Ertuğrul Özkök"ün "çok doğru" yazısı!..

Ertuğrul Özkök, dünkü Hürriyet''te "çok doğru" bir yazı yazmıştı..

Gerçekten de, 80 yaşına yaklaşan "Cumhuriyet"in, tabuları yıkması ve gerçeklerle aramızda duran "duvarlar"ın da yıkılması gerekiyor artık..

Özkök''ün, sıraladığı bazı tabuları hatırlatalım.. Sorularını tekrarlayalım..

-Üniversite öğrencilerine uygulanan türban yasağı kalksa ne olur? Laiklik elden mi gider? Bütün üniversite türbanlı mı olur?

-Kürtçe yasağı kaldırılsa ne olur? Var olan terör, yasak kaldırıldığı için ne artar, ne azalır.

-Bütün dünyanın tanıdığı Fener Patrikhanesi''nin ekümenik durumunu biz de tanısak, ne olur? Türkiye batar mı, Yunanistan mı karışır yoksa?

Ertuğrul Özkök''ün sıraladığı "tabular" listesi, böylece uzayıp gidiyor.

Şunu söylemek istiyoruz:

Her askeri darbe gibi, "28 Şubat" da Türk toplum kesimlerini kamplaştırdı.. Zaten hiç bitmeyen "toplumsal kan davaları" listesine, yeni konular eklendi..

Türkiye''nin, sürekli gerginlikleri ve bitmek bilmeyen tabuları-yasakları taşıyabilecek nefesi kalmadı..

Bakın işte.. 28 Şubat''ın zarar gören tarafı olan Refah-Fazilet çizgisindeki siyasal oluşum bile, kendi içinde "yenilikçiler"i üretti..

"Yenilikçiler", öz-değerleri koruyarak, modern dünyanın gerçekleriyle uyuşmayı temsil ediyor..

Bakın işte.. 28 Şubat''ı icra eden "derin devlet" bile, andıçlardan ve şaibelerden, arınmaya, onları temsil edenleri dışlamaya çalışıyor..

Neden "dün"ün yanlışlarını düzeltmeyi ve biraz olsun nefes alabilmek için, "yeni bir uzlaşma" yaratmayı denemeyelim?

Gerçekten başı örtülü genç kızları, onların ailelerini ve üniversite yaşamını bir kabusa dönüştüren başörtüsü (veya türban) yasağını sürdürelim ki?

İnançlarında dirençli, başörtülü genç kızların eğitim alması mı daha doğru? Yoksa onların toplum hayatından dışlanıp, öfke ve çaresizlik içine, itilmeleri mi daha doğru?

Türkiye''nin toplum kültürünün temel öğesi ve halkın inancı olan "İslam"ın özgürce eğitilmesini isteyenler, "Heybeliada Ruhban Okulu"nun da açılmasını savundukları zaman, bu olay, evrensel ölçüdeki bir "inanç özgürlüğü" davasını vurgulamaz mı?

Devlet bir yanda, "Kürt yoktur", "Kürtçe dil değildir" diyor.. Bir yandan da, "Kuzey Irak gerçeği" ile resmi temas yaparken "Kürt lider Talabani" ile görüşüyor.. Yani sınırı 10 santimetre geçince, bir "bölge gerçeği" nasıl yok olabilir?

Yani şu "Kürt realitesi" ile "PKK terörü"nü bir ayırmayı denemek, doğru olmaz mı?

Kavramların başına "sözde" kelimesini takarak, "Ermeni Problemi"ni tarihten ne kadar çıkartabiliriz?..

İşte sonunda, "cumhuriyet-öncesi dönemler"in tartışmaları yüzünden, müttefiklerimizle, dostlarımızla, ticaret ortaklarımızla, sürekli ipleri kopartma noktasında yaşıyoruz..

Şimdi Ertuğrul Özkök de, "28 Şubat"ın geride kalmasını isteyen bir "yenilikçi" konumunda yaklaşıyor çeşitli olaylara..

Fazilet''in yenilikçilere karşı beslediğimiz ümidi, 28 Şubat''ın yenilikçilerine karşı da seslendirirsek, Türkiye''nin bunalımlarını daha kolay aşarız..

Gerçekten, çok yorucu, nefes kesici, yılgınlık ve karamsarlık veren bir süreç bu..

Nazım Hikmet''in deyişi ile, zamana göre değişen kesimler, "kendi memleketimde esirim be kardeşim" demek durumunda sürekli..

Farklı konumlarda olsak da, hiç olmazsa uzlaşabildiğimiz konularda, uygar çözümleri üretmeyi denemeliyiz..

Bu uzlaşmalar, "demokrasi"yi, "insan hakları"nı, "çağdaşlık"ı, "hukukun üstünlüğü"nü, "sivillik"i temel çizgi olarak alırsa, Türkiye''nin yarını parlak olabilir.

ŞAKA

Ecevit''e mektup!..

Daha önce de yazmıştık..

Otomobil fabrikasının yöneticisine gelen şikayet mektubunda, bir müşteri şöyle yakınıyormuş:

-Sizden aldığım otomobilin, klaksonu dışındaki her yerinden ses çıkıyor..

Ecevit''e de böyle bir mektup yazsak mı?

-Yönetiminizdeki hükümet, iç ve dış politika, eğitim, ekonomi ve diğer konular dışında, her alanda çok başarılı!..

MUTLULUK

"Ben de Yeni Şafak okuyorum"

Bazan insanın günleri-geceleri çok dolar.. Sürekli, değişik kesimlerden insanlarla beraber olursunuz..

Benim gerideki 10-15 günüm de böyle geçti.. Yabancı gazeteciler, diplomatlar, yerli ve yabancı işadamları, değişik mesleklerin sahipleri ile birarada oldum geçen günlerde..

Ve hep aynı şeyi duydum..

-Yeni Şafak okuyoruz.. Sabahları ilk baktığımız gazete Yeni Şafak..

Siz sayın okurlarımızla da paylaşmak istediğim bir olgu bu..

"Yeni Şafak", yaptığı atılımlarla, bağımsız ve özgür gazete niteliğiyle, değerli ve çalışkan kadrosuyla, medyanın "yükselen değer"ini temsil ediyor..

Sansürsüz olması, ön-yargısız ve bağlantısız kimliği, "Yeni Şafak"ı, gerçek bir "alternatif medya" konumuna getirmekte..

Bu noktaya, siz sayın okurlarımızın verdiği destekle ulaştığımızın bilincindeyiz..

Geçen günler ve geceler boyunca, karşılaştığım her kesimden insanın, "Ben de Yeni Şafak okuyorum" demesi, inanılmaz ölçüdeki bir ödüldür biz "Yeni Şafak" çalışanları için..

Bu mutluluğu, sizlerle de paylaşmak istedim..