Türkiye neden nanotekolojiye yatırım yapmalı

Nanoteknoloji, metrenin milyarda biri ölçeğinde yapılan teknoloji çalışmalarına verilen isimdir. Bu teknoloji ile farklı alanlarda kullanımı olan nanorobotlar, kirlenmeyen tabaklar, kişiye özel kilit sistemi, sınırsız hafıza elemanları, radara yakalanmayan savaş uçakları, ajan sinekler ve çok sayıda modern teknolojik cihazlar yapılmaktadır. Peki Türkiye bunun neresindedir ve hangi teknolojiye yatırım yapmalıdır?

Teknoloji bir canlı gibi doğar, büyür ve olgunlaşır. Eskiyen teknolojiler ya raflara kaldırılır, süs olur ya da zamanla kaybolur gider. Teknoloji evreleri; endüstri ve enformasyon devrimi olarak iki kısımdan oluşur. Endüstri devrimi 1770''li yıllarda başlayıp 1970''li yıllarda sona erer. Enformasyon devrimi ise 1939''da bilgisayar teknolojisi ile başlamış olup 2080''li yıllarda sona ermesi beklenmektedir.

Endüstri devrimi; tekstil, demiryolu ve otomotiv olmak üzere üç ana sınıftan oluşur. Bu endüstri devrelerinin hepsi de büyüme ve olgunlaşma evrelerini tamamlamışlardır. Yani bunlar artık hemen hemen her şeyi bilinen teknolojilerdir. Bu teknolojileri yeniden keşfe kalkışma hata olur. Ancak bu teknolojilere ihtiyaca göre ve stratejik amaçlı olarak yatırım yapılabilir. Özellikle otomotiv için oturmuş bir teknoloji bulunmaktadır. Türkiye gibi ülkelerin yapacağı, bu otomotivi yeniden yapmak yerine mühendislik (ya da tersine mühendislik) becerisi ile elektrikli ya da farklı motorlar ile otomotivi kendisine uyarlamalıdır. Diğer bir ifadeyle, gelişmesini tamamlamış otomotiv teknolojileri parçalarını doğrudan satın almak ya da lisansını kullanmak daha doğru olandır. Tekstil teknolojisine yapılacak ihtiyaç fazlası bütün yatırımlar heba olacaktır.

Doğru yatırım gelişmesini tamamlamamış olan yeni teknojiler olmalıdır. Bunlar bilgisayar, nanoteknoloji ve bunlarla bağlantılı olan disiplinler arası teknolojiler olabilir. Bilgisayar teknolojilerinde de en isabetli yatırım yazılım teknolojisi olacaktır. Çünkü diğer bilgisayar teknolojilerinin de ömrünü 2025 yıllarında tamamlayacağı ön görülmektedir.

Yazılım teknolojisi hâlâ gelişmeye açık olarak durmaktadır. Nanoteknoloji ve nanoteknolojiyle disiplinlerarası ilişkileri olan; spintronik, nanobiyoteknoloji, nano-yüzeyler, nano-elektronik, vb alanlar Türkiye''nin vazgeçme lüksü olmayan yeni ve doğru yatırımlar olacaktır. Dünya''ya bakıldığında bunların çok sayıda örnekleri görülmektedir.

Nanoteknoloji, insan hayatına 1997 yılında aktif olarak girdi ve gelişmesini 2081 yıllarında tamamlaması beklenmektedir. 2007 yılında spintronik, 2010 yılında grafen ve 2012''de disiplinler arası bir çalışma olan kuantum optik için Nobel Fizik Ödülü''nün bu nanoteknolojilerle irtibatlı olan alanlara verilmiş olması dikkate değerdir. Türkiye''de nanoteknoloji alanındaki çalışmalarını çok aktif bir şekilde yürüten çok değerli araştırmacılar vardır. Bunlar için TÜBİTAK, DPT gerekli desteği vermektedir. Ancak bu akademisyenlerin ve çalışanların önünde hâlâ çok sayıda bürokratik engel, akademik özgürlüğü kısıtlayıcı ali-cengiz oyunları bulunmaktadır.

Türkiye''de nanoteknoloji çalışmaları için yapılan yatırımlar, belli üniversitelerde ve belli akademsiyenlerce yapılmaktadır. Bunlar; Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü (GYTE), İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Bilkent Üniversitesi, Sabancı Üniversitesi, İnönü Üniversitesi, Cumhuriyet Üniversitesi, Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Gazi Üniversitesi ve İstanbul Teknik Üniversitesi gibi yerlerdir.

Buralarda çok değerli akademsiyenler özellikle bireysel akademik gayretleriyle bu işleri sürdürmektedirler. Bu üniversitelerdeki hocalar uluslararası arenada göğsümüzü kabartmaktadırlar. Ancak, Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı''nın destek noktasında yeteri kadar aktif olduğu söylenemez. Bu bilim insanları; Atomik Kuvvet Mikroskobu (AFM) üretip ABD''de MIT''e satabilmektedirler.

Kimyasal kaplama ünitesi üretilebilmektedirler. Gelecekte Nobel ödülü alabilecek konulardan olan negatif kırılma indisi, kuadropol nükleer rezonans (QNR) tekniği ile canlı bomba dedektörü yine ülkemizde çalışılmaktadır. Buna benzer çok sayıda çalışma süratle devam etmektedir.

Bir ülkede temel bilimler biterse mühendislik, ardından da teknoloji üretimi biter ve ülke teknolojik üretim açısından tıkanır. Mevcut durumda, ekonomik gelişmeler ilerlerken, fen bilimlerinin ayaklar altında sürünmesi layık olduğu itibarı görmek istiyor. Temel bilim üretmeden, mühendislik ve teknoloji ile dünya ile rekabet edilemez. Bireysel akademik özgürlük olmadan bağımsız ve özgürce bilim yapılamaz. Bu yüzden özgürlükçü YÖK yasası tek başına yeterli değildir. Özgür akademisyenlere de ihtiyaç vardır.