Nereye ve nasıl entegre olmalı?

Geçen gün vapurda ayakta yolculuk ederken Yeni Şafak''ta Taha Kıvanç''ın yazısını bitirince "düşüp bayılmamak" için kendimi soğuk havaya rağmen dışardaki bir kanepeye zor attım. Kıvanç''ın yazısı şu satırlarla son buluyordu: "Cavit Çağlar''ın adını listede görünce düşüp bayılabilecek FP''lileri 24 saat önceden haberdar ediyorum; artık bu kıyağımı unutmasınlar." Haber bir FP''li olmayan benim başımı döndürdüyse, siz gelin partilileri bekleyen durumu hesap edin! Yanlış okumadınız, Cavit Çağlar FP listesinde, hem de Bursa''dan liste başı. "Derin milletimiz"in bütün fertleri gibi benim de ağzımdan çıkan ilk söz tabii ki "Hayırlısı!" oldu. Ancak, diğer fertler (özellikle de FP''li fertler) ne düşünür bilemem ama benim aklımdan başka şeyler de geçti. İlk tepkimi şöyle ifade edebilirim: Şurası muhakkak ki, memleketimizdeki siyasetin başvurduğu ilk yöntem "şaşırtmak"tır; yani seçmeni öyle şaşırtacak ve hatta deyim yerindeyse öyle "aptala çevirecek"siniz ki, "gerçeklik ilkesi"ni hepten kaybedip gözü sizden başkasını görmesin. Taha Kıvanç''ın aktardığına göre, Cavit Çağlar "o tatlı diliyle", "Ne yapayım" diyormuş, "Kapılar kapanınca tek çare FP kaldı..."(!) Sanmayın ki Çağlar değişti; "yoksa ben değişmiş değilim" diye ekliyormuş, Çağlar''ın değişmiş olabileceği benim de aklımdan geçmiyor. Ancak bu durumda taraflardan diğerinin değişmiş olması icab etmez mi? Kıvanç''ın duyumları doğru çıkarsa millet olarak gerçekten (ama gerçekten) şaşıracağız. Demek birkaç yıldır dinlediğimiz Refah ve ardından Fazilet Partisi''nin "sisteme entegre olması" hikayesinin varacağı yer burasıymış. Eğer sisteme entegre olmakta sıkıntın varsa açıkgöz ol ve sistemi kendine entegre et! Bence Çağlar''ın adaylığıyla da yetinmemek gerekir; "Teoman Koman Paşa"yı da bir başka ilde liste başı yaparak "sistem"le yekvücud olmak daha iyi bir çözüm değil midir? Entegrasyonun yolu "yok aslında birbirimizden farkımız" düsturundan geçmiyor mu? Bilmiyorum ben mi çok tutucuyum, yoksa Turgut Özal''ın kavram dünyamıza kazandırdığı bir sözcükle söylersek, siyaset dünyası mı haddinden fazla "larj"?

Biraz da kendime övgü: Ben size şu uzun menzilli "Falcon-900" uçağına dikkat edelim dememiş miydim?

x x x

Bugün Yeni Şafak''la başladık onunla devam edelim. Gazetemizin 22 Şubat tarihli sayısının manşeti şöyleydi: "İp''e un seriyor"(!) Yani şöyle: "Avrupa''ya şirin görünmek isteyen Ecevit, ''idama karşıyız'' dedi." Haberin devamını "sayfa 11"de buluyoruz. Buradaki alt başlık da manşetin bir çeşitlemesi niteliğinde: "Başbakan Ecevit''in, Apo konusunda yabancı gazeteciler için düzenlediği toplantıda parti olarak ''öteden beri idam cezasına karşı'' olduklarını söylemesi anlamlı bulundu". Alttaki haberi okumaya gerek yok, çünkü başlıkların işaret ettiğinin dışında hiçbir bilgi yok. Şimdi sorabiliriz: Ecevit''in idam cezasına karşı olduğunu yeni mi öğreniyoruz? Ecevit bu konuda her zaman bu görüşü dile getirmedi mi? Yeni Şafak okuyucuları da dahil olmak üzere dünya âlem bunu bilmiyor mu? O zaman, Öcalan''la ilgili olarak idam cezasının tekrar tartışılmaya başlandığı şu günlerde Ecevit''in özellikle "ip"e "un sermekle" olduğunun ima etmenin anlamı nedir? Gazetenin bu "haber"den beklentisi nedir? Hele de şu, Hoca Nasreddin''in zararsız "İpi"ni boyuna geçirilen "İp"e dönüştüren kaba söz sanatı?

Buraya kadar söylediklerim "haber"in gerçekliğe hiçbir biçimde tekabül etmemesiyle ilgiliydi. Olaya biraz da moral kaygılarla bakalım. Bana soracak olursanız, Ecevit''in siyasi tavrının olumlu tek yanı idam cezasına karşı olması ve bu düşüncesini şu sıcak günlerde yine açıklıkla ilan edebilmesidir. Gazetelerin "Asın... Asın..." diye manşet döşendikleri şu günlerde bu tutarlığı küçümsemeye hakkımız yoktur sanırım. Ben, Ecevit''in bu ilkeli tavrını tamamen desteklediğim gibi, şu günlerin büyük jestlerin günü olduğunu düşündüğümden idam cezasının kaldırılmasının ve Kürtçe yayın ve öğretim gibi kültürel hakların tanınmasının tam zamanı olduğunu da söyleyebilirim. Öcalan''ı kurtarmak için değil, ülkemizden "idam"ı kaldırmak için. "İp''e un sermek" tabii ki bu temel moral kaygıdan da çok uzaktı. Yeni Şafak''ın bir yazarı olarak konuya "gazetemiz" diye başlamıştım.

Madem ki söz "idam cezası"ndan açıldı, o halde bu konuyla ilgili bir diğer yorumu da ekrandan aktaralım. Pazartesi akşamı Nazlı Ilıcak''ın Kanal 7''deki "Sözün Özü" programında Milliyet''ten gazeteci Şahin Alpay, programa katılan diğer konuklardan Cemil Çiçek''e soruyor: Ş.A -Parti olarak idam cezası hakkındaki tavrınız nedir? C.Ç -Takdir edersiniz ki seçim sath-ı mailine girilen şu dönemde bu konuda bir açıklama yapamayız. Seçimlerden sonra düşüncemizi açıklayacağız. Ş.A -Anlıyorum ama takdir etmiyorum! (tabii ki mealen; ama gerçekten mealen!)