"Vurun ulan vurun ben kolay ölmem..."

Tayyip Erdoğan bugün bir şiir daha okumalı; Ahmet Arif''ten: "Vurun ulan vurun ben kolay ölmem..." Tayyip Erdoğan''a vuruş, eli kolu bağlanmış adamı kırbaçlamaya benziyor bugün. Türkiye bir yargısız infaza daha tanık oluyor, medya çarmıhında... Sabah gazetesi, "Tayyip''in Çiftliği" diye manşet atmış. APO ile ilgili idam talebinden bile büyük. Radikal gazetesi, "Vay Tayyip Vay" ifadesini kullanmış 9 sütunluk manşetinde... (Aydın Doğan''ın adamları, Tayyip Bey daha belediye başkan adayı iken de Hürriyet''te "Vay Tayyip Ağa Vay" diye manşet atmışlardı... Demek hep pusudalar) Bilgin ve Doğan grupları, davayı bitirmişler bile... Sıra ipi çekmeye gelmiş... "Vurun ulan vurun..."

Bizde böyle olur siyaset... Bizde böyle olur hazırlık soruşturması... Bizde böyle olur medya-hukuk ilişkisi... Cezaevindesinizdir, görüşünüz bile sorulmaz, savunma hakkınız peşinen yok farzedilir, ve gazete sayfalarını, TV kanallarını eline geçirenler çamur üstüne çamur kusarlar üzerinize... Savunmasız insanlara karşı Sırplar''ın yaptığından ne farkı var bunun? Adınız Tayyip ve Faziletlisiniz... Öyleyse "vurun ulan vurun..."

Adınız temiz, alnınız temiz... Büyük bir sevgi ile kuşatılmışsınız. Sizi yıkmak, bu temiz efsaneyi yıkmak anlamına geliyor. Şiir okudunuz, mahkum oldunuz. Bunu kimseye anlatamadılar. "Şiir okudu, siyasi hayatı bitti" demek, bir genç adamı değil, ona o sonu reva görenleri mahkûm ediyor. Öyleyse bir çamurla boğmalı onu... Medya ne güne duruyor!

Çamura boğma işi onun fevkalade başarılı olduğu bir meslek... Yargısız infazda üstüne yok. Bir manşette bir dünyayı söndürürler alimallah... "Vay Tayyip Vay"mış! "Tayyip''in çiftliği" imiş...

Sonuçlanmış bir soruşturma mı var? Yargılama mı yapılmış? Mahkûm mu olmuş Tayyip Erdoğan? Peki hangi hakla bu çamur sıvama işi? Kişi haklarını çiğnemek bu kadar kolay mı bu ülkede?

Türkiye''de en kaba hukuk ihlalleri, soruşturma safhasında gerçekleşiyor ne yazık ki... Emniyet birimleri hukuk takmıyor, medya hukuk takmıyor... Bir de el altından yönlendirilmiş bilgi sızdırması yaşandı mı, vay sanığın başına gelene? Daha hakkınızda dâvâ bile açılmadan medyada çarmıha gerilebilirsiniz...

Cumhurbaşkanı Demirel, insan hakları ihlâllerinden söz ederken henüz karakollarda işkencenin önlenemediğini ifade etmişti yakın zamanlarda... Korkarım işkence bile önlenir de, bu soruşturma safhasındaki yargısız infaz, bu medyada siyasi linç önlenemez Türkiye''de... İnsanlar, henüz hiçbir yargılama yapılmaksızın kamuoyu nezdinde mahkûm edilir ve ipi çekilir... Ondan sonra uğraşın ki üzerinizdeki çamur temizlensin... Bunu Menderes''ten bu yana tanır Türkiye... Ve kendi insanlarına yazık eder... Menderes aklanır bir gün, Tayyib Bey aklanır... Ama birilerinin yüzündeki kara ebediyyen silinmez...

Oku dostum, bu şiiri oku bugün, cezaevinden tüm dünyaya, üzerine acımasız kurşunlar boşanırken: "Vurun ulan vurun ben kolay ölmem..."

Hasan Celâl Güzel''i, bu "şok adam"ı yazmak zor işlerden biri... Onun son basın toplantısındaki halka yönelik kahrında hepimize düşen bir pay var. Onu meb''usluğa taşıyamadık, mahpusluğa yolluyoruz. Gücümüz yetmedi.

Mahkûm olduğunda çağrıda bulunduk Fazilet''e; adaylar belirlenmiş, listeler Yüksek Seçim Kurulu''na verilmişti. "Bir kişi istifa etsin, oradan Hasan Celâl Bey''i aday gösterin" dedik. Olmadı. Recai Bey aradı "Biz teklif ettik" dedi. Ama tek kişi için yapılan teklif kabul edilmemişti. O, Hasan Celâl Bey''in "vefa" duygusuyla bağdaşmazdı. Önceleri ise işin cılkını çıkaran pazarlıklara girişilmişti. Kaç istiyorsun, kaç verelim, üç yetmez mi türünden pazarlıklar... Aynı pazarlığın, son aşamada BBP ile yapıldığını da öğrendim. BBP "yirmi milletvekili" istemiş, Fazilet de ona razı olmamış. Bir yerde bu söylenince, "Verseydiniz ne olurdu" dedim Faziletli dostlara... Hasan Celâl 10 adama değmez miydi? BBP''nin 28 Şubat sürecindeki yiğitliği 20 adam etmez miydi? Şu olmasa da şu olsaydı, olmaz mıydı? Bu insanlar 28 Şubat sürecinde milletvekili değilken bile, her türlü riski göze alıp, peşpeşe açılan dâvâlardan yılmayıp, 20 adamlık iş yapmadılar mı? Bugün buradan Faziletli dostlara "Biraz yüreğinizi genişletin, açın yüreğinizi" diye çağrıda bulunmak istiyorum. Hasan Celâl''i, Büyük Birlik''i, ayrı partiler gibi düşünmemeliydi FP... Bir canın parçası gibi düşünmeliydi...

Bugün zaman zaman kimi söylemlerde "FP''ye dışardan gelenler, eski ANAP''lılar" türünden ifadelere rastlanıyor. Bu da yürek darlığının bir sonucu... Kimler bunlar: Cemil Çiçek, Abdülkadir Aksu, Ali Coşkun... Ne farkı var bunların kadim Faziletliler''den? Cemil Çiçek''in üniversite yıllarını biliyorum. Bu davanın çilesi içinde pişen bir insan... Abdülkadir Aksu ve Ali Coşkun, başka yerlerde iken de, aynı iklimi soluyanlardan... Bunlarla ilişkide bile "farklar" gündeme getirilip, yara açılmak istenirse, kimle birlikte olunabilir bu ülkede? "Yüreğimizi genişletmeliyiz."

Hasan Celâl''i yarın cezaevine gönderirsek, hep bir yara taşıyacağız içimizde... Bu ülke meydanlarında Hasan Celâl''in yürekli sesini aradığımızda, hep kahırlı sözleri gelip oturacak yüreğimize...

Nazlı Hanım dünkü yazısında "Güneş tutulması" demiş Hasan Celâl Bey''in siyasetten kopuş süreci için... Bir umut bu şüphesiz. Bu umudu ben de taşıyorum. Hasan Celâl Bey, kendi sesini özlediği şartları gördüğünde duramayacak ve konuşacak... Herkesin sustuğu zaman konuşan, konuşmayı bir "adamlık sınavı" olarak gören bir adam, öyle kendi kendini gemleyemez. Bir güneş tutulması... Ama keşke onu gölgeleyen karanlıktan bir parça da biz olmasaydık!