2 yıldır kalbini çantasında taşıyor: Hayatım elektrik ve pile bağlı

Karaağaç Mahallesi’nde çiftçilik yapan Ahmet Sanrı, 2016 yılında kalp krizi geçirdi. Hastaneye kaldırılan Sanrı, 4 yıl süren tedavisinin ardından 2020'de yapay kalp makinesine bağlı yaşamını sürdürmeye başladı. Sanrı, omzuna astığı çantasında bulunan makinesi ve vücudundan kalbine kadar ulaşan kabloları ile hayatını devam ettiriyor. Her gün 22 saatte 1 kez yapay kalp makinesinin pillerini değiştiren Sanrı, gün içinde başta Karaağaç Mahallesi’ndeki dostları ile zaman geçirmek olmak üzere birçok aktiviteyi omzundaki çantası ile yapıyor. Sanrı, “Çantamı omzuma asınca ağaca da çıkarım merdivene de. Yeter ki çantam omzumda olsun. Hayatıma bununla devam ediyorum ama bu makine olmasaydı 2 yıllık ölüydüm” dedi.

Sanrı, kalp nakli olmayı düşünmediğini belirterek, “Doktorlarımız şimdi kalp nakli olmamı söylüyor ama ben istemiyorum. Çünkü geçen yıl enfeksiyondan dolayı 2-3 ay hastanede yattım. Tekrar olmasından korkuyorum. Ben buna alıştım, çantamla yaşamaya devam etmek istiyorum. Kalbimin makinesi çantamın içinde. Kalbimin içinde su motoru gibi bir motor, kan pompalıyor. Ekranında vücudumun dengesi, kan akışı, tansiyonu gibi tüm değerleri görüyorum. Değerlerde oynama olunca doktorumla devamlı irtibat halindeyim. O da beni yönlendiriyor” dedi.

Kalp krizi geçirmeden önce geçimini çiftçilikle sağladığını belirten Sanrı, “Çiftçilikle uğraşıyordum. Yapamadığım şey yok ama doktorlarımın dediğine göre traktör sürmüyorum, bahçeciliği bıraktım. Tehlikeli olduğu için motosiklet kullanmıyorum. Bir de aşağıya eğildiğim zaman baş dönmesi oluyor. Onun için de eğilmiyorum ama geriye kalan aktivitelerin hepsini yapabiliyorum. Yürümeme, konuşmama, gezmeme, yemek yememe hiçbir engeli yok. Her şeyi yapabiliyorum. Çantamı omzuma asınca ağaca da çıkarım, merdivene de. Yeter ki çantam omzumda olsun. Hayatıma bununla devam ediyorum ama bu makine olmasaydı 2 yıllık ölüydüm” diye konuştu.

Ahmet Sanrı, hayatının elektrik ve pillere bağlı olduğunu belirterek, “İlk zamanlarda yataktan kalkarken aklıma gelmiyordu, asılı kalıyordu çünkü kablosu karnımdan vücuduma giriyor. Şimdi ne kadar uykulu olursam olayım gece uyandığımda elim çantama gidiyor. Çantamı alıp lavaboya gidiyorum. Artık alıştım, hiç zor gelmiyor. Ölünceye kadar da benimle beraber olacak. Hayatım elektrik ve pile bağlı. 2 yıldır her gün 22 saatte 1 pillerini değiştiriyoruz. Doktorlarımız 17-18 saat dediler ama pillerim 22 saat dayanıyor. Ayrıca duş çantam var. Onu da taktığım zaman hiçbir yerinden su girmiyor. Her şeyimi rahatlıkla yapabiliyorum” diye konuştu