Ekonomiyi de, sonunda kendilerine benzetecekler..

Sizce de garip gelmiyor mu? Gündemde, "serbest piyasa ekonomisi"ni temelden değiştiren bir program var.. Türkiye, "serbest kur" politikasını terkediyor.. Döviz kurları, birkaç yıl öncesinden açıklanıyor ve "güdümlü" modele geçiliyor..

Biliyoruz ki, serbest piyasa ekonomisinin üç ayağı vardır. Bunlar "serbest kur", "serbest faiz" ve "sübvansiyonsuz fiyat"tır..

Kamu kendisini yeniden yapılandıramadığı ve özelleştirmeleri de yapamadığı için, zaten "serbest faiz" ve "sübvansiyonsuz fiyat" ayakları da sakat..Biliyoruz ki, kamu bankaları da, bir yandan 2''nci Merkez Bankası gibi alışıyor ve özellikle Ziraat Bankası, Hazine''nin bir finansman aracı olarak kullanılıyor. Diğer kamu bankalarında ise, faiz yapısı, piyasa dışında oluşmakta.. Bu yüzden "ahbap-çavuş kapitalizmi"nin gözü, hep, kamu bankalarından sağlanacak teminat mektuplarında veya kredilerde..

"Serbest fiyat" ise, bir hayal.. Özelleştirme yapılamadığı için, KİT''lerin zararları sübvansiyonla kapatılıyor. KİT ürünlerinin fiyatlarını ise, ne arz-talep mekanizmaları, ne de maliyet-kâr ilişkileri ile saptanıyor..

Ücretlerde de durum aynı.. Kamu sektörü işçilerinin toplu sözleşmeleri de, memur maaşları da, geçim şartlarına ve emek piyasasındaki arz-talebe göre uyarlanmıyor..

Bu bozuk tablonun tek sağlam ayağı "Serbest kur" olarak görünüyordu.. Serbest kurun sayesinde, Türkiye Özal''dan beri, asla 1980 öncesi türdeki "döviz krizleri"ne yakalanmadı.. Karaborsa, çifte fiyat ve kuyruklar olmadı..

Şimdi enflasyonu düşürmek amacıyla ve "çıpa" olarak kullanmak gerekçesi ile, serbest kur sistemi de terk edildi..

İşin garibi, bu politika Türkiye''ye çıkış yolu olarak sunulurken, mesele, sadece Merkez Bankası''nın olayıymış gibi anlatılıyor..

Kamu harcamalarında kısıntı yok.. Devlet vergi topluyor ama, tasarruf yapmıyor.. Bütçe, yüzde 30''u nereye harcandığı bilinmeyen, dipsiz kuyu..

Bir yandan ekonomik iç ve dış kriz, bir yandan deprem, piyasayı derinine vurdu.. Turizmden tekstile, otomotivden beyaz eşyaya, krizden etkilenmeyen sektör yok..

Zaten kanı çekilen piyasa, ek vergilerle iyice bayıltılıyor..

Bir ülkede "istikrar programı"nın üç ayağı vardır.. Parasal politikaları Merkez Bankası düzenler.. Ama Hazine ve Maliye ile, ekonomiye yön veren kamusal ve sivil kurumların katılımı olmadan, ekonomik istikrar programı uygulanamaz..

Fakat ne başbakan, ne de yardımcıları, ekonomiye ilgi duyuyor..

Ve başarı sadece Merkez Bankası''na bağlı..

Sanki T. C. Merkez Bankası, bir "Federal Reserve Board" ve Gazi Erçel de, Greenspan.. Sanki arkada da, müthiş üretme ve yaratma gücüne sahip, Amerikan girişim pazarı var..

Herşey psikolojik bir olay sanki..

Borsa''nın yükselmesi de, müstakbel başarının sanki bir ön-kanıtı..

Oysa herkes ve Borsa''da kağıdı olan şirketler de, gerçeği biliyor.. Bu şirketlerin satışları, kârları, krizden etkilenme tabloları, ortada..

Devlet özelleştirmeyi yapamadığı için, Borsa gerekli derinliğe de kavuşamadı.. Ortada kağıt yetersizliği var..

Borsaya paralel, değeri yükselen firmalar da, mutlu bir şaşkınlık içinde.. Krizlerle, başarısızlıklarla dolu bir yılın ertesinde değeri artan şirketlerin yöneticilerinde, buruk bir tebessüm var..

Şimdi herkes gözünü, gelmesi beklenen dış kaynaklara dikmiş durumda.. IMF''den, dış kaynaklardan ve nereden olursa olsun, öyle bir para gelmeli ki, Türkiye kısa vadeli iç borçlarını, orta vadeli dış borca çevirebilsin.. Kamunun borçlanma gereksinimi azalsın ve dolayısıyla faizler de düşsün..

Bu beklentiye bağlı olarak, döviz kurlarına bir çeşit narh koyuldu..

Sonunda ihracat düşebilir, ithalat daha kârlı hale gelebilir, sanayi daha büyük darboğaza itilebilir..

Türk Lirası''na verilen faiz, uluslararası piyasaya oranla daha fazla reel getiri sağlamalı ki, "sıcak para" denilen girdi kesilmesin..

İşte böyle ikilemler arasında, "serbest kur" politikasını rafa kaldırdı Türkiye..

Ama "ekonomi", ne başbakanı, ne de ortaklarını fazla ilgilendiriyor..

Mesut Yılmaz''ın, demokrasi, çok seslilik, insan hakları ve sivillik konusunda yaptığı konuşmaları, beğeni ile izlerken, aklımıza hep bir şiirin nağmeleri geliyor..

"Ya sen ölmedin,

Ya biz yaşamadık..."

Acaba bu "28 Şubat" hiç olmadı mı? Acaba o atanmış başbakan, Yılmaz değil miydi?

"Ya o sen değildin,

Ya biz hiç yaşamadık..."

"Yeni Şafak"ın okurları için hazırladığı "İslam Kültür Atlası", sade içeriği ile değil, basım ve cilt kalitesi ile de, kitaplıklara değer katacak bir yapıt..

Amerika''ya yaptığımız çeşitli ziyaretlerde, büyük üniversitelerde eğitim veren ve araştırma yapan müslüman bilim adamları ile tanışmak fırsatı bulduk.. Kendi ülkelerinde özgür araştırma ve düşünce ortamı bulamadıkları için, Amerikan üniversitelerinde çalışan bu bilim adamlarının, Amerikan toplumsal bilimcilerini ne ölçüde etkilediklerini, yapılan yayınları izleyerek gördük..

"İslam Kültür Atlası"nı hazırlayan Filistinli bilgin İsmail Raci El-Faruki de, bu çaptaki araştırmacılardan biriydi. Eşi, Amerikalı Luis Lamia ile birlikte, bir cinayete kurban gittikleri güne kadar, aralıksız çalıştılar..

"İslam Kültür Atlası", dünya düşünce ve kültür tarihine ilgi duyanlara, ışık tutacak bir yapıt..

Bu yıl Güney İspanya''yı gezer ve Endülüs uygarlığının kalıntılarını gözlerken, konuyu tam anlamak için, kaç tane kitap karıştırmıştım.. Keşke o zaman yanımda bir "İslam Kültür Atlası" olsaydı..

Bu kitabı "Yeni Şafak" okurları için seçen ve böylesine özenli biçimde sunmayı başaran kadroyu kutluyorum..

Yüzbinlerce "Yeni Şafak" okuru için, bu kitap, kuşaktan kuşağa aktarılacak bir bilgi hazinesi olacaktır.