"Türbanlı öğrenciler" için koşullu af

ANAP Genel Başkanı Mesut Yılmaz partisinin TBMM grup toplantısında yolda olan af yasasıyla ilgili olarak şu açıklamayı yapmış: "Bizim arkadaşlarımızın ve MHP milletvekillerinin bu konuda talepleri var. Hiçbir ayırım koymadan okullarıyla ilişkisi kesilmiş öğrencilerle, türban taktıkları gerekçesiyle kurumlarından ayrılmak zorunda bırakılmış memurları da af kapsamına alacak yeni düzenleme yapılacak. Ancak bu kişilerin eski haklarını tekrar kullanabilmeleri, kılık kıyafet yönetmeliklerine uygun davranmaları zorunluluğuna bağlı olacak." Benzer bir açıklamayı MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli''den de dinlemiştik. Önümde duran bir son haberden, Başbakan ve Adalet Bakanı''nın da bu görüşü paylaştıklarını ve "türbanlı öğrenciler"in affı için bir tür "pişmanlık koşulu"nda ısrarcı olduklarını öğreniyoruz. "Pişmanlık koşulu", yani "Eğer affedilirsem, Kemal Alemdaroğlu''nun ilkelerinden ayrılmayacağıma söz veriyorum. Şimdiye kadar yaptıklarıma pişmanım" türünden bir yurttaşlık ahdi! "Türbanlı öğrenciler" için düşünülen bu uygulama bir yönüyle, af kapsamına belki sokulacak olan "basın yayın yoluyla işlenen suçlar" için öngörülen düzenlemeyi de hatırlatıyor. Bildiğiniz gibi bu "suçlar" da, diğer yüzlerce suç gibi doğrudan affedilmeyip, adına "ceza ertelemesi" denilen bir şarta bağlanıyor. Ortada böyle bir şart olsun ki, "basın suçlusu", üzerindeki "sopa"yı asla unutmayıp ruhunu terbiye etme yolunu seçsin!

Bildiğiniz gibi önümüzdeki günlerde Resmi Gazete''de yayınlanması beklenen bir diğer yasa da "Pişmanlık Yasası". Şimdi ben diyorum ki, "türbanlı öğrenciler" için düşünülen af da bu yasa içine sokulsun.

Madem ki öğrencilere ancak "tövbe" ettikleri takdirde af edilecekleri söyleniyor, o halde bunun yeri tabii ki "Pişmanlık yasası"dır. Şurası muhakkak ki, nasıl olduysa oldu ve Türkiye "hukuk"un, onu o yapan bütün özniteliklerinden soyutlanarak tamamen "araçsal" olarak anlaşılıp uygulandığı bir ülke haline geldi. Önce dünyada ilk ve tek ülke olarak (bir ikinci ülke vardır diyen işaret buyursun) üniversite öğrencilerinin bir bölümünü başörtüsü kullandıkları için cezalandıracaksınız, sonra da iki muhafazakar parti olan ANAP ve MHP''nin himmetiyle onları "şartlı" olarak affederek toplumsal barışa hizmet edeceksiniz. Başbakan şöyle diyor: "Af, türbanlı öğrencileri de kapsarsa, kurallara uyma koşulu ile sağlanacak. Başörtüsünün istismarına alet olmayacakları güvencesi verirlerse, öğrenci affından yararlanabilecekler."(!)

Başbakan''ın sözlerinin arkasındaki hukuk anlayışının, demokratik bir ülkede hakim olması gereken anlayıştan çok uzak olduğu apaçık ortadadır. Bu anlayış, yasa kaleme alma ruhu ve tekniğinden de uzaktır. Hangi "koşul" konacak, öğrencilerden ne tür "güvence" istenecektir? Af kapsamına sokulacak diğer suçları işleyenlerden de benzer "güvenceler" istenecek midir? Bir örnek verecek olursak, bir hükümlü diyelim hırsızlık suçundan tutukludur; bu kişinin aftan yararlanabilmesi için "güvence" vermesi mi beklenecektir? Böyle uygunsuz bir beklenti olabilir mi? Söz konusu kişi tabii ki "güvence" vermeden affa uğrayacak, mahkûm olduğu suçu tekrarlarsa yaptırımıyla tekrar karşılaşacaktır. Dolayısıyla, "türbanlı öğrenciler"in affı da hiçbir "koşul"a bağlanamaz ve kendilerinden hiçbir "güvence" istenemez. Önce "koşulsuz" bir af çıkar, sonra günler neler getirecek ona bakılır.

Af konusunda gazetelerde yer alan haberler içinden birisi özellikle dikkatimi çekti. Ortaklar arasında varılan uzlaşmaya göre, "ırza geçme, cinayet, fuhuşa teşvik, uyuşturucu kaçakçılığı ve Atatürk''e hakaret" suçları kapsam dışında bırakılacakmış. Şu sıralamaya bir bakın! Hangi demokratik ülkede benzer bir sıralama görebilirsiniz? Atatürk''ü "ırz düşmanları", "caniler", fuhuş ve uyuşturucu tacirleriyle aynı yasa maddesine sokmak hangi "cumhuriyetçi"nin aklından çıktı?