Açlık grevleri, tek bir talimatla sona erebiliyorsa, ''orada'' birey yoktur, bireyden bahsedilemez.
Eğer açlık grevi, hapishanedeki insanların bireysel -ortak- kararı olsaydı, bir talimatla hemen sona ermezdi.
Eğer açlık grevi yapan insanlar, iddia edildiği gibi birey olsaydı, bireysel kararları olurdu. "Talimat"a değil teklife muhatap olurlardı. Bir teklif karşısında da karar vermek için zamana ihtiyaç duyarlardı. Düşünmek ve ikna olmak için. Asker gibi, anında, verilen talimatı yerine getirmezlerdi...
Türkiye ilginç memleket, bu ülkede bakanlar kurulu toplantıları, birey olduğunu iddia eden muhaliflerinin toplantılarından daha uzun sürüyor. (Bunun tek nedeni, bakanlar kurulunun gündeminin daha yoğun olması mı gerçekten?) Birey olduğunu iddia eden ve kendilerinden gayrisini koyun sürüsü zannedenler talimatla karar almayı normal bulurken, "koyun sürüsü"nün karar alması daha uzun sürüyor...
Bakanlar kurulu örneğinin nereden çıktığını anlamak için, filmi biraz geriye saralım... Açlık grevlerinin devam ettiği günlerde, bakanlar kurulundaki bakanlar da, hakarete varan ağır eleştirilerden nasibini almıştı. Birçok entelektüel, "bakan olmuşsun, ama birey olamamışsın" konulu yazılar yazmıştı.
Başbakandan talimat alan ve onun sözünün dışına çıkmayan devlet bakanlarını, birey olmaya çağırıp yerden yere vuran entelektüellerimiz, bir talimatla açlık grevini sona erdirenleri ise adeta yere göğe sığdıramadılar. Bir kere daha bir şey elde edememelerine rağmen, kahraman gibi karşıladılar. Bir talimatla açlık grevini sona erdiren bu ''kahraman''ları da birey olmaya davet edecek misiniz?
Ne kazandınız sorusu önemli değilmiş, "önemli olan kimsenin ölmemesi"ymiş... Anlaşılan o ki, milliyetçiler için sadece sayı olan terör kurbanı gariban askerler, onlar için "kimse" bile değil.
Entelektüel kardeş, hep lafını ettiğin gerçeklerle yüzleşmek istiyorsan, ufka bakarak poz vermeye biraz ara ver lütfen, biraz da bize bak: Bakanlar kurulundaki insanlar birey değilse, açlık grevi yapanlar da birey değil. Herkes talimatları yerine getiriyor...Sen hariç.
Haksızlık yapmayalım, seni hafife almayalım, sen kimseden talimat alacak insan değilsin. Çünkü sen talimat veriyorsun! Ama kimse okumuyor değil mi...
Bunu görmek istemeyenlere, eleştirdiği şeyi kendisi yapanlara, gerçeğin işine gelen kısmını görenlere, onların üslubunu taklit ederek şunu söyleyebiliriz: ''Entelektüel olmuşsun, ama birey olamamışsın.''
Bu entelektüeller birey olabilselerdi, bugüne kadar sürüden ayrılır ve "doğu-batı" ve "sol-sağ" gibi ''yapmacık'' ayrımlara da itiraz ederlerdi. Gelin ve damadın aynı pozlara mahkum olması gibi, entelektüeller de bu ''kadraj''a mahkumdurlar, başka bir açı bilmezler, başka pencerelerden bakamazlar.
Her şeyi sorgulamaktan bahsederler, ama kuşku duymadan ve sorgulamadan hala bu hurafeleri hakikat zannederler. Bunlar entelektüellerin en yaygın hurafelerindendir.
Emperyalizme karşıdırlar güya; ama Avrupa''nın bu kolonyal araçlarını/kavramlarını bir kenara bırakıp konuşamazlar: Entelektüel olmak, insanı birey/fert yapmaya yeter mi?
"Devşirme"liğe karşıdırlar güya; ama meşhur Türk piyano virtüözünün Avrupa''nın devşirmesi olduğunu bile göremezler. O, Türkiye''yi temsil ediyorsa, Mimar Sinan da Osmanlı coğrafyasında Sırbistan''ı başarıyla temsil ediyordu değil mi?
Avrupalı gibi özgür düşünmeyi savunurlar güya; ama düşünürken Avrupa''dan özgür değildirler, düşünürken ona bağımlıdırlar, bu yüzden akılları Avrupa''dan başka bir yere "ermez". Eremez. 23 Nisan''da sahnede şiir okuyan çocuklar gibi, gazete köşelerinden Avrupa hakkında yazılar yazarken heyecanlanır, her şeyi birbirine karıştırırlar. Artık gelenekselleşmiş olan, "Avrupa''da hayat, Ortadoğu''da ölüm kutsaldır" konulu kompozisyon yarışmasına katılmaktan sıkılmazlar. Saçları sakalları ağarmasına rağmen...
Lütfen, seviyeyi düşürmeyelim, iftira etmeyelim, haklarını teslim edelim. İsrail Dışişleri Bakanlığı bile küçük kalır, aydınlarımızın yanında. İsrail bile böyle propaganda yapamaz.
Büyük yazarların her şeyi büyük olur, aptallıkları da... Avrupalılar için insan yaşamı kutsalsa, yüzyıldır Ortadoğu''daki insanların hayatına niçin değer vermiyorlar?
Hani onlar yaşamayı ve yaşatmayı bilirlerdi, niçin göz yumuyor ve destekliyorlar İsrail''in katliamlarını?
Avrupa''nın ilkeleri evrenselse, İsrail niye bundan muaf! Avrupalılar, kendileri dışındakilerin hayatını niçin kutsal olarak görmüyor ve kıllarını bile kıpırdatmıyor çok saygıdeğer ''liberal faşist''...
Sen nelere kadirsin Avrupa, liberalin bile faşisttir senin.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.