Fırtınanın ahlak kalitesi

Fethullah Hoca''nın son marifeti" olarak Afganistan''da açtığı "Afgan-Türk Koleji"ni gösteriyor Milliyet gazetesi... Gazeteye göre bu hareket Fethullah Hoca''nın Taliban yönetimi ile işbirliği anlamına geliyor...

Taliban imajı... ve yanında Fethullah Hoca...

Tam biçilecek bir görüntü...

Müthiş bir asparagas...

Bunu, başında Umur Talu ve Yalçın Doğan gibi iki kıdemli ve meslek saygınlığına özen gösterdiği varsayılan gazetecinin yönetimindeki gazete yapıyorsa, varın siz şu anda medyada koparılan fırtınanın ahlak kalitesini hesap edin...

Manşetin alt başlıklarında, "Taliban''la yapılan işbirliği" sonucu, buradaki okullara Fıkıh, Tefsir, Hadis, Kur''an gibi "şeriat" dersleri konulduğu kaydediliyor.

Güler misiniz, ağlar mısınız?

Tefsir, Fıkıh, Hadis ve Kur''an öğretimi ile Taliban yönetimini bütünleştiren bir mantık dokusu ile karşı karşıyasınız...

O zaman, Türkiye Cumhuriyeti de resmi okullarında, (İmam Hatip ve İlahiyat Fakültelerinde) bu dersleri okutuyor... Ne diyeceksiniz? Yoksa Türkiye Cumhuriyeti olarak yarı yarıya Taliban yönetimine mi benzemekteyiz?

Türkiye''nin bütün camilerinde Kur''an okunur. Hadisler anlatılır... Her evde Kur''an vardır, duvarda asılı veya konsol üzerinde...

İnsanlar camiye gider Türkiye''de... En azından bayram namazı kılmak için giderler... Demek bunların her birinde potansiyel bir "Taliban ruhu" mevcut...

Süleyman Demirel 1980''li yıllarda, "Türkiye başlangıçta laik bir devlet olarak kurulmamıştı. Bir İslam Cumhuriyeti olarak kurulmuştu" derken, sakın Taliban ruhunun damarlarımızda dolaştığını ima ediyor olmasın...

Müslüman bir ülkede Kur''an, Hadis, Tefsir ve Fıkıh okunmasından daha tabii ne olabilir ki... Bunlar temel İslami ilimler... Demek ki, cehaletle kötü niyet birleşince, makuliyet ortadan kalkıyor ve ortaya traji-komik sahneler çıkıyor...

Fethullah Hoca, Saint Petersbourg''da da okul açılmasına vesile olmuş, Moskova''da da... Acaba oralara da şeriat getirmeyi mi amaçlıyor? Saint Petersbourg''daki okulu ziyaret etmiştim, orada Rus çocukları Türk İstiklal Marşını okuyorlardı... Hocaefendi oraya Türkiye''yi taşımıştı, ama şimdi böylesine bir evrensel "Türkiye misyonerliği" bile cehaletin kara duvarına çarpıyor... Çarpıyor ve Türkiye''yi vuruyor. İşte Özbekistan Devlet Başkanı, oradaki Türk okullarını kapatma kararı aldı. Gerekçesi, bizim cinnet nöbetinde ortaya döktüğümüz çılgın dosyalar... Fethullah Hoca''nın özendirdiği okulları kapatmak için, Türk medyasına yansıyan çılgın dosyalara bakmak yeter de artar bile...

Bu linç girişimlerine alıştık artık...

Benim hayret ettiğim konu, Türkiye medyasının nasıl böyle birdenbire kollektif bir çılgınlaşmanın içine girebildiği... Hani birkaç isimden bekliyorsunuz, çünkü onlar hep olağanüstü şartlarda yaşıyorlar. Onlara düşman lazım, düşman olmayınca huzursuz oluyorlar. Ama ya bu kollektif cinnet! Radikal''den İsmet Berkan "Düğmeye basıldı" diye başlık atmış yazısına... Türkiye medyası, bir yerlerden düğmeye basılınca böylesine tek biçimli hale gelebilecek bir özgürlük (!) standardına mı sahip Allahaşkına? Hiçbir şeyi sorgulamaz mı bu medya?

Yakında bir Süleyman Demirel kaseti veya dosyası ortaya konursa şaşırmamak lazım.

Demirel''in 1980''lerde, sistem eleştirisi üzerine söylediği sözleri, ne Erbakan söyledi bugüne kadar, ne Fethullah Hoca ne de herhangi bir "İslamcı yazar." Demek her şey "düğmeye basmak" için sırasını bekliyor...

Menderes asıldı.

Necip Fazıl Kısakürek vefat ettiğinde, hakkında, bir yazısı sebebiyle kesinleşmiş bir hüküm vardı. Yaşı ilerlemişti. Şekeri vardı ve gözleri bu yüzden görmez olmuştu. O haliyle cezaevine girecekti. Yanlış bilmiyorsam merhum Ayhan Songar''ın delaletiyle bir rapor alındı ve hapiste ölmekten kurtuldu. Ahiret perspektifinden bakıldığında ona "kurtuldu" mu demek lazım, ayrı bir mesele...

İskilipli Atıf Efendi, yazdığı bir kitap sebebiyle idam edildi.

Bediüzzaman Said Nursi sürgünlerde, hapislerde yaşadı ve öldükten sonra da kabri kaybedildi.

Esad Erbili''nin askerler arasında cezaevine götürülürken unutulmaz bir fotoğrafı var, adeta sürüklenerek götürülüyor. Çünkü yaşı doksanlarda...

Erbakan sürgünler yaşadı, siyasi yasaklar yaşıyor.

Tayyip Erdoğan cezaevinde.

Nureddin Şirin cezaevinde...

Daha yüzlerce insan "İslam''la bir biçimde ilişkileri" sebebiyle cezaevinde...

Binlerce öğrenci başörtüsü sebebiyle okullarından atıldı.

Binlerce kamu görevlisinin işine son verildi.

Öcalan için "idamsız" bir çözüm ararken, medyamız, Erbakan için, Fethullah Hoca için "idam talepleri"ni pabuç gibi ürkütücü başlıklarla veriyor.

Yani yaralar hiç mi hiç kapanmıyor.

312''inci maddeye bakıyorum: "Halkı kin ve düşmanlığa açıkça tahrik etmek"ten söz ediliyor...

Halk kim? Düşmanlığa tahrik nasıl olur?

Fethullah Hoca''yı sevenler halk değil mi? Erbakan''ı sevenler halk değil mi? En samimi inançları "irtica" söylemi ile itham edilen insanlar halk değil mi? Menderes, Bediüzzaman ve diğer simalar... Bu insanlara karşı girişilen operasyonlar, halkı tahrik etmiyor mu?

Hürriyet gazetesi "Topyekün Savaş" başlığını atmıştı bir ara irtica ile mücadele için... Birileri savaşı çok seviyor ve memlekete savaşsız gün geçirmiyor. Oysa barış alanlarını çoğaltmak lazım bu ülkede... Savaştan çok çektik. Her ölüm, millet hafızasında derin izler bırakıyor. Her yaranın kapanması yıllar alıyor. Şayet kapanırsa...

Fethullah Hoca''yı mahkeme huzuruna çıkarsak, yargılasak ve o çok katı cezalarımızdan biri ile cezalandırsak Türkiye''ye iyilik mi yapmış oluruz? Yoksa, onulmaz bir yara daha mı açmış oluruz?

Kim yapar bu acıların muhasebesini bu memlekette? Menderes''le açılan yaranın muhasebesini kim yapar? Tayyip Erdoğan''la yıkılan gönüllerin Türkiye''ye neler kaybettirdiğini kim değerlendirir?

Türkiye''nin yarınlarını gömmekten vazgeçsek artık.