Bir yanlış düzeltiliyor

Bir yanlış düzeltiliyor. İrtica adına, İmam Hatipler''le, Kur''an kurslarıyla, başörtüsüyle, Fethullah Hoca''nın okullarıyla mücadele ediliyordu. Bütün dindarlar tek bir kefeye konuluyor, sanki karşıda mütecanis bir blok varmış gibi, dinî hassasiyet taşıyan herkese ve her müesseseye saldırılıyordu.Zaten kavga, bu hatalı teşhisten kaynaklandı.

Ecevit Hükûmeti ile, bir uygulama değişikliği ortaya çıktı. Hiç değilse, artık "irtica tehlikesi" denilince, somut olaylar ve örgütler işaret ediliyor.

Meselâ Hizbullah. Ucundan kıyısından devletle irtibatlı bile olsa, belli ki sonradan kontrolden çıkmış. Frankeyştayn gibi, denetimsiz bir canavar haline gelmiş.

Adam kaçırıyor, işkence yapıyor ve öldürüyorlar.

Hüseyin Velioğlu''nun mezarının türbe haline gelmesi bir yana, bu türbeyi ziyaretgâh yapanların hali, kılık kıyafeti, tam anlamıyla irticayı yansıtıyor.

Siyasal Bilgiler mezunu, acımadan insanları katleden bir kişinin dinle diyanetle ne alâkası olabilir ki? Ama "müridleri" onun İslâmiyet''e hizmet eden bir "ulu" olduğunu düşünüyor, mezarında dualar okuyor.

Oysa Diyanet İşleri Başkanlığı, Velioğlu''nun cenaze namazını bile kıldırmadı.

Bu olaya, en doğru teşhisi koyan Saadettin Tantan, "İrticadan korunmanın yolu, dinimizin doğru dürüst öğretilmesidir" dedi.

Nitekim Hizbullah örgütü Diyanet İşleri Başkanlığı''nın imam kadrolarını boş bırakması sonucunda kendilerinden olan imamları camilere göndermek suretiyle gelişme kaydetti.

Bir yanlış düzeltiliyor. İrtica adına, İmam Hatipler''le, Kur''an kurslarıyla, başörtüsüyle, Fethullah Hoca''nın okullarıyla mücadele ediliyordu. Bütün dindarlar tek bir kefeye konuluyor, sanki karşıda mütecanis bir blok varmış gibi, dini hassasiyet taşıyan herkese ve her müesseseye saldırılıyordu.

Zaten kavga, bu hatalı teşhisten kaynaklandı.

Yoksa, aklı başında hiç kimse Hizbullah''ı da savunmaz, Adnan Hoca''yı da.

Adnan Hoca''nın da dinî eğitimi yok. Bu yüzden, cinsellik yoluyla İslâmiyet''i tebliğ edebileceği yanılgısına düştü.

Adnan Oktar''ı ilk günlerinden itibaren tanırım. 1980''li yılların başında, zengin çocukların gittiği liselere çengel atmıştı. Oralarda, kendilerini boşlukta hisseden gençlere dinî telkinde bulunur, onları bir cemaat hayatı içine çekmeğe çalışırdı. O tarihte, Atatürk''e düşmandı. Sonraları, Atatürk aleyhtarlığının, zengin aile çocuklarını rahatsız ettiğini idrak etti.

Hiç unutmam, oğlum Mehmet Ali''ye de yanaşmak istemiş, Mehmet Ali itikat sahibi bir genç olmasına rağmen, Adnan Hoca''nın Atatürk''e düşman tavrı sebebiyle, o cemaate ilgisiz kalmıştı.

Hatta Bulvar gazetesinde, Adnan Hoca ve müridi birkaç gencin de katıldığı bir açık oturum düzenlemiştik. Ben yöneticiydim. Atatürk aleyhtarı sözleri dolayısıyla, Adnan Oktar ile birlikte Devlet Güvenlik Mahkemesi''nde yargılandık.

Gazetelerde benim Adnan Hoca ile fotoğraflarımı görünce Nazmiye Demirel hayrete düşmüş, telefonla arayıp "Senin o adamla ne işin var?" diye sormuştu.

Ben beraat ettim. Adnan Oktar, ilk mahkûmiyetini o röportaj dolayısıyla aldı.

Oktar''ın yakışıklı müridleri, bizim camiamızdan hiç eksilmedi. Zaman zaman eşin dostun kızlarını "tavladıklarını" duyardım. İlk önceleri, beraber çıktıkları kızlarla ilişkiye girmezlerdi. Ama, bu tavır da engel teşkil etmiş olacak ki, muta nikâhı ile evlendiklerini, ayrılmak isteyince, "boş ol" demek suretiyle, gençlerin birbirinden koptuğu kulağımıza geldi. Barlara gece kulüplerine giderdi o yakışıklı delikanlılar. Önceleri içki içmezlerdi. Sonraları, içmeseler bile, yadırganmamak için ellerinde kadeh tutmağa başladılar.

Adnan Hoca ve müridlerini, Süleyman Demirel''in, bir toplantısında görmüştüm. Ya yasaklıydı, ya da yasakları yeni kalkmıştı DYP liderinin.

Demirel''e şu soruyu yönelttim: "Bu kişiler şimdi masalarımıza Atatürk''ü öven broşürler dağıtıyorlar. Oysa ben onların Atatürk''e düşman olduklarını bilirim. Burada ne işleri var?"

Soğuk bir hava esmişti salonda. Demirel -o günlerde ne bugünkü kadar Atatürk dostuydu, ne de 28 Şubat''taki kadar irtica düşmanı- her anlama gelebilecek bir iki cümle sarfetti. Konu kapandı.

Bütün bunları şunun için anlatıyorum. Eğer hedefi doğru seçersek, gerçek anlamda irticaın bu ülkede yeşermesine izin vermeyiz.

Hizbullah''ın üzerine gidilmesine, canilerin yakalanmasına kim karşı çıkabilir ki?

Ama, Hizbullahçılar ile, başörtüsünü desteklemek üzere elele tutuşanları, irtica kategorisine koyup, her iki kesimi de DGM''lerde yargılarsanız, birlik ve beraberlik ruhu kayboluyor.

"İrtica yuvalarını eziyoruz" gerekçesiyle, Kur''an kursları ve vakıflar tehdit kapsamına sokulunca, dinî hassasiyeti olan sıradan kişilerin güveni kalmıyor. Hedef tahtasına alınan diğer kuruluşlar için de doğruların konuşulmadığı intibaı doğuyor. Kimilerinin Adnan Hoca''yı sahiplenir görünmesi, Türkiye''de estirilen bu acayip havadan kaynaklanmakta.

Kaplancılar, Hizbullah, Adnan Hoca vs... İrticaı böyle isimlendirirsek ve çareyi de İçişleri Bakanı Tantan gibi, dinin doğru dürüst öğretilmesinde görürsek, olumsuzlukları aşmak ve kardeşliği pekiştirmek kolaylaşacak.

İslâmiyet, sadece, İmam Hatipler''de değil, bütün liselerde seçmeli ders olarak okutulmalı; bunun yanısıra, İmam Hatipler''in ve İlâhiyat Fakülteleri''nin seviyesi yükseltilmeli. Kaliteli, bilgili din âlimlerinin yetişmesine özen gösterilmeli.

Fethullah Gülen gibi, kitlelerin benimseyip bağrına bastığı insanları Türkiye''den kaçırmak bir yana, onunla birlikte, elele hareket etmeğe çalışılmalı.

İslâmi duyarlılığı olan seçmenin yöneldiği Fazilet gibi partilerin, sistemden dışlanması yerine, önleri açılmalı. Fazilet''teki siyasi aktörlerle yakın diyalog kurulmalı, yeşil sermaye ayırımcılığı yapılmamalı.

Dini duyarlılığı olanlar, dindar kişiler, sürekli "Atatürk''le", "cumhuriyet" ile "laiklik" ile imtihan edilmemeli.

Onlar hep hesap verir konumda, ikinci sınıf vatandaş. Birileri hep hesap soruyor; sorguluyor.

"Atatürkçü müsün?", "Laik misin?", "Şeriata karşı mısın?" vs.

Savcı-sanık rolünü bırakalım da, güven içinde, birbirimizi severek ve sayarak birlikte yaşamak iradesini gösterelim.