Kaçınılması şart olan uygulamalar

Birçoğunuz hatırlıyordur mutlaka, özellikle de İstanbul''da ikamet edenler. Bir hafta kadar önceydi “İstanbul semalarında uçan jetler, panik ve bilgi karmaşasına neden oldu.”

Nasıl olmaz; bu ülkede yılın en kritik ayı olan Ağustos''tayız; 30 Ağustos Resepsiyonu''nun eli kulağında. Konuyu takip edenlerin kafasını “Acaba bu yıl da iki resepsiyon mu olacak, yoksa Cumhurbaşkanı eşini yanına alarak doğrudan Genelkurmay Başkanı ve eşinin misafirleri karşıladığı resepsiyon kapısına mı dayanacak?” sorusu meşgul ediyor.

Korku ve panik geçtikten sonra İstanbul semalarında alçaktan uçuş yapan savaş uçaklarının bu münasebetsiz işe koyulmalarının nedeni anlaşılmış: “Anadolu Kartalları” adı verilen bir filmin çekimleri dolayısıyla...

Savaş uçaklarının İstanbul üzerinde gerçekleştirdikleri bu “korku ve panik yaratan” alçak uçuşlarının normal bir memlekette dava konusu olacağı muhakkak: “Asker vesayeti”nin ortadan kalkıp kalkmadığını sorusuna cevap yetiştirmeye çalışılan bir ülkede insanların yüreğini ağızlarına getirmenin de bir müeyyidesi olması lazım herhalde. Savaş uçaklarının gürültüsü altında kim bilir ne tür ihtimallerden söz edilmiştir...

Sonuç olarak kaçınılması şart olan bir uygulama; “Kartallar” filminin çekimleri bundan böyle ülkenin bozkırlarının semalarında çekilsin!

“Kaçınılması şart olan” bir başka uygulama da “Deniz Feneri” adı verilen soruşturmada beklenmedik biçimde gerçekleştirilen savcı değişikliği.

Soruşturmanın tutuklu şüphelileri hakkında ne bazı gazetecilerin yaptığı gibi “kefil” olacağım, ne de 4 yılda pek yol alamayan dosya hakim karşısına gelmediğinden söz konusu kişilere ilişkin olumsuz bir yargıda bulunacağım. Ama şurası muhakkak ki, “savcıların değiştirilmesi” bu dosyada adı geçenler hakkında olumlu düşünenlerin hiç değilse bir bölümünü de tereddüt içinde bırakmıştır.

Olayın nasıl geliştiğini biliyorsunuz: İlk etapta halen tutuklu bulanan şüphelilerin avukatı tarafından yapılan bir başvuru sonucunda, soruşturmayı yürüten savcılar hakkında HSYK inceleme başlattı. Ardından, Ankara Başsavcıvekili görevden alınarak yerine HSYK yedek üyesi Harun Kodalak atandı. Böylece Deniz Feneri soruşturmasının koordinasyonu Kodalak''e teslim edildi. Bu şu demek mesela: “Savcılar, Kodalak''ın izni olmadan gözaltı ve arama talebinde bulunamayacak.”

Daha sonra, çok azımızın tanıdığı Harun Kodalak''ın “Deniz Feneri” dosyasının yabancısı olmadığı, çünkü dosyanın zaten yıllardır (HSYK 1. Yedek üyeliğine seçilene kadar) bu yeni başsavcıvekilinin sorumluluğu altında bulunduğu öğrenildi. Bugüne kadarki açıklamalarını beğenin beğenmeyin o ayrı bir konu; ama eski YARSAV Başkanı yeni CHP milletvekili Emine Ülker Tarhan''ın konuyu ilişkin şu sözleri yabana atılacak türden değil: “Soruşturma dosyası; yıllarca hiçbir mesafe alınamadığı dönem dosyanın savcısı olan, (...) Türkiye''deki tüm iletişim izlemelerine ilişkin kararlar nedeniyle yapılan suç duyurularına verdiği ısrarlı takipsizlik kararları ile dikkat çeken bir isme teslim edilmiştir.”

Bu atama da gerçekten “kaçınılması şart olan” uygulamalardan birisi değil mi? Bu uygulama da en azından “milletin kafasını ciddi biçimde karıştıran” türden değil mi?

“Deniz Feneri” dosyasında son değişiklik de, soruşturmayı yürüten ve HSYK''nın haklarında inceleme başlattığı üç savcının bu işten uzaklaştırılarak yerlerine yeni iki savcının atanması şeklinde tecelli etti.

Bu son gelişmeye gelen tepkiler üzerine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı durumu izah etmek için bir açıklama yaptı. Açıklamanın bizi ilgilendiren bölümü şöyle:

“...bazı şüpheli vekillerinin şikayeti üzerine HSYK tarafından görevlendirilen başmüfettişlerin yaptıkları inceleme sonucunda, soruşturma aşamasına geçilmesine karar verilerek, soruşturmayı yürüten Cumhuriyet savcılarından yazılı savunma istendiğinin görülmesi üzerine değerlendirme yapılarak, soruşturmayı yürüten Cumhuriyet savcıları hakkında tarafsızlık ve benzeri konularda itham edici ve spekülatif değerlendirmeler yapılarak yıpratılmak suretiyle sürdürülmekte olan soruşturma hakkında olumsuz, haksız, adalet ve yargıya olan güven duygusunu sarsabilecek nitelikte değerlendirmelerin önlenebilmesi açısından başsavcılık makamı tarafından 2 Cumhuriyet savcısı görevlendirilmiştir.”

Görüyorsunuz; söz konusu tepkileri yatıştırıcı olmadığı gibi, kimi korumak için yapıldığının da iyi anlaşılamadığı bir açıklama bu. Kimler “yıpratılmak” isteniyor; bu yeni görevlendirme eski savcıları “itham edici ve spekülatif değerlendirmeler” ile yıprattığı için ki yapılmış, net olarak anlaşılamıyor doğrusu...

Bu açıklamayı ben böyle yorumluyorum ama bu sözlerden derin anlamlar çıkaranlar da eksik değil haliyle. Mesela, “şüpheliler”in yönetimindeki medya kuruluşlarında program yapıp yazı yazan bir gazeteci Açıklama''nın alıntıladığım bölümünden şu sonucu çıkarıyor:

“Açıklamanın bu bölümünden de anlıyoruz ki, başsavcılığın böyle bir karar almasının perde arkasında, savcılar (Nadi Türkaslan, Mehmet Tamöz, Abdülvahap Yaren) ile ilgili müfettişlerin yürüttüğü incelemenin, soruşturmaya dönüşmüş olması var.

Ve yine anlıyoruz ki, incelemenin soruşturmaya dönüştürülmüş olması, bu üç savcının görevlerini yaparken, çok ciddi ihlaller yaptığına dair, önemli delillere ulaşıldığına işaret ediyordu.”(!)

Oysa sizin de bildiğiniz gibi “kritik bir aşamaya” geldiği söylenen Deniz Feneri soruşturmasında hakikate ulaşılabilmesi için HSYK''nın araya girmesi ve savcıların değiştirilmesi gibi “kaçınılması şart olan uygulamalar” gibi bu türden değerlendirmelerin de başta “şüpheliler” olmak üzere kimseye ve ülkenin yargı sisteminin doğru yolda ilerlemesine hiçbir faydası yoktur. Bu gelişmenin ülkenin adaletin bundan böyle daha doğru tecelli etmesi yönünde umut besleyen -hangi cenahtan olursa olsun- vatandaşlarının hiç değilse önemli bir bölümünün kafalarında soru işaretlerinin çoğalmasına hizmet etmemesi mümkün müdür?

Eski savcılar-yeni savcılar meselesini bitirmeden, Deniz Feneri soruşturmasının dosyadan uzaklaştırılan eski savcılarından Mehmet Tamöz''ün bir açıklamasında yer alan şu ifadenin “canımı sıktığını” da belirteyim:

“Tarafımda var olan vatan, millet ve bayrak sevgisinin hiçbir zaman kaybolmayacağı bir gerçektir.”

Haksız mıyım; “can sıkıcı” sözler değil mi bunlar? Yargının bağımsızlığı ve tarafsızlığını merkeze alarak son gelişmeleri değerlendirmeye çalışırken “vatan, millet ve bayrak sevgisi”nin burada da karşımıza çıkmasına ne dersiniz? En iyisi yazıyı şöyle noktalamak: Vallahi biz de karıştırdık kime hak vereceğimizi!