Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Futbol sahadakilerden çok daha fazla tribündekiler için bir oyun. Ve oyunun bu yönü yansıttığı insan hikayeleri ile büyüleyici. Trabzonspor’un bu sezonki macerasında zarif hikayeler görüyor, duyuyor ve okuyoruz. Son olarak geçtiğimiz hafta rastladığımız iki hikâyeden ilki Torul Belediye Başkanı Sayın Evren Özdemir’in Fenerbahçeli iki gencin formayla nikah törenine katılma taleplerine kendisinin Trabzonspor formasıyla katılarak ortamı şenlendirmesi… Şahitlerin de Fenerbahçe ve Trabzonspor formalarıyla hazır bulunmaları sonucu ortaya çıkan fotoğraf başkalarını bilmem ama bana çok şık göründü. Bir başka ilginç hikâye gurbetten geldi. Fransa’da çalışan ve işlediği bir suç nedeniyle yurt dışı çıkış yasağı bulunan kardeşimiz, yetkili kişiye yazdığı mektupla Trabzonspor’un yaşadığı özel durumdan dolayı bir kereye mahsus memlekete dönüş izni istemiş ve kabul görmüş. Hikâyenin doğruluk payı nedir bilmiyorum ama sahada kazanırken de kaybederken de oyunun insana temas şiddetini göstermesi açısından kısa filmlik gibi durmuyor mu sizce de?

Her fırsatta söylediğimi burada da yineleyeceğim izninizle, Trabzonspor başkalaşmalıdır. Mümkün olduğu kadar takım saha içinde, teknik heyet kulübede, yönetim protokol tribününde ve taraftar bulunduğu her yerde “biz başkayız” demenin ve öncü olmanın yollarını aramalıdır. Bu anlamda gerçekleşmesi zor görünen ama yine de denemekten vazgeçemeyeceğim bir öneri sunmak isterim.

Diyorum ki mesela, Trabzon’da yaşayan kombinesi olan ve sene boyunca maçlara gitmiş bu sezona şahitlik etmiş kardeşler, ablalar ağabeyler, amcalar, halalar… Bir maçlık gurbete çıksalar. Gurbet diyorum çünkü tribüncü için maç günü şehrin heyecanını görüp yaşayıp maça gidememek, akşam ışıkları görüp uzaktan bakmak gurbet gibidir. Bir günlük gurbet, bir günlük maç orucu istesek şehirden… İçerideki kalan 4 maçtan kendi belirleyeceği herhangi birini seçse herkes, şehir dışından gelmek isteyene gişe ücreti falan da değil Trabzonspor lisanslı ürünlerinden almak karşılığında, veya şehirdeki yada herhangi bir vakfa hayır kurumuna bağış karşılığı devretse. Rize’den, Artvin’den, Hopa’dan, Bayburt’tan, Gümüşhane’den, Giresun, Ordu, Amasya, Tokat, Samsun’dan, Kuzey Makedonya’dan Arnavutluk’tan, Bosna’dan… Berlin, Viyana, New York’tan… Ülkenin ve dünyanın her yanından hiç değilse bir maç için şehre gelmek isteyenlere şehir bir fırsat sunsa diyorum. Bir ev sahipliği yapıp “muhacirlere” jest yapsa, bileti devredenle devralan da bir görüşse, tanışsa…Sonra gelenler geri dönerken şu efsane şarkıyı mırıldansa, “Bir başkadır benim memleketiiiimmm”.

Fena mı olurdu ?

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...