"Damsız ve kravatsız girilemez"

Sekiz Mart Kadınlar Günü''nü de geçirdik. Erkek köşe yazarları her konuda olduğu gibi bu güne de laf yetiştirdiler. "Şu Kadınlar Günü''nü de kadın gazetecilere bırakayım, bu konuda da fikrimi açıklamayayım" gibi bir geri çekilme çoğumuza çok uzaktı. Fikir serdedenlerin arasında Bekir Coşkun da vardı. "Kadınlar, kadınlar..." başlıklı bir "deneme" kaleme almış. "Bir kadının omuzu, bir erkeğin omuzundan daha güvenlidir... Korkusuzca koyun başınızı... Bir kale duvarı gibi sağlam, bir ova gibi geniş, bir çınar gibi yüce, bir volkan kadar güçlü, kuştüyü yastık kadar huzur verici..." diyor; bütün bunlar ne demekse... Yani sahiden bir "deneme"! Coşkun her ne kadar kadınları "huzur verici" bulduğunu söylüyorsa da, gönlünün bütün kadınlara açık olmadığını unutmayalım. Sözünün (yani biraz önce kadınlar hakkındaki sözlerinin) "çağdaş olmak dururken, kendini çağdaşlığa kapatanlara" olmadığını belirterek şöyle soruyor: "Mustafa Kemal''in laik cumhuriyetinin verdiği kadın haklarını elinin tersi ile itip, kafasını şeriatın kara örtüsü altına sokmak için çaba harcayan kadınlara ne diyebiliriz?.. Kendisini mal sayan, miras hakkını tanımayan, insan yerine koyup tanıklığını dahi kabul etmeyen bir kara düzene bayılıyorsa ve oraya koşuyorsa ne diyeceksiniz. Ne?..." (!) Doğrusu bu kadar olur; Türkiye''de olup biteni bu kadar uzaktan izleyebilmek ve bu kadar yanlış kavrayabilmek için herhalde köşe yazarı olmak gerekiyor! Hangi kadın kendisini "mal sayan", "miras hakkını tanımayan", "tanıklığını kabul etmeyen" bir "kara düzene" bayılabilir? Kadınlar çıldırdı mı? Bırakın yerlisini, aklı başında yabancı bir gazetecinin bile gülüp geçeceği bu "gözlemler" olsa olsa bir fantazmdan ibaret. Bu "fantazm"ın bir de adı var: Bekir Coşkun fantazmı.

Hürriyet''in Coşkun''un yazısının yer aldığı sayısının 34. sayfasından fotoğraflı bir haber var. Fazilet Partisi''nin adaylarını tanıtmak için düzenlediği toplantıda Merve Kavakçı merkezde olmak üzere birkaç adayı ayakta dururken görüyoruz. Merve Kavakçı, Fazilet''in başörtülü (nihayet!) adaylarından. Kavakçı''nın elinde, kulağına götürdüğü bir cep telefonu var. Fotoğraf altı şöyle: "FP''de İstiklal Marşı!" Şu yorum da unutulmamış: "Merve Kavakçı''nın bir süre cep telefonuyla konuştuğu, yanındakilerin uyarılarıyla görüşmeyi kestiği görüldü." (!) Yani Hürriyet demek ister ki, "Ey ahali, bakın FP''liler İstiklal Marşı''mızı nasıl dinliyor; hele de şu Marş okunurken telefonla konuşan türbanlı adaya bakınız..." Konuyla ilgili ilginç bir ayrıntı da şu: Aynı fotoğraf, Doğan Medya''nın "fotoğraf havuzu"ndan Milliyet''e de girmiş. Fakat aferin Milliyet''e, ne İstiklal Marşı''ndan söz eden var, ne de "Türbanlı aday Merve Kavakçı"nın cep telefonundan. Hürriyet, Kavakçı''yı çok seviyor; bir gün önce de birinci sayfaya yerleştirdiği fotoğrafının yanına şu notu düşmüştü: "Hem türbanlı hem rujlu" (!) Gazetenin aklı karışmış. Bu nasıl bir aday, bir yanıyla Bekir Coşkun''un saygılarını sunduğu bir "çağdaş kadın", diğer yanıyla Bekir Coşkun''un saygılar sunmadığı "şeriatın kara örtüsü"nü başına çevirmiş bir kadın. "Türban" ve "ruj" birarada olmaz mı? Ben cevabını bilmiyor ve merak da etmiyorum. Ancak Hürriyet''in müftüsüne göre bu işte bir sakatlık var! Olmaz böyle birşey der gibiler, bir kadın ya "türban"ını bilsin ya da "ruj"unu. Hele bir de "Türban", "ruj" ve "milletvekili adaylığı" birlikte olarak? Doğrusu buna hiçbir Hürriyet müsamaha edemez!

Merve Kavakçı, "Meclis''e girersem başımı açmam, zaten içtüzükte Meclis''e tayyörle girileceği yazıyor. Başörtüsüne bir şey denilmiyor" diyor. Çok haklı. Ayrıca, "haklı" diyenler sadece ben ve benim gibi düşünenler değil. Yüksek Seçim Kurulu da bu fikirde. Kurula göre de bir kimsenin başörtülü olarak milletvekili olmasına hiçbir engel yok. Bildiğiniz gibi bu hakka itiraz edenler de çok. Geçenlerde Gülay Göktürk''ün çok haklı olarak eleştirdiği gibi, KA-DER içinde bile bu hakka itiraz edenler var. Milliyet''ten Metin Toker''in hangi cephede yer aldığını tahmin etmek hiçbiriniz için güç olmasa gerek. Önümdeki yazısı "Meclis kürsüsüne elbette başı örtülü çıkılmaz" başlığını taşıyor.

Yazının başlığını özellikle aktardım, çünkü yazının altı bu başlığı beş on kez tekrarlamanın dışında bir şey söylemiyor. Yani, başlıkta altı çizilerek belirtildiği biçimiyle, Meclis kürsüsüne baş örtülü çıkılamayacağının niçin "elbette" olduğunu yazıdan çıkartmak hiç mi hiç mümkün değil; yani ortada hiçbir delil bulunmuyor. Başı örtülü çıkılamaz. Çünkü çıkılamaz! Ya da ''birey hakkına saygısızlık'' sayınız, isterseniz yeni bir kelime icat ediniz. Ama bu böyledir." (!) Dünyaya (ve bu arada Meclis''e) ne kadar yukardan bakan bir kalem! "Canınız isterse" dercesine "Ama, bu böyledir" diyerek kesip atan bir üslup. "Ama bu niçin böyledir?" sorusuna cevap vermeye bile gerek yok. "İsterseniz Jakobenlik deyiniz" diyor, ceberrutluğun adı ne zamandır Jakobenlik oldu? Toker''in okurun (ve tabii kendisinin) önüne hiçbir delil koymadan sadece "paşa gönlü" öyle istiyor diye geliştirdiği tezinde şöyle bölümler de var: "Milletvekili adayı olabilir, seçilir milletvekili de olur. Ama başı örtülü TBMM kürsüsüne çıkamaz, TBMM salonuna giremez, TBMM çalışmalarına katılamaz. Bu kadar basit." Bu satırları gülümsemeden okumak mümkün mü? Bir kimse aday olup milletvekili seçilecek, bu arada içtüzük de bir engel çıkartmayacak, ama yine de TBMM salonuna giremeyip, kürsüden konuşamayacak. Niçin? Metin Toker böyle istediği için. Ama bir kimse, diyelim bir zamanlar Cumhurbaşkanlığı kontenjanından yararlananlar gibi aday olmadan ve millet tarafından seçilmeden Meclis''e atanırsa, TBMM''nin salonunu da kullanabilir kürsüsünü de! Ne güzel bir Jakobenizm.