Haberler her şeyi anlatıyor

Dünkü gazetelerde yer alan haberlerin bir tatil gününe en yakışanı, yani en "dinlendiricisi", en "eğlendiricisi" şüphesiz şu idi:

"Soruşturma savcılarının talebini dikkate alan İstanbul 13. Ağır Ceza, ''Soruşturma kapsamında yargılanan bazı şüpheli askeri şüphelilerin, 2000 ve 2009 arasında askeri darbe girişiminde bulunup bulunmadığı, darbe girişimi olduysa konuyla ilgili varsa belge ve bilgilerin Genelkurmay Başkanlığı''ndan istenmesini'' talep etti."

Şöyle böyle değil, bu gerçekten müthiş bir haber…

Nitekim Taraf gazetesi haberi, çok haklı olarak –ve de tabii bir tatil gününün ruh haline uygun biçimde- şu başlıkla verdi:

"Pardon, sizde darbe var mı?"

Görüyorsunuz bu nefis başlık bize eklenecek bir şey bırakmadı.

Gelelim "polis haberleri"ne:

Bu haberin hakkını da Radikal gazetesi vermiş. Gazete, "Polis olmasaydı kaç yıl hapis alırdı?" başlığı altında "Yolda yürürken tartıştığı 22 yaşındaki Cem İnci''yi beylik silahıyla öldüren polis memuru Mustafa Atasoy''a ''ağır tahrike uğradığı'' gerekçesiyle sadece 10 yıl hapis cezası verildi" diyordu.

Ama hemen hatırlatalım: Haberde geçen "10 yıl hapis cezası"nın infazı, polis memurunun 14 aydır cezaevinde bulunduğu da dikkate alınınca, bundan sonrası için gerçekte 4 yıl olarak gerçekleşecekmiş.

Gazete, dava konusu olayla ilgili olarak yerinde bir hatırlatma da yapmış. Önümüzdeki fotoğrafta, olayın hemen ardından olay yerine gelen polis memurları, arkadaşlarını sarılıp öperek ve bileklerine kelepçe takmadan cezaevine götürmeye hazırlanıyorlar.

Bu çerçevede –yine yerinde- bir hatırlatma daha var:

"Bu fotoğrafın basına yansıması üzerine İstanbul Emniyeti''nden yapılan yazılı açıklamada, Atasoy''a ''meemur olduğu ve kaçma şüphesi'' bulunmadığı için kelepçe takılmadığı belirtildi."

Ne diyebiliriz ki? "Çok da anlayışlıdır benim devletim!" desek uyar mı?

Uymaz tabii ki. Bir cinayet suç üstüsünde "kelepçe takmak" doğru kaçmaz ama genel eğilim ortada cinayetten filan eser yokken gerçekleştirilen gözaltılarda şüphelinin kollarına iki polisin girmesi âdettendir. Ama hakkını yemeleyim, devlet bu durumlarda da anlayışlıdır aslında. Gözaltına alınanlar polis otosuna bindirilirken ne olur ne olmaz başlarını kapı pervazına çarparlar diye polislerden yardım da görürler…

Dünkü gazetelerdeki büyük "polis haberi" tabii ki Emniyet Genel Müdür Yardımcısı''nın tutuklanarak cezaevine konulmasıydı. Olayı biliyorsunuz ama olayın inanılmazlığından dolayı yine de küçük bir hatırlatma yapabiliriz: Bir uyuşturucu çetesine bilgi sızdırmak ve çeteyi korumakla suçlanan bu genel müdür yardımcısı uyuşturucu kaçakçılığı ile ilgili emniyet birimlerinin başında bulunuyordu. İşgal ettiği koltuğun adı tamı tamına şöyleydi: "Emniyet Genel Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı".

Yeni Şafak dünkü sayısında, Emniyet Genel Müdür Yardımcısı''nın tutuklanma ve sağlık kontrolune sevki sürecine ilişkin fotoğraflardan birisini yayımladı. Şu resimaltı ile birlikte: "Emniyet Müdürü Emin Arslan, sağlık kontrolünden geçirilirken puro içti."

Gazetemiz biraz abartmış haliyle. Fotoğrafta –tabii ki- Genel Müdür Yardımcısı''nı sağlık kontrolü sırasında "puro içerken" görmüyoruz. Ama şurası bir gerçek: Tutuklanan emniyet müdürü elindeki "puro"sunu tüttürürken, etrafındakiler (polis memurları olsa gerek) kendisine gülümseyen yüzlerle eşlik ediyorlar sadece.

"Ne olsun yani, tutuklanma kararı yüzüne okunan müdürün kollarına da mı iki memur girsin?" diye soruyorsanız, cevabım tabii ki evet değil. Ama şu şartla: Bu durumda gözaltına alınanlar ve tutuklanan sakin şüphelilere de benzer şekilde eşlik edilsin…

Devletin adı "polis devleti" değilse böyle olması icap etmez mi?

Tutuklanan Genel Müdür Yardımcısı''nın tutuklanmasına neden olan suçları işleyip işlemediğine ilişkin henüz hiçbirimizin bir fikri yok. Tabii olarak mahkeme kararını bekleyeceğiz. Nitekim "polis"i bayağı yakından ve içerden tanıyan iki köşe yazarı genel müdür yardımcısına şimdiden kefil oldular bile. Ama eğer mahkeme heyeti sanığın isnat edilen suçları gerçekten işlediğine karar verir ise, o zaman hep beraber ciddi olarak –bir kere daha- düşünmemiz gerekecek. O zaman "Demek ki" diyeceğiz, televizyon ekranlarına ikide bir gelen "Dur! Kımıldama polis!" uyarılarıyla ya da adlarını artık milletçe ezberlediğimiz marifetli köpekler tarafından gerçekleştirilen uyuşturucu baskınları haberleri ülkede neler olup bittiğinin farkına varmamamız için biz izleyicilere verilen birer "uyuşturucu"dan ibaretmiş.

Hazır açılmışken konuya ilişkin birkaç laf daha edelim:

Benim gibi sizler de kim bilir kaç kere şahit olmuşsunuzdur. Şurası bir gerçek ki, "polis" denilince halkımızın beyan ettiği "güven duygusu düzeyi " gayet aşağılardadır.

Doğru-yanlış bilemem, ama bu böyledir. Bu konuya ilişkin anketi –mesela- hangi taksi şoförünü yöneltseniz, "trafik polisleri"nin uygunsuz tahsilatlarının hikayesini dinlersiniz. "Uyuşturucu" meselesine girseniz cevap yine hazırdır: "Siz geceleri falanca ve filanca semtlere girip çıkanları görseniz." Olmadı "kapkaç" bahsini açsanız, cevabı dünden belli: "İşbirliği olmadan mümkün mü?" Bütün bunlara ilaveten taksi şoförlerinin (biliyorum "Yine mi takside anket" diyorsunuzdur ama ne yapalım elimizden bu kadarı geliyor!) size şu soruyu yönelttiklerine de -mutlaka- şahit olursunuz: "Piyasada polislerin işlettiği ne kadar korsan taksi olduğunu biliyor musunuz?"

Yanlış anlaşılmasın; söylenenler doğrudur, durum böyledir demiyorum. Ve bu "söylentiler"den samimi olarak rahatsız olacağını bildiğim ciddi emniyet mensuplarını da tenzih ederim. Ama bu bir hakikat. Halkımız, gerçekten, bu ve benzeri "söylentiler"le kurduğu ve beslediği bir "polis imajı"na sahip.

O halde bütün kalbimizle dileyelim ki, Emniyet Genel Müdür Yardımcısı hakkındaki iddialar doğru çıkmasın. Mahkeme kararının halkımıza "O da mı?" dedirtmemesini dileyelim.