"Taş atan çocuk" çocuk mahkemesinde

Bazı gazetelerin “eli” ne kadar “temkinli”! Dün öğleden sonra hemen bütün gazetelerin internet sayfaları ve internet haber siteleri “Flaş gelişme” başlığı altında Hrant Dink Cinayeti zanlısı Ogün Samast''ın yargılandığı mahkemede hakimin görevsizlik kararı vererek sanığı çocuk mahkemesine gönderdiğini duyururken, haberciliğiyle övünen bir cerîdenin internet sayfası bir ton manalı-manasız manşet arasına sokmaya değer bulmadığı bu habere ancak ana sayfasının eteklerinde yer açabilmişti…

Hadi gel de bu anlamlı sayfa düzenine soru yöneltme…

Hrant''ın kardeşi Hosrof Dink''in mahkeme değişikliği kararı veren mahkeme başkanına yönelttiği şu sözler meseleyi çok güzel açıklıyor: “Adalet işleseydi bu böyle olmazdı. Size düşen sorumluluğu hatırlatıyorum. 4 yıl oldu.”

Tam 4 yıl. Ve sonunda bu da oldu. Ogün Samast''ın avukatının 6008 sayılı “Terörle Mücadele Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 8. maddesiyle CMK''nın 250. maddesinin 4. bendine eklenen fıkradaki (“(4) Çocuklar, bu madde hükümleri uyarınca kurulan mahkemelerde yargılanamazlar ve bu mahkemelere özgü soruşturma ve kovuşturma hükümleri çocuklar bakımından uygulanamaz.”) hüküm gereği müvekkilinin yargılanmasına bundan böyle “çocuk mahkemesi”nde devam edilmesine karar verilmesi talebi önce savcı sonra mahkeme tarafından uygun bulundu.

Türkiye gerçekten şaşırtıcı bir ülke. “Taş atan çocuklar”ı “özel yetkili mahkemeler”den çıkan ağır hapis cezalarından kurtarabilmek için yürütülen kampanyaların bir ürünü olan 22.07.2010 kabul tarihli bu kanun değişikliği dönüp dolaşıp Hrant''ın katil zanlısını İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi''nin elinden aldı.

Hosrof, tepkisinde çok haklı. “Adalet işleseydi bu böyle olmazdı. Size düşen sorumluluğu hatırlatıyorum. 4 yıl oldu.”

Gerçekten de adalet işleseydi kimi duruşmalarda insanı isyan ettiren türden manzaraların sergilendiği bu cinayet davası bugüne kadar çoktan çözülmüş olurdu. Hosrof, haklı: “Size düşen sorumluluğu hatırlatıyorum.”

Peki bu dava başlayalı niçin 4 yıl olduğu halde hâlâ niçin bir karara varılamadı?

Milliyet gazetesinden Nedim Şener, dünkü haber-yorumunda bu sorunun cevaplarından birisini aktarmış.

“Dink suikastında polisin ihmali olduğunu belirleyen Başbakanlık Teftiş Kurulu müfettişleri, kendi raporlarını çürütmeye çalışan mülkiye müfettişlerine sert yanıt verdi ve yetkilerini aştıklarını anımsatıp ihmalin kanıtlarını yeniden saydı” diyerek başlıyor bu haber-yorum.

Gerçekten de, iki mülkiye müfettişi söz konusu Teftiş Kurulu müfettişlerinin Başbakan''dan olur alan bu raporlarında yer alan tespitleri çürütmeye yönelmişler. Müfettişlerin Hrant Dink''in, Trabzon Emniyeti''nden İstanbul İstihbarat Şube ve İstihbarat Dairesi Başkanlığı''na gönderilen “Yasin Hayal Dink''e yönelik ses getirici bir eylemde bulunacak” içerikli yazının dikkate alınarak “Hedef Şahıs Projesi” kapsamında korunmamış olmasını “normal” karşıladıkları anlaşılıyor. Hrant Dink korunmamıştır, çünkü “Bir şahsın hedef olduğuna dair Hedef Şahıs Projesi''ne veri girişi yapılabilmesi için bir terör örgütü veya organize suç örgütünün hedefi olması ön şartına bağlanmıştır.” Yani sözün kısası “Yasin Hayal''in bir terör örgütü üyesi olduğuna dair kayıdın bulunamaması”. Oysa Yasin Hayal, 24 Ekim 2004''de Trabzon''daki MC Donald''s şubesinde bomba patlatmış ve (Başbakanlık Teftiş Kurulu''nca belirtildiği gibi) “Cihat bölgeleriyle irtibatlı kişiler” listesine alınmış birisi. Dolayısıyla, Başbakanlık Teftiş Kurulu''nun haklarında görevlerini ihmal ettikleri için soruşturma ve ön inceleme yapılması istenen dönemin İstihbarat Dairesi Başkanı Ramazan Akyürek ve İstanbul emniyetinden C Şube Müdürü Ali Fuat Yılmazer aklanmış oluyorlar.

Nedim Şener, İçişleri Bakanlığı''na bağlı mülkiye müfettişlerinin hazırladıkları bu “araştırma raporu”na Başbakanlık Teftiş Kurulu''ndan (BTK) ciddi itirazlar geldiğini bildiriyor. BTK''nun bu “rapor”a ilişkin yaptığı değerlendirmelerin bir bölümü şöyle:

“Başbakanlık Teftiş Kurulu''nun İnceleme Raporu''nda tespit olarak ortaya konulan ve neticesinde disiplin hukukuna göre soruşturma ve 4483 sayılı kanuna göre ön incelemeye konu olması gerektiği kanaatine varılan hususların, bir Araştırma Raporu konusuna indirgenerek, ''iddia'' olarak ele alınması, bizzat yapılan incelemelere çok az değinilerek ağırlıklı olarak şahısların açıklamalarına dayanılmak suretiyle kanaat ortaya konmasının yukarıda belirtilen tüzük ve yönetmelik hükümlerine aykırılık taşıdığı düşünülmektedir.”

Görüyorsunuz, mülkiye müfettişlerinin “çalışma raporu”na ilişkin bu sözleri ben-siz değil, Başbakanlık Teftiş Kurulu dile getiriyor. (Unutmadan: Devlet hayatında “işbölümü” esastır ama Başbakanlık ve İçişleri Bakanlığı''nı karşı karşıya getiren bu gelişme hakkında İçişleri Bakanı da –belki- bir şeyler söyleyebilir.)

Evet, Hrant Dink Cinayeti davasının devamı bundan sonra “çocuk mahkemesi”nde…