyatroları'ndan aktör olarak biliyordum, fakat Star televizyonunda Ensar Kılıç Bey'i bir ilim adamı olarak tanıttılar. MHP'si siyaset hukukuymuş, Ensar Kılıç sarmısak soğanı yasak etmiş, af buyurun burun karıştırmayı, kulak karıştırmayı... Ve Star televizyonunda Orhan Oğuzoğlu'nun programında uygulamalı olarak gösterdi. Kulak karıştırma nasıl olur, ne kadar çirkin durur.... Orhan Oğuzoğlu'da son derece iyi bir araştırmacı gazeteci, "Siz aktörsünüz bunları gösterin bize çok güzel oluyor" dedi, ömrüne bereket o zaman, sabaha karşı 3'e kadar ben dehşet içinde seyrettim. Hepsini gösterdi, şekliyle. Meselâ burun nasıl karıştırılır, nasıl yapılmaz? Enteresan bu, çok ciddi bir mizah konusu. Herhalde dünya tarihinde böyle birşey yok. MHP burada önemli bir şey yapmış. "Benim tabanım kulak burun karıştırır. Bak ben bir bilim adamı yetiştirdim, şu olacak, şu şu şu olmayacak." . Benim çekimlerimde MHP sempatizanı bir arkadaşımız var çalışan, mesela kebap söyleniyor, o parti yönetiminden kesin talimat olduğu için soğan yiyemiyor. Onun kebabı soğansız geliyor. Koyu renk çorap giyiyor. O da tabanına ihanet etmek istemiyor tabii. Emsal Kılıç Bey, çok hoş bir bilim adamı. Nüktedan, tatlı.

Yani Türk milliyetçiliği soğan, sarmısak, beyaz çorap, burun karıştırma, kulak karıştırma üzerineyse, tabii bunda ciddi birşey var, partinin hatası. Bu kardeşimizi biz biliyoruz tamam ama rencide edecektir tabanı.. Kitap halinde yayınlayıp, biz tabanımızı düzeltiyoruz, değişiyoruz soğan sarmısağı yasak ediyoruz. Kaldı ki New York'ta Birleşmiş Milletler diplomatların gittiği yemek salonunda soğan sarmısak veriyorlar, tansiyon şu bu için. Yani dünya soğan sarmısağa döndü, bizimkiler...

Bu da enteresan. Dünyada ilk defa istihbarat Türkiye'de özelleşti. Devlet dinler heryerde, hoşumuza gitmez ama belli sebeplerden ötürü dinler. İstihbarat Daire Başkan Yardımcısı'nı ve Organize Suçlar'dan bir yetkiliyi, bir televizyon kanalında izledim. Onlar da yakınıyor, onlar da şikayetçi. Adam yeterli techizat olmadığından, onun için de yeterince dinleyemediklerinden şikayet ediyordu. Özelleştirmede ipin ucunu kaçırmışlar. Bu işi müteşebbislere bıraktılar. Ama bu o kadar dalga geçilmeyecek bir konu ki, bazı gazetelerin suskun kalmasını hayretle karşılıyorum. Hayretle! İkincisi bu işi yapanların televizyon bağlantısı çok önem taşıyor. Üçüncüsü kendilerini yayıncı-televizyoncu diye lanse ediyorlar, böyle birşey yok. Yayıncılar son derece ilkeli, haysiyetli, özellikle kişilik haklarına ilişkin çok büyük hassasiyet içinde olan insanlardır. Nitekim bu aynı grubun yaptığı televizyon programları da ortada. Kanlı reality showlar, büyücülerin falcıların dövüşmesi falan... Sevda Demirel'in silikon patlaması. Hep böyle çok nezih konuları işlemişlerdir. Doğrusunu isterseniz, bu yayıncılık camiasında bal gibi biliniyordu, ama korkuluyordu bir şey söylenemiyordu. Birgün bu kardeşler baltayı taşa sapladılar. Mühim bir şahsiyet... Siz nasıl Selçuk Ural'ı dinlersiniz. İnsanın canına okur.

Şimdi, frekans tahsisleri yapılmadığı için, nasıl mîrî araziyi yağmalamışlar, varoşlar oluşturulmuş, gecekondular yapılmış, bundan siyasi rantlar elde edilmiş, maddi rantların dışında.. aynı şekilde bu gökte oluyor. Göğü yağmaladılar, aslında frekans tahsisleri çoktan olmalıydı, bu çünkü bizim alanımız. Dünya Yayın Kuralları'na göre biz bu alanı bu medya şirketlerine, yayın kuruluşlarına bizim, kamunun yararımıza kullanmak şartı ile kiraya veriyoruz. Kamu malı. Bu tahsis yapılmamış. Saldım çayıra, mevlam kayıra. Komedi bu. Bazı belediyeler lokantalara ruhsat vermez. Ama belediyeciler akşam orada eğlenip göbek atarlar. Bu ona benziyor. Yani RTÜK burada asal görevini, yani frekans tahsisini derhal yapmalı. Bir kere burada tam bir yağma olayı var. Medya, televizyon dediğiniz zaman, kültür meselesi giriyor, ahlak meselesi giriyor. Amerika'da hiçbiryerde, hiçbir televizyon kanalında "prime-time"da bunların yayınladığı hiçbir şey yayınlanamaz. Bir sürü büyük film ithalatı var. Bu filmlerin pekçoğu, malumunuzdur Amerika'da sinemalarda 17 yaşından küçüklere gösterilemiyor. Değil televizyonda "pirem-time"da, yani en çok izlenen saatlerde oynatmak!. Bunun birçok örneği var. Bizde böyle bir kural yok. Güzellik yarışmaları giderek küçük kızlara doğru gidiyor, artık 4 yaş seviyesine iniyor neredeyse. Alıp kendileri büyütecek ve yarışmalara kendileri sokacaklar. 16-17 yaşında, çocuk denecek yaşta kızlar, güzellik yarışmalarına sokuluyor. Dünyada böyle bir şey yok. Bu rezaletlere ancak, Uzakdoğu'da çocuk ticareti yapılan ülkelerde rastlanabiliyor. Dünya buna "Dur" demeye çalışıyor. Burada "çıtır kızlar" esası üzerine güzellik yarışmaları yapılıyor. Hangisini alalım, hangisini eleştirelim. Bunlar bizi o kadar yakından ilgilendiriyor ki. Geleneklerimizi, ulusal kimliğimizi, huzurumuzu bozan şeyler bunlar. Herkesin ağzında ikibin yılları, milenyum. 'Milenyum'un çok ciddi bir dini referansı var. İncil'den çıkma bir kelimedir milenyum. Yani dünyanın Hıristiyan nüfusu ikibinli yıllara bir kültür çıkarması yapmak üzeredir, biz Shakespeare'e yatırım yapıyoruz. Dünya kadar Shakespeare oyunu oynanıyor bu memlekette biliyor musunuz? Bunu söylediğiniz zaman da "Vay, sen Shakespeare'i sevmiyorsun" gibi abuk subuk laflar ediliyor. Shakespeare'i çok seviyorum tabii ki, ama her şey yerinde, otantik yapılmalıdır. O ayrı bir şey. Bir kaos içindeyiz, medya da bunu körüklüyor.