Yan çizişin bahanesi

Görüşü ve inancı ne olursa olsun insanlar Türkiye için bir şeylerden vazgeçmek fikri dolayısıyla siyasal İslâm''ı reddediyor.

Benim birkaç yıl önce "çeyrek asırlık siyasi tayf" diye nitelendirdiğim siyasal İslâm bugünlerde gerek sol eğilimli ve gerekse sağ eğilimli medya erbabının ağız birliği ile şıpın işi tu kaka oluverdi. Tabiî hepsi "gerçek" İslâm''a toz kondurmadıklarını sözlerine eklemeyi ihmal etmiyorlar. Onlar böyle yapınca insanın aklına şöyle bir soru takılmadan olmuyor: Bunların da önerdikleri bir İslâm türü mü var? Netice itibariyle bunlar da mı İslâm''ı öneriyorlar? Soruda ısrar etmiyor, cevap beklemiyoruz. Herkes birbirinin muradı hakkında gayet sarih bilgilere sahip. Zımnen de olsa kimin nerede olduğu malûm. Yine de arada kaynayan bir şey var. Arada kaynadığı, araya kaynadığı için geçiştirildiğinden bile söz edilmiyor. Ben sözü oraya getireceğim.

Filânca şurada yanılmıştı veya baştan ayağa yanlış içindeydi. Filânca işin hiç yapılmaması veya şu şekilde yapılması gerekiyordu. Bunlara benzer cümleler yalnız siyasal İslâm için değil, hangisi olursa olsun belli bir fiilî mesafe kat etmiş bütün siyasi eğilimler için sarf edilebilir. Sıra siyasal İslâm''ı kınamaya gelince günümüze mahsus kafa yapısının ilginç ve özellikli bir tutum benimsediğini gözlemliyoruz. Bir şeylerin kötü yapıldığından söz ediliyor ve giderek birilerinin kötü olduğu vurgulanıyor. Sergilemeler boyunca noksan bırakılan, semtine bile uğranılmayan husus o şeyin nasıl olup da iyi yapılabileceğine dair görüşler, kötülerin yerini alacak iyilerin bulunup bulunmadığı konusundaki mülâhazalardır. Yapılan işin tabiatı gereği reddedilen hususlar sıralanırken nelerin kabule mazhar olduğu da kendiliğinden tecellî etmeliydi. Tabiatı olmayan bir iş mi yapılmış yoksa?

Diyelim ki İslâm kültürünün toplum hayatına yön vermesi konusu bazılarına göre kötü gözle bakılacak bir konudur. Bu yüzden de siyasal İslâm dolayısıyla işlenen hataları öne çıkarmak onların işine geliyor. O halde bu yapılan Türk toplumu ile İslâm arasında ne gibi bağlar olduğu meselesine bir açıklık getirmeye yarayacak mıdır? Yaramayacağını herkes biliyor. Onları asıl rahatsız eden İslâm kültürü hiç hesaba katılmadan bir sosyal düzenlemenin gerçekleştirilebilmesi ihtimaline rağmen toplumla İslâm arasındaki rabıtanın her alanda karşımıza çıkıyor olmasıdır. İslâm kelimesi Türkiye''nin her yerinde insan ilişkilerinin sorgulanması dolayısıyla zikredilir hale gelmiştir. Böyle bir sorgulama kimi zor durumda bırakacaksa, kimi hakkaniyet bakımından açığa alacaksa onlar (aralarında Müslümanlığı benimsediğini dile getirmekten hoşlananlar da var) siyasal İslâm''a saldırmayı kendi savunmalarının bir parçası haline getiriyor. Dolayısıyla siyasal İslâm''ın günümüzdeki kınanma tarzı bir eleştirel bakışın ürünü değildir. Görüşü ve inancı ne olursa olsun insanlar Türkiye için bir şeylerden vazgeçmek fikri dolayısıyla siyasal İslâm''ı reddediyor. Siyasal İslâm''ı kınamayı sorumluluktan kaçışın, Türkiye''nin derdiyle dertlenmekten yan çizişin bahanesi kılıyor.