Keşke bir kaç oyunuz olsaydı...

Pazar günü BBP''nin Ümraniye''deki mitingini izledim. Çetin Emeç Parkı koridorunda coşkulu bir kalabalık vardı. Bir çok partili tanıdık dost sima ile, bir çok da okuyucumla karşılaştım. Nabız tuttum.

-Bir sürpriz yapacağız, diyordu pek çoğu. Ama yüzde 5''lere ulaşırlarsa, bir siyasî hareket olarak önemli bir taban tuttuklarını düşüneceklerdi eminim. Bir "eşik"ti belki yüzde 5... Bu seçimler, belki iki yıl içinde yeni bir seçimi getirecek, onlar da yüzde 5''in üzerinden tırmanışa geçeceklerdi. Mahalli seçimlere özellikle asılıyorlardı. İstanbul''da bile iddialı adayları vardı.

Kürsüde konuşan Muhsin Yazıcıoğlu sevgi ile alkışlanıyordu.

-Bu kadro hiç yanlış yapmadı geçtiğimiz dönemde, diye sesleniyordu.

ANAP''la ittifak yaparak Meclis''e girmişler, ama yollar kısa sürede ayrılmıştı. 28 Şubat sürecinde ortaya koydukları tavrı önemsiyorlar, milletten alınan oyun, böyle zor zamanlardaki temsilinin altını çiziyorlardı.

-Evet, oylar boşa gitmesin, diyordu Muhsin Yazıcıoğlu...

"Barajı aşamama" ihtimali sebebiyle kendilerine karşı kullanılabilecek bir mantık dokusunu tersine çevirip, söyleyenlere iade ediyordu.

-Oylarınızı heba etmeyin... Oylarınızı boşa vermeyin. Boşa gitmesin oylarınız, oylarınızın hakkını koruyamayacak olanlara, çarçur edeceklere vermeyin...

Bu söylem, mitinge katılanlarda yankısını buluyordu. Sözün adresi belliydi.

"Biraz burukluk", miting alanındaki coşkunun gizleyemediği ortak duyguydu. İki yıl boyunca üstlendikleri misyonun karşılığını bulmayı umuyorlardı. Ama "kendi camiamızdaki medya"dan bile yeterli "vefa"yı görmediklerini düşünüyorlardı. Bana bile benim gazetemi eleştiriyorlardı. Kanal 7''ye buruktular. "ÖDP adaylarına gösterdikleri ihtimamı bile göstermiyor bize Kanal 7" diyorlardı.

-Arkamızda kartel medyası yok, çeteciler yok, büyük sermaye grupları yok, ama milletle birlikte geleceğiz, diyordu genç lider. Milletle büyük birlik olup geleceğiz...

Bu seçimlerde Büyük Birlik''in oylarıyla Fazilet''in oyları arasında büyük bir ilgi olacak şüphesiz... Pek çok insan biliyorum, gönlü gelip gidiyor. Benim ulaştıklarımı, Türkiye çapında büyütseniz oldukça önemli bir oran teşkil eder.

-Keşke birkaç oyum olsa, diyen bir çok insana rastlarsınız etrafınızda... Yeterliliği ne olursa olsun "inadına" Fazilet''i birinci parti yapmak için atardım bir oyumu, ama toplumun ezildiği günlerde ayakta kalabilen, sesini yükseltebilen bir ses olarak, yarınlarda aranacak bir ses olarak Büyük Birlik''in barajı aşması için atardım diğerini, falancanın belediye başkanı, filancanın milletvekili seçilmesi için atardım...

İşte bu duygular yaygın bir biçimde yaşanıyor. Ama bir oyu var herkesin ve seçecek herkes oy verirken, artık sandığa giderken hangi duygu baskın çıkarsa...

Dün sabah bir dostum;

-Fazilet''in son şansı, dedi bugünü-yarını değerlendirirken... Kızım, hiçbir şeye aldırmayıp Büyük Birlik''e oy vereceğini söylüyor. Fazilet, üstlendiği misyonu taşıyabileceğini bir kere daha ispat edemezse, artık tabanı kimse tutamaz...

Evet, böyle söyledi... Oyunu Fazilet''e verecekti ama, bu duygular içinde...

Gaziantep''te Fazilet mitinginde nabız tuttum... "Misyon"a bağlılıktı insanları orada toplayan... Seçimlerden sonra ne olacağı da onları ilgilendiriyordu ama, "seçimlerden küçülmüş çıkmamalıyız" düşüncesi daha baskındı... Çünkü "küçülmek" toplum üzerindeki baskıları artıracaktı; birileri "vurdukça küçülüyorlar" diyerek daha çok vuracaktı... Ama yürekleri dolu dolu atmıyordu. Beni bir kenara çekip kulağıma, ildeki milletvekili aday sıralanışından şikâyet edenler vardı. "Artık yenilenmeliyiz" diyorlardı... Sıralamayı garanti görenlerin Ankara''daki performans düşüklüğünden yakınıyorlardı.

"Keşke birkaç oyum olsaydı..." diye düşünenlerin çokluğu sebebiyle, bu seçimlerde oyların nasıl dağılacağını tahmin etmek son derece güç...

Kimi insanlar, büyükşehirde güçlü ve seçilme şansı olan en yakın partiye, kimi ilçede farklı partiye, kimi milletvekili seçimlerinde barajı aşmasını istediği partiye, kimisi seçimde birinci çıkmasını istediğine, kimi "aman falanca seçilmesin" diye "kerhen" falancaya... oy verecek... Onun için partilerin milletvekili seçimlerinde aldıkları oyla, mahalli seçimlerde aldığı oylar önemli ölçüde farklılaşacak... Belki bazı yerlerde, milletvekilleri belediye başkanlarını, bazı yerlerde de belediye başkanları milletvekillerini sürükleyecek...

Bu noktada BBP''lilerin gene bir burukluğu var; diyorlar ki:

-Biz bu değerlendirmeyi kendi içimizde yapıyoruz. Mahalli seçimlerde bizim güçlü adayımızın bulunmadığı yerlerde misyon olarak bize en yakın olana yönlendiriyoruz insanlarımızı... Ama aynı duyarlığı "akraba" diye bildiğimiz partilerden görmüyoruz. Bizim güçlü olduğumuz yerlerde bizi desteklemedikleri gibi, bazan da en kırıcı engelleme ile karşılaşıyoruz. Boğucu bir rekabet uyguluyorlar.

Muhsin Bey, kürsüde bir buçuk saat kadar konuşuyor. Eleştirilerinde hiçbir parti adı vermiyor. Bu nezaketi not ediyorum. Miting alanında konuştuğum BBP''liler, burukluğun adresini bildiriyorlar, ama onlar da işi "burukluk" seviyesinde bırakıyorlar... Bunu da önemsiyorum. Bu kitle, "akraba" hukukuna özen gösteriyor. "Sözüm bir gün karşıma çıkar" diye düşünüyor olmalılar... Bu, tüm gelecekler için önemli bir hassasiyet.

BBP''nin Ümraniye mitingi bitiyor, mitingten sonra sıcak bir dost tebessümü ile el sıkıştığımız Muhsin Bey ve arkadaşları Gebze mitingi için yola düşüyorlar...

"Umuda yolculuk" bu... Umut yollarda, umut bu ülke insanına ulaşmakta... Onların coşkusuna bakıp "umut her zaman vardır" diyorum...