Külli bir düzenlemenin lüzumu

Adalet bakanının beyanatını okumuş olmalısınız. Sayın bakan bütçe komisyonunda TCK''nun 312. maddesinin değiştirilmemesi konusundaki eleştirileri cevaplarken temel hak ve hürriyetlerin sınırlarının genişletilmesinin şart olduğunu, ancak bunu ülkenin şartlarını gözeterek yapmak gerektiğini, düşünce ve anlatım özgürlüğünü laiklik ilkesinden ödün vererek yapamayacaklarını ifade etmektedir. Sayın bakan devamla bu maddenin değiştirilmesinin düşünüldüğünü, ancak Tayyip Erdoğan''ın bu maddeden mahkum edilmesinin bu değişikliği destekleyenleri bundan vazgeçirdiğini söylemektedir.

Bu daha önce bildiğimiz bir husustu. Ancak aynı Adalet Bakanı''nın şimdilerde DGM''leri sivilleştirmek için gayret göstermesi 312. madde konusundaki tavrının etik boyutunu daha açık bir biçimde gözler önüne sermektedir. Öyle anlaşılıyor ki H. Sami Türk 30 bin kişinin ölümünü DGM''lerin sivilleşmesine engel görmemektedir. Çünkü bu konudaki talep dışardan gelmektedir. Bizim de itirazımız esasen bu noktadadır.

Şu denebilir: Türkiye ondokuzuncu asrın ortalarından beri hukuk düzenini Batı''nın istekleri doğrultusunda düzenlemiştir. Şimdilerde bu konuda mevzi bir düzenlemenin ne önemi var? Önemi şuradan kaynaklanıyor. Dünyanın gittikçe küçülmesi milletlerin bağımsızlığını ciddi bir biçimde tehdit etmektedir. Türkiye''de önümüzdeki dönemde Batı''nın baskılarını üzerinde daha fazla hissedecektir. Dolayısıyla mevzi bir düzenleme baskı konusunda Batı''ya daha fazla cesaret verecektir. Halbuki hukuk hakimiyeti konusunda külli bir düzenleme hem bu talebin Batı''dan geldiği için kabul edildiği izlenimini silecek, hem de hukuk devleti yolunda atılacak bütüncül bir adım içerdeki sosyal barışı sağlamaya katkıda bulunacaktır. Türkiye''nin önümüzdeki günlerde sosyal barışa her zamankinden fazla ihtiyacı olacak.