Sekiz saniye yeter
İbrahim Paşalı - PazarYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 07/10/2012, Pazar • Yeni Şafak Haber Merkezi
Bugünün gündemi, dünün demidir. Gündem olabilmesi için, sessizce günlerce demlenmiş, zamanla kıvamını bulmuş, ancak böyle müşahhas olmuş, çıplak gözle görülür olmuştur.
Bakınız: 1920''den beri içten içe kaynayan, demli, acı Suriye meselesi.
Halkımız bu gündemlerin "nereden çıktı"ğını anlamazken, "bir bu eksikti" derken, akademisyenlerimiz o eksiğin nereden çıktığını bulmak için, sebep-sonuç dairesinden medet umarlar. Hastane önünde sıraya girmiş dertliler misali, sebep-sonuç dairesinin kapısında sıraya girerler, belgeleriyle eksik bilgileri ibraz ederek, derde çare ararlar.
Güneşin altında yeni olanların ''bilimsel düşünmek'' dediği vasfa, toprağın altındaki eskiler ''istidlali akıl'' derlerdi.
Onlar da bizim geçtiğimiz yerlerden geçmiş, elde ettikleri delilleri tasnif ederek, aralarındaki ilişkileri keşfederek, çıkarımda bulunmuşlardı.
B-ilim adamları istidlali akılla bilgi üretirken, sanatçılar bağımsız/disiplinsiz akıllarıyla hayal kurarak kendi delillerini kendileri üretiyorlardı. Ansiklopedilerdeki "Sakarya nehri" maddesi de bilgi veriyordu bize, Necip Fazıl Kısakürek''in "Sakarya" şiiri de.
Çağdaş insana bilimin tek ve yegane bilgi kaynağı olmadığını, başka bilgi türleri de olduğunu anlatmak, deveye hendek atlatmaktan zordur. O yüzden eğleşmeden aşağıdaki paragrafa atlayalım. Bir, ki, üç...
Ansiklopedik bilgi, biz olmadan da ''varolan'' Sakarya nehrinden yüzeysel haberler verirken, Sakarya şiiri, iki varlığı terkip eden, insan ve nehir arasında oluşan ''varoluş''un bilgisini verir.
Objektif-sübjektif bahsine hiç girmeyelim, nihayetinde her bilgi eksiktir. İnsan, boyundan, yaşından, kilosundan, cinsiyetinden ibaret midir, "ölçülebilir" şeyler yeterli midir, bir insan hakkında bilgi vermek için?
İlim adamının kitaplar yazarak anlatmaya çalıştığı bu meseleyi, sanatçı bir şarkıyla anlatabilir. İnsanoğlunun bilgisi, yarin örtüsünün kenarından yüzüne düşen bir parça zülüf kadardır.
Kimisi "Zülfün görenlerin hep bahtı siyah olurmuş, tek zülfünü göreydim, bahtım siyah olaydı" der. Lütfen, Münip Utandı''nın sesinden dinleyiniz.
Kimisi "Açma zülüflerin yar yellere karşı, senin zülüflerin benim telim değil mi" der. Lütfen, Neşet Ertaş''tan dinleyiniz. (Geçen gün, bu türküyü hatırlattığı için şair Cafer Turaç''a teşekkür borçluyum.)
Alim veya arif, aşık ya da ilim adamı, yıllarca gece gündüz didinir de eline ne geçer, ne öğrenir şu fani dünyada?
İlimden nasibi olanlar bilir ki, ilim aşkın öteki adıdır, ilim aklın aşkıdır. Hiç gerçek bir ilim adamını seyrettiniz mi? Baştan aşağı, gece gündüz aşıktır, mesaisi yoktur. Aptal bir aşıktan daha yaşlı ve daha bilgilidir sadece.
Yarin zülfünü görenler, hakikatin bir teline şahit olanlar, ne yaparlarsa yapsınlar, artık eskisi gibi olamazlar, eskisi gibi yapamazlar, iflah olmazlar. O zülüf, gözlerini ışıldatırken, gördükleri/bildikleri uykularını kaçırır, hayatlarını karartır.
Bilgi de insanı cahilleştirir. İlim adamı cahili olduğu konuları bilirken, avam cahil olduğunu bile bilmez. Dünyanın en cahil insanları bir konuda ilim yapan kişilerdir, dünyadan haberleri yoktur. Her işten anlamazlar, sadece işlerine bakarlar, gözleri başka bir şey görmez. Aşıklar gibi.
Hayatı boyunca gurbetin talebesi olan, ilmini ondan tahsil eden rahmetli Neşet Ertaş''ın vefatından sonra ortaya çıkan uzman sürüsü, telaffuzdan manaya geçebildi mi?
"Gönül" kelimesinin telaffuzu üzerine uzun uzun konuşurlarken, Neşet Ertaş''ın dilinden düşmeyen "seher vakti"nin anlamına varamadılar. O menzile varamayınca, o bilgi de nazil olamıyor.
Seher vaktinin hangi vakit olduğunu bile bilmedikleri için olsa gerek, o vakitte yarin kapısını çalmak, ne hikmetse, kimseye tuhaf gelmiyor.
Zaman anlayışı değişince, insanın anlayışı da değişiyor. Bir dert, nerede ve ne zaman demlenmişse, o vakit ve orada dertlenmek, demlenmek icap eder. Meseleyi hakkıyla anlayabilmek için.
Seher vakti Kur''an-ı Kerim okumazsan, bunları nasıl hakkıyla anlayabilirsin: "Onlar seher vakitlerinde Allah''tan bağışlanma dilerlerdi.", (onlar) "seher vakitlerinde istiğfar edip yalvaranlardır".
Müşteri velinimetimizdir, diyebilir ki: Sahilde güneş batarken anlaşılabilecek bir örnek var mı? Elbette var. Başlık oradan doğdu zaten.
Bir yaz akşamı, sahilde oturmuş, güneşin batışını izleyerek sohbet ederken, bir arkadaşın rivayeti aydınlattı karanlık hayatlarımızı. Bir arkadaşları, aşkı bulmak için ilim yapmış, uzun gözlemlerinin ve deneylerinin neticesinde erken yaşta bir teori geliştirmiş. Teorinin adı da "Sekiz Saniye" imiş. Eğer bir erkekle bir kadının bakışması (onun deyişiyle, birbirlerini "kesme"leri), sekiz saniye sürüyorsa, tamam demekmiş. Sekiz saniye, aşkın deliliymiş.
"Sekiz Saniye" teorisini hafife almamalı, sadece aşk konusunda değil, başka alanlarda geçerli gibi görünüyor.
Ey okuyucu, sen de bir yazıya sekiz saniye göz atarak, "tamam, anladım" demiyor musun?
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.