Yaşamımız boyunca pek çok hata yaparız. Bu hatalarımızı nefs vagonlarını yükler ve kendimizle birlikte sürükler dururuz. Vagonlarımızdaki bu yükler hayatımızı karartır, yaşamımızı adeta kâbusa çevirir. Oysa bu vagonlar dolusu hatalardan kurtulmanın ve hafiflemenin yolunu bulmak gerekir. Aksi takdirde yaşamımızı kendi elimizle ve kendi isteğimizle altüst ederiz.
KEMALE ERİŞİNİ ENGELLER
İnsan nefsinin beslenme, üreme, öfke, şehvet (arzu) ve düşünce gibi birçok gücü vardır. İnsan nefsi bu güçler yoluyla olumlu veya olumsuz yönde fiiller ortaya çıkar. Ancak insan nefsinde en önemli olan özellik, düşünce gücünün diğer güçler üzerinde hakimiyet kurması ve diğer güçleri komuta etmesidir. Nefsin bu özelliği insanın yetkinleşerek kemale doğru yükselişini sağlar. Bu durum Kur’an’da, “Ey imanın huzuruna kavuşmuş insan! Sen O’ndan hoşnut, O da senden hoşnut olarak rabbine dön. Böylece has kullarımın arasına sen de katıl. Cennetime gir!” (Fecr 89/27-30) ayeti ile ifade edilir. Bu aynı zamanda nefsin vagonu kötülüklerden korunduğunun belirtisidir.
NEFS VAGONU BÖYLE DOLAR
İnsan nefsi her zaman düşünce gücünün komutasında kalamaz. Bazen öfke gücü veya şehvet gücü düşünce gücüne hâkim olur ve komuta kademesine geçer. İşte bu durumda insan adeta vahşi bir hayvana dönüşür. Bu durum her şey bittikten, kötülük ve günahlar ortaya çıktıktan sonra “kan beynime sıçradı”, “öfkeden deliye döndüm”, “kendimi kaybettim” gibi cümlelerle ifade edilir. İşte nefsin vagonu bu aşamada dolmaya başlar. İnsanların kalbini kırar, faiz alıp verir, zina eder, adaletten ayrılır ve konumu gereği emri altında çalışan insanlara zulüm eder, gıybet eder. İbadetleri terk eder ve en sonunda inancını kaybeder. Bu hatalar insan nefsinin vagonunu götüremeyeceği kadar ağır yük yükler.
NASIL TEMİZLENİR?
Peki, nefsimize yüklediğimiz bu vagonu temizlenin yolu nedir?
Önce farkındalık oluşturmak gerekir. Çünkü insan nefsinin kötülük ve günahlarla doldurduğu bu vagonu temizlemenin yolu, insan nefsinin sürekli aklın kontrolünde tutulması ile mümkündür. Çünkü insan nefsini aklının kontrolünde tutarsa ifrat, tefrit ve azma yani her türlü aşırılıktan uzak olur.
İnsanın her an kendini kontrol etmesi ve hatalardan kendini koruması mümkün değildir. Çünkü bırakın normal insanları peygamberlerden bile zelle (küçük hatalar) ortaya çıkabilmektedir. Bu açıdan Allah’ın emir ve yasakları açısından insan, nefsin şehvet ve öfke gücüne yenik düştüğü zaman hatasını fark etmeli ve bir daha yapmamak üzere hemen tövbe kapısına sığınmalıdır. Böylece insan, nefsin peşine takılan ve yetkinleşmesini zorlaştıran günah vagonunu boşaltmalı ve ruhî huzuru yakalamalıdır.
