Bu yıl ilk defa Saraçoğlu tribünleri eski bilindik görüntüdeydi maçtan önce ve Sarı lacivertli futbolcular için marifetlerini göstermeleri için şartlar uygundu. Advocaat Alper' i göbeğe alarak onun enerjisinden iki yönlü faydalanmayı uygun görmüş belli ki. İlk yarı tamamlandığında bu öngörünün haklı olduğunu söylemek mümkündü.
Güzel değil çok güzel bir golle maça galip başladı adeta Fenerbahçe. Musa Sov, sadece golde değil ikili mücadelelerde de tıpkı tribünler gibiydi; eski günlere atıf...
Golden sonra Fenerbahçe topu büyük oranda takibe bıraktı ama uzun süre pozisyon vermedi. Öyle ki 20. Dakikaya kadar rakibin cılız bir şut denemesi dışında Fenebahçe kalesine ciddi bir tacizi olmadı. Pogba'nın sakatlanıp Zlatan'ın oyuna girmesi Fenerbahçe savunmasının dengesini biraz bozdu ama net pozisyon gelmeyince bozulan Manchester'ın sinirleri oldu. İstediklerini yapmadıkça daha da sinirlenen Mourinho'nun talebeleri sahada gergin ve dağınıktı ilk yarı boyunca. Fenerbahçe ise aksine son derece kontrollü ve takım görüntüsünde...
Bu bölümde özellikle rakip stoperlere daha ciddi baskı veya kazanılan toplar daha dikkatli kullanılsa ilk yarı soyunma odasında farkı ikiye çıkarıp gidebilirdi Feneebahçe.
İkinci yarı da ilk yarı gibi başladı. Tek fark bu kez Fenerbahçe'nin golü biraz daha geç bulması idi. Fenerbahçe rakibine topu verip pozisyon vermiyor ve fırsat buldukça rakibinin üzerine gidiyorken Kjaer'den beklenen duran top golü bu kez Lens'ten geldi. Şimdi Fenerbahçe için işler daha kolaydı. Son yirmi dakikaya girilirken topla daha çok oynayan Manchester ama gole daha yakın olan yine Fenerbahçeydi. Emenike'nin kaçırdığı gol maçın erken bitmesini engelledi bir bakıma.
Sonrasında Emenike iki kere daha aynı fırsatı yakaladı ama olmadı. Uzatmalara girilirken Rooney'nin golü kalan birkaç dakikayı Fenerbahçe adına gereksiz heyecana sebep olduysa da sarı lacivertliler istediklerini hak ederek alarak ayrıldı sahadan. Son söz; iyi futbol dolu tribünlere oynanır.
#Fenerbahçe
#Emenike
#Musa Sov
