Devlet sırrıdır hikmetinden sual olunmaz

Başbakanımız saftır...Kontrgerilladan şekvacı olurkenki halet-i asabiyesini ele alarak, kayıp silahlarla ilgili yeni iddialarda bulunuyor

Başbakanımız böyledir arkadaşlar.

Biraz saftır...

Durduk yerde ortaya bir şey atar; bir iddia sözgelimi, bir söylenti, bir ifşaat; ama "fikri takip" melekeleri gelişmediği, daha doğrusu saflıkla ürkeklik arası bir "halet"i yaşadığı için, iddiasının altında ezilir.

Sonra döner, hiçbir şey olmamış gibi (gerçekte hiçbir şey olmamıştır), o iddia üzerine siyaset bina eden gariban muhalifleri refüze eder... "Ele verir" diyeceğim ama, bütün saflığına, bütün beceriksizliğine rağmen, Ecevit''te hâlâ törpülenmemiş "insan" bir yan bulunduğuna inanmak istiyorum...

Cumhuriyet tarihinin en büyük "linç kampanyası"na imza atmış olsa da, o ne idüğü belirsiz "inançlara saygılı laiklik" anlayışıyla nice ocakların sönmesine vesile olsa da, onu benzerlerinden ayıran önemsiz, ufak tefek hususiyetlere sahip; kötü şair/iyi niyetli aydın, dürüst politikacı/başarısız devlet adamı, hayalci kolejli/korkak savaşçı gibi.

İlaveten, çay ve siara tutkunluğu... Altıgen kasket, mavi gömlek fetişizmi...

Kontrgerilla iddiasını da ilk Ecevit atmıştı ortaya.

1978 mi?

Ordu ile Başbakan''ın arasını açacak iddia ve devamındaki tartışmalar, iki yıl sonra Ecevit''in siyaseten "yasaklı" duruma düşmesiyle sonuçlanmıştı.

Olayın nasıl geliştiğini, isterseniz, fakirin "CIA ve 12 Eylül" kitabından izleyelim:

Ordu, Ecevit''i sevmiyordu.

Ecevit, durup dururken "kontrgerilla" tartışmalarını başlatan partinin (CHP''nin) genel başkanıydı.

CHP''li parlamenterler ülkedeki terör olaylarının arkasında kontrgerilla parmağı olduğunu açıklayınca kıyamet kopmuş, olay Genelkurmay''ı Ecevit kabinesine karşı müteyakkız duruma getirmişti.

Ordunun rahatsızlığı yalnızca kontrgerilla tartışmalarından kaynaklanmıyordu. Ecevit solcu bir liderdi, kendisini Şili''nin devrik başkanı Allende''ye benzetiyor, "tokmağı çevirip duvarın öte yanına geçmek"ten sözediyor, Türkiye için tehlikenin Sovyetler Birliği''nden değil, bir NATO üyesi olan Yunanistan''dan geleceğini söylüyordu.

Bir Milli Güvenlik Kurulu toplantısında da durup dururken "Ulusal Savunma Kavramı"nı atmıştı ortaya. Ulusal Savunma Kavramı, çünkü, Türkiye''nin NATO''dan ayrılmasını öngerektiriyordu. Komutanların canını sıkan nokta buydu. Kontgerilla tartışmaları da olaya tuzu biber ekmişti.

Ecevit, bu örgütle ilk olarak, 1974 yılındaki başbakanlığı sırasında karşılaşmıştı:

Bir gün, "Genelkurmay Başkanlığı örtülü ödenekten para istiyor" denildi.

"Nereye sarfedecekler?" diye sordu Başbakan.

Cevap şuydu:

"Özel Harp Dairesi''ne..."

Özel Harp Dairesi o yıllardan JUSMATT''a (Amerikan Askeri Yardım Heyeti) ait bir binada oturuyordu ve Amerikalılar''dan para alıyordu.

Amerika parayı kesmişti. Örgütün paraya ve yeni bir binaya ihtiyacı vardı.

Aklı karışmıştı Ecevit''in.

- Ne iş yapar bu örgüt? diye sordu.

- Gerilla savaşı yoluyla bir istilaya karşı mücadele eder.

- Nasıl yapıyorlar bu işi?

- Örgüt vatansever kişilerden oluşuyor. Biz de destek veriyoruz. Gizli silah depoları var. Bunu para kazanmak için yapmıyorlar. Aralarında resmî üniformalı asker yok.

Ecevit''e göre böyle bir kurumun varlığı demokrasiye uygun değildi. Konuyu 6 Mayıs 1977''de Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk''e açtı:

- Kimsenin bilmediği, Genelkurmay''da dahi kısıtlı kişinin haberi olduğu böyle bir örgüt kabûl edilemez. Genç yaşında vatan için bu işe giren bir insan, ileride bunu başka amaçlar için de kullanabilir. Mutlaka bir denetim olmalı.

Gelgelelim, konunun Cumhurbaşkanı''na iletilmesi bir şeyi değiştirmedi.

Değiştiremezdi de...

Susurluk tartışmalarından sonra konu yeniden güncellik kazanır gibi oldu; ama, sihirli "devlet sırrı" kavramı, derinlemesine bir soruşturmaya izin vermedi.

Kontrgerilla tartışmalarını başlatan Ecevit''in Batman Valiliği''nin ithal ettiği silahların kaybolmasını "kaygı verici bir gelişme" olarak değerlendiren açıklamasını okuyunca aklıma üşüşüverdi:

Başbakanımız saftır...

Kontrgerilladan şekvacı olurkenki halet-i asabiyesini ele alarak, kayıp silahlarla ilgili yeni iddialarda bulunuyor:

"Bu silahlar herkesin eline geçmiş olabilir."

Olabilir...

O "herkes"in kim olduğunu ortaya çıkarmak hem Başbakanlığı, hem de Başbakan''ın "soruşturma" görevi verdiği Mülkiye müfettişlerini aşar.

Çünkü, devletin resmî silah taciri Ertaç Tiner Beyefendi''nin de vukufiyetle belirttiği gibi, "Bazı şeyler vardır ki, devlet sırrıdır, açıklanamaz."