Aysel Tuğluk"un sözleri: "Tehdit" mi "Tespit" mi?

Bazı alanlarda hızlı gittiğimiz muhakkak. "Güzel şeyler de oluyor dememek imkânsız" diyelim. Ama bunu derken atıfta bulunduğumuz "güzel şeyler"in sadece bizde değil, bizim dışımızda da, başka ülkelerde de gerçekleştiğini unutmayalım. Dolayısıyla bizim de gecikmeli olarak arkasına takıldığımız katar her yerde aynı hızla olmasa da yeryüzünün dört bir köşesinde hareket halinde. Hukuk, ekonomi ve başta sağlık olmak üzere birçok hizmet alanları daha akılcı bir yolda ilerlemekte. Ama nedense bu ilerleme "siyaset" alanını diğer alanlarda ulaşılan ölçülere oranla çok daha az yeniliyor.

Oysa unutmamamız gerekiyor ki, söz konusu "katar"ın lokomotifi "siyaset"tir. Onu yenilemeden, onu "rayına oturtmadan" geriye dönüp "az zamanda büyük işler yaptık" diyemezsiniz. Çünkü "siyaset" çok özel durumlarda "beyaz gömlek giyerek" çıkılan bir yol olmuşsa da, asıl anlamı çerçevesinde –hele de günümüz demokrasilerinde- "şehitlik" mertebesi ile birlikte anılabilecek bir pratik değildir. Bana göre de bugün artık birçok ülkede olduğu gibi Türkiye deki "siyaset"i de bu derece siyaset dışı duygu ve değerlerle kuşatmanın gereği yoktur. Çünkü "siyaset" bugün artık hakkında konuşurken "uhrevi" diyebileceğimiz niteliklere atıfta bulunulmaması gereken bir alandır. Buna paralel olarak "siyasetçi"nin de artık kendisini -nasıl tarif ederse etsin- bir "kurtarıcı" olarak sunmasının zamanı geçmiştir.

Peki "siyaset"in bugün –her ülkede- bütün aklını fikrini, enerjisini üzerinde teksif etmesi gereken dert, amaç nedir? iki yüzyıla yakın süredir ulus-devlet kabuğu içinde doğan, gelişen modern siyasetin bugün yerine getirmesi gereken birinci ödev, bugüne kadar yaptığının aksine, toplumu tektipleştirme sevdasından hızla uzaklaşmaktır. Toplumu "bölünmez bir bütün" olarak anlayan ve amacını bu "Birlik"in güçlendirilmesi olarak tarif eden bir siyaset anlayışının sonu hızla yaklaşmaktadır.. Demek ki "kaynaşmış bir kütle" olarak tarif edilen – "etle tırnak gibi" yani!- bir toplum oluşturabilmek eski siyaset tarzının zararlı ve boş bir hayaliymiş aynı zamanda. O zaman siyasetin yeni görevi bu ısrardan vazgeçerek "parçalar"ın hakkını vermek ve hiçbir parçanın diğerini ortadan kaldırmayı aklından bile geçirmediği yeni bir toplumsal "birlik", daha doğrusu "bir arada olma" projesi üretmeye çalışmaktır.

Fark ettiğiniz gibi "Aysel Tuğluk''un sözleri" meselesine etrafında dolaşarak yaklaşmış bulunmaktayım! O halde şimdi de bu konuyu gözden geçirelim:

"Aysel Tuğluk ''kötü şeyler olacak'' dedi" başlığı altında servis edilen haberlerde yer alan konuşmayı ben de dikkatle okudum. Konuşmayı video kaydından da dinledim. Vardığım sonucu gecikmeden söyleyeyim: Tuğluk''un söz konusu konuşması -bana göre de- bir "tehdit" değil tam tersine bir "tespit" olarak değerlendirilmesi gerekiyordu. Tamam, konuşmanın "Devletle olmuyorsa, halkımız kendi demokrasisini kuracak ve kurduğu bu sistem içinde yaşamasını bilecek kadar örgütlüdür" gibi cümlelerinin kimilerini "Ağır ol biraz ne oluyoruz!" diyerek öfkelendirmiş olduğunu kolaylıkla tahmin edebiliriz. Ancak konuşmanın bütünü bir olguya (buna "Kürt sorunu" diyelim) dair bu olgu ile ilişkili taraflara çok önemli bir "tespit" sunuyordu..

"Dilim varmıyor demeye ancak, ''kötü şeyler olacak'' ifadesini bir his olarak dillendirmek durumundayım. Kürt meselesiyle ilgili herkes bilebilir ki, ağır ağır değil, hızlı hızlı sıfır noktasına doğru gidiyoruz."

Siz söyleyin: Bu sözler söylendiği gibi gerçekten de bir "tehdit" mi yoksa herkesin kulak kabartması gereken bir "tespit" mi içeriyor? Tuğluk, kötü şeyler olacağını "hissettiğini" söylüyor. Bir insanın, hem de Tuğluk gibi Kürt siyasi kadrosu içinden önemli bir kişinin "kötü şeyler olacağını" hissettiğini açıklaması nasıl olur da bir tehdit olarak algılanabilir? Birisi "iyi şeyler hissediyor" ise "tespit", ama "kötü şeyler hissediyor" ise onun adı "tehdit", olur mu böyle şey?

Tuğluk: "Bu statüsüzlük durumu daha fazla devam edemez."

Bu da –bana göre de- yerinde bir "tespit". Mevcut durumun Kürtlere bir biçimde yeni bir statü kazandırılmadan çözülebilme imkanı olduğuna inanan kimse var mı aramızda?

"Cennet olsa birlikte yaşayacağız, cehennem olsa birlikte yanacağız."

"Birlikte yanacağız" diyen bu sözler "tehdit" mi içeriyor, yoksa "acele edelim, bir şeyler yapalım" çağrısın da mı bulunuyor?

"Süreç, artık demokratik özerklik çözümünün kendi öz iradesi ve öz örgütlülüğüyle inşa etme sürecidir."

"Demokratik özerklik" konusunu herkesin ciddi biçimde düşünmeye başlamasının zamanı gelmedi mi hâlâ? Bu yönde ciddi bir tartışmanın ve sürecin başlaması için "öz irade" ve "öz örgütlülük" gibi beraberinde "daha da kötü şeyler"i getireceği bugünden belli olan uygulamaların başlamasını mı bekliyoruz? Ben bu sözleri de, "Dikkat edin, anlayın, altından kalkılması çok daha zor günler geliyor" mealinde uyarıcı ciddi bir "tespit" olarak değerlendiriyorum.

Zaten Tuğluk da "tehdit" olarak yorumlanan konuşmasına ilişkin yaptığı açıklamada benzer şeyler söylüyor: "Neyimle tehdit edeceğim? Ben öngörülerimi, yaptığım tespitleri açıklıyorum. Yani şu olup bitenler toplumu nereye götürür düşüncesinden hareketle bu sonuca varıyorum. Yoksa bir tehdit söz konusu değil. Asıl tehdit altında olan biziz."

Tekrarına gerek yok ama olsun: "Tespit"leri hemen "tehdit" olarak alıp kendi doğrularımızı tekrarlamaya başlayınca gerçeğe sırtımızı dönüp kendimize hayalini kurduğumuz gerçek olmayan bir "gerçek" yaratmış olmuyor muyuz? Bu da bir yöntemdir kuşkusuz; ama mutlaka hayal kırıklığına taşıyan bir yöntem…

Yazıyı eğlenceli bir gazete haberi ile bitirelim:

Büyük gazetelerimizden birisinin Aysel Tuğluk''un sözünü ettiğimiz konuşmasına ilişkin haberinde bir paragraf şöyle başlıyordu:

"Bölücübaşı Abdullah Öcalan''ın Kürt meselesinin çözümü için, sorumluca, ön açıcı, güven verici, özverili tutum sahibi olduğunu ileri süren Tuğluk…"(!)

Zavallı habercilik!... Tuğluk''un Öcalan''ın tutumuna ilişkin sözlerini cümlenin başına "Bölücübaşı" sıfatını yerleştirmeden haber yapamayan bir habercilik!...