Öyle veya böyle aşağı yukarı bir senedir kaybetmeyen bir Milli Takım için Katar maçına göre "gösteri" niteliği daha düşük, hazırlık niteliği daha yüksek bir karşılaşmaydı dün geceki Yunanistan'la oynanan. Her ne kadar şimdilerde ekonomik ve siyasi ve dahi sportif kriz yaşasa da yine öyle ya da böyle tarihinde bir Avrupa Şampiyonluğu var komşunun. Memleket futbolunda yaşanan stoper kıtlığı, orta saha bolluğu ile aynı zamana denk gelince Fatih Hoca, Mehmet Topal'dan tandemde faydalanmayı denedi. (Sonucu görmeden yazalım; Fenerbahçe için de cesaret verici bir hamle olabilir). Katar maçı Emre ve Yunus için, dün geceki maç ise Ahmet Çalık için "görücüye çıkma" vesilesi oldu bir bakıma.
Genç stoper için görünüm pozitif desek yanlış olmaz. Futbol adına elde ettiği başarıları sert savunmaya borçlu olan bir takıma karşı müdafaa kadar, hatta ondan daha çok hücum organizasyonları adına da test niteliğindeki maçın ilk yarısında, zaman zaman iyi futbol ama pozisyon kıtlığı yaşadı Türk milli takımı. Arda'nın takımın doğal lideri olma pozisyonunu abartması, Hakan ve Oğuzhan'ın ceza sahasına uzak kalması, Cenk'in değersiz yalnızlığı göze çarpan olumsuzluklar olarak geçti kayıtlara. Senkronize pres ve zaman zaman görülen kanat organizasyonları ise olumlu...Yenilmemezlik şu bu elbette ki algı açısından önemli ama madem ki bunlar hazırlık maçları bu durumda Fatih Hoca'nın denemelerinde neyi arayıp neyi bulduğudur asıl olan. Cevabı görmek için yaza kadar bekleyeceğiz.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.