Ülkelerin gücü rakipleriyle ölçülür

Uzun ve zahmetli bir yolculuktan sonra, Yirmibirinci yüzyılda Türkler, Avrupa''da yeniden büyük bir güç olacaklardır. Avrupa''nın büyük ülkeleri Almanya, İngiltere ve Fransa karşısında rekabet üstünlüğünü koruyabilmesi için, Türkiye''nin bir elini Amerika''ya, bir elini de Çin''e uzatması gerekir. Çünkü bir ülkenin Avrupa''da büyük olması, dünyada da büyük olması anlamına gelmez. Bunun için, Türkiye''nin AB''ne tam üye olması, onun bir dünya gücü olmasına hiçbir zaman yetmez.

Türkiye''nin ekonomik ve kültürel açıdan dünyada ilk beş ülke arasında yer alabilmesi için, ürettiği ürün ve hizmetlere, Avrupa''da olduğu kadar Amerika ve Asya''da da sağlam bir pazar alanı bulması gerekir. Türkiye dünya standartlarını yakalamış ürün ve hizmetleriyle, bütün ülkelere açılmasını başaramazsa, Anadolu''daki bin yıllık varlığını güvence altına alamaz. Türkler''in Anadolu''daki varlıklarını korumaları, kültür ve ekonomileriyle, dünyanın her ülkesinde var olmalarına bağlıdır.

Hafta başında Türkiye sınırları içinde yaşayan herkesin demokratik hakları ile temel özgürlüklerini sonuna kadar savunan Prof. Dr. Mehmet Altan, Prof. Dr. Eser Karakaş ve Dr. Şahin Alpay''ın, bir yıldır Mehtap Tv''de, başarıyla sürdükleri “Akıl Defteri” programına katıldım. Program boyunca, Türkiye''nin AB''nin saygın bir üyesi olabilmesi için, ekonomik, siyasal ve kültürel yapısını dönüştürmede izlemesi gereken stratejileri ve karşı karşıya olduğu ana sorunları tartıştık.

Osmanlı Devleti''nin Türkiye Cumhuriyeti''ne dönüşme sürecinde olduğu gibi, Türk toplumu, kendisine meydan okuyan ciddi bir rakiple karşılaşmadan, köklü bir yeniden yapılanma sürecine girememiştir. Bunun için, Anadolu''da “rakibini söyle, senin kim olduğunu söyleyeyim” denilir. Rakipler, kişiler, kuruluşlar ve kurumlar için olduğu kadar ülkeler için de önemlidir. Ülkeler güçlü bir rakiple karşılaşmadan, ekonomik, siyasal ve kültürel yapılarını değiştirme riskine girmezler.

Türkiye AB''ne tam üye olmakla büyük bir risk alacaktır. Çünkü AB''de her alanda rekabet etmek zorunda olduğu rakipleri Çin, Hindistan, Rusya ve İran değil, Almanya, İngiltere ve Fransa olacaktır. Türkiye AB içinde, bir sanayi toplumu olmaktan önce bir bilgi toplumu olmak zorunda kalacaktır. Bunun için de, Türkiye ekonomiden politikaya her alanda köklü reformlar yapacaktır. Sözkonusu reformlarla Türkiye, hem bilgi toplumu, hem de katılımcı demokrasi olma yolunda önemli adımlar atacaktır.

AB sürecinde Türkiye için en büyük risk, hiç risk almamaktır. Gerçek risk AB üyesi olmak için çalışmak değil, olmamak için çalışmaktır. AB dışında kalan bir Türkiye bilgi toplumu olma şansını yitirdiği gibi, her alanda da büyük bir güç kaybına uğramaktan da kurtulamaz.

Türkiye rakiplerini dünyanın ikinci beşine değil, birinci beşine giren ülkeler arasından seçmelidir.

Dünyanın birinci ülkesi olmayı hedeflemeyen bir Türkiye, hiçbir zaman kendisinde üçüncü büyük ülkesi olma gücünü bulamaz.

Ülkelerin büyüme hızını rakip ülkeler belirler.

Rakipsiz ülke rekabet dışı kalır.