Çözüme karşı yeni ittifak

Çözüm süreci devam ederken ilginç gelişmeler ortaya çıkıyor. Yeni siyasal ittifaklar ve yeni siyasal söylemler oluşuyor. Şimdiye kadar Kürt sorununu çözmek için çeşitli girişimlerde bulunanlar, yeni süreçle beraber farklılaşabiliyorlar. Türkiye"nin en önemli sorunlarından biri çözülürken, çeşitli siyasal sarsıntılar ortaya çıkıyor ve yeni ittifaklar kuruluyor. Çeyrek yüzyılı aşan bir savaştan çıkma mücadelesini vererek yeni bir birlik, barış ve siyasal sözleşmeye yönelen Türkler ve Kürtler, çatışmada çıkarları olanlar ve çözümün tarihsel dili millet olunca önemli bir tavır geliştiriyorlar. İslam karşıtı olan ve sert laikliği ana siyasal güvenceleri olarak gören toplumsal zihniyetler ve gruplar, bu gelişmeler karşısında en önemli tepkiyi oluşturanlar olarak aynı hatta buluşuyorlar. CHP İstanbul milletvekili Ali Özgündüz"ün Meclis"te yaptığı konuşma bu yaklaşımı çarpıcı bir biçimde yansıtıyor: "Kullandığı dil, bin yıllık İslam şemsiyesi altında buluşmak, İmralı notları da üst üste koyduğumuzda Sosyalist Apo, İslamcı Apo olmuş gibi gözüküyor. Ortadoğu"da Kürt-Türk stratejik ortaklığından bahsediliyor. Bu gerici karanlık bir ittifaktır. Bunun sonucu, laik demokratik Kürt siyasetçilerin tasfiye edilmesi demektir. Şeriatçı Kürt siyasetçiler sizin yerinizi alacak. Apo sizi de, PKK"yı da tasfiye ediyor".

Çözüm sürecine direnen seküler yaklaşımın diğer hattında da Türk milliyetçileri bulunmaktadır. Özellikle laikçilerle 28 Şubat"ta da ittifak kuran bu Türkçüler, çözüm sürecini baltalayan, yanlış yorumlayan ve karşı çıkarak çıkmaza sokan en önemli davranışları sergileyenlerdir. Bahçeli, bu laisist siyaset hattıyla buluşarak "ulusalcı" stratejilerle beraber hareket etmektedir. Çatışmanın ve terörün devam etmesini isteyen bir siyaset tarzının peşinde yürümektedir. Bu nedenle çözüm sürecine ve Öcalan"ın millet sözleşmesine yakınlaşmasına tepki vermekte ve en "kan kokan" sözlerle meydan okumaktadır. Özellikle seküler Türkçülüğün peşinde koşanlar, bu ittifakla 28 Şubat deneyiminde de beraber olmuş ve yeni dönemde de bu beraberliği sürdürmeye devam ettikleri gözüküyor. Bu ittifakta CHP ve MHP aynileşmekte, statükoyu kollayan Müslümanlık"la çatışan milletin anasır-ı İslam olarak yorumlanarak çoğulcu okunmasına karşı çıkmaktadırlar. Bunun yerine ulus devletin ulusçu ideolojisine bağlı kalarak tek tip toplum biçimini savunmaktadırlar. Anasır- İslam"ı reddederek laisist tek ulus şemsiyesiyle yaşama da ısrar etmektedirler.

Çözüm sürecine karşı çıkan diğer önemli hat, "Kürt siyaseti" içinden yükselmektedir. Özellikle Kürtlere seküler siyaset tarzı rolünü biçenler ve buna bağlı olarak "ayrılıkçı siyasal çözümü" önerenler bu tutumu temsil ediyorlar. Bunlara göre Öcalan, ontolojik siyasal egemenlikten vaz geçiyor. Ortadoğu ve İslam bütünlüğüne yönelerek Avrupa değerlerinden ve siyasetinden uzaklaşıyor. Bejan Matur"un Der Spiegel dergisinde yayınlanan makalesi, bu açıdan okunabilir. Matur, Kürtlerin ontolojik egemenlik haklarını ileri sürüyor. Oysa ontoloji ne siyasal ne de coğrafya ile ilgilidir. Siyasal alan özellikle seküler zamanlar da ontolojiden öte tarihsel, dünyevi ve pragmatiktir. Kürtlerin bugünün tarihsel ve pragmatik şartlarında Mezopotamya ve Anadolu"nun birleşiminden oluşan, büyüyen ve liderliğiyle açılan, çoğulcu kültürel özellikle millet altında var olan bir siyasal varlığında yer almaları onların en büyük menfaatidir. Yeni Türkiye, Kürtlerin varlığını da kapsayan bir millet çoğulculuğu içinde inşa olduktan sonra, tek devlet hem Kürtlerin hem de Türklerin bölgedeki tek ve en iyi yaşama yoludur.

Laisist, Avrupacı ve Türk milliyetçi yaklaşımların oluşturduğu yeni siyasal ittifak, çözüm sürecine direnen bir hat meydana getirmektedir. İlginç bir biçimde Avrupacılık, ulusalcılık ve laikçilik aynı siyasal çizgide buluşmaktadır. Kürtçülük, Türkçülük ve laikçilik beraber hareket etmektedir.