FP ile pazarlık

Ecevit, Yılmaz''a karşı, DYP kartını oynuyor. Fazilet''e karşı, Anayasa Mahkemesi kozunu ortaya sürmeye hazırlanıyor. Sadece11 milletvekili değil, 367 milletvekilinin iradesini satın almaya çalışıyor.Ama kimse bu ülkede şah değil padişah değil... Yetti artık 30 yıl süren Ecevit ve Demirel hükümranlığı. Biraz gençlerin önü açılsın. Ülkenin ufku aydınlansın.

Demokrasi ve insan hakları üzerine pazarlık olur mu? Belli ki bu hükûmet, hak ve hürriyetler konusunda o kadar hassas değil. Olsaydı, Demirel''i cumhurbaşkanı seçtirmek amacıyla Fazilet Partisi''ne siyasi rüşvet vermeye kalkışır mıydı?

Gazete haberlerine bakılırsa, Anayasa değiştirilerek parti kapamak zorlaştırılacak; bununla birlikte 5+5 formülü de Fazilet''e dayatılacak.

Ben şahsen, Fazilet Partisi içinde hiç kimsenin, böylesine çirkin bir pazarlığa yanaşacağını sanmıyorum. Gazete haberlerine de inanmak istemiyorum.

Demirel''i yeniden seçtirmek için, sırf bu amaçla demokratik bir adım atılmasına "katlanmak"(!)...

Fazilet''in başında demoklesin kılıcını sallandırarak, milletvekillerinin oylarını satın almaya tevessül etmek.

Demokrasilerde, zaten siyasi partiler kapatılmaz. Sadece suç işleyen üyeler ceza görebilir.

Türkiye''deki uygulama, çağa uymuyor.

Hele, "muassır medeniyeti" yakalama gerekçesiyle, "gerici" veya "bölücü" diye nitelenen düşüncelere ve partilere yasak koyma, tam bir çelişki.

Düşünce hürriyetinin sınırı

Liberal Düşünce adlı üç aylık yayın organında, Reyhan Sunay''ın bir makalesine rastladım. Selçuk Üniversitesi''nde öğretim görevlisi olan Sunay, ifade hürriyetinin sınırlanmasında hangi ölçülere dikkat edilmesi gerektiği üzerinde duruyor.

Makalesinden bazı bölümleri sütunuma alıyorum:

"...Sınırlamanın meşruluğu için, sebebe bağlılık (sınırlamayı haklı kılan bir sebebin varlığı) siyasi araç ile amaç dengesi (sınırlamada ulaşılmak istenen amaç ile bu doğrultuda kullanılan araçlar arasında bir dengenin bulunması) demokratik toplum düzeninin gereklerine aykırı olmama, kanunla öngörülmüş olma şartları aranır...

Demokratik rejimlerde, Anayasa Mahkemesi''nin asıl fonksiyonu, hak ve hürriyetleri korumaktır. Demokrasinin sınırlı yorumlandığı durumlarda, Anayasa yargısı, hak ve hürriyetlerin geliştirilmesi rolünü üstlenebilir... İfade hürriyetinin, muhalefet hürriyeti fonksiyonu ve serbest tartışmayı sağlayıcı özelliği dikkate alındığında, siyasi ifadelerin daha çok korunup, hoşgörü ile karşılanmaları ve sınırlandırmaları için daha ciddi ve somut deliller aranması gerektiği açıktır... Kamu düzeni gerekçesiyle yapılan sınırlamaların meşru olup olmadığının tesbitinde, maddi ve fizikî düzeni bozan, somut bir faaliyetin varlığı araştırılmalıdır. Siyasi iktidarın felsefesini sorgulayan, bu felsefenin değiştirilmesine yönelik görüş açıklamalarının, kamu düzenini bozdukları şeklinde bir genellemeye gidilerek sınırlandırılmaları yanlıştır.

Demokratik ülkelerde, kamu düzeni, kurulu düzenin korunması anlamına gelmez. Çoğulcu demokrasilerde, kamu yararı, farklı menfaatlerin ve isteklerin serbestçe tartışılması ve yarışması sağlanarak, belirlenmektedir. Hangi fikirlerin kamu yararına uygun, hangilerinin ise aykırı olduklarının önceden tesbiti mümkün değildir. Aksi bir davranış, belli bir anlayışın resmi kamu yararı olarak tescil edilmesine ve bunun dışında kalan fikirlere hayat hakkı tanınmamasına yol açar."

Pazarlık

Yukarıda da anlatılmak istendiği gibi, demokrasiler "resmi görüşe", "resmi bir ideolojiye" göre şekillenemez.

Anayasa Mahkemesi, Anayasa''daki kısıtlamalar ne olursa olsun, kararlarını hak ve hürriyetleri geliştirme istikametinde, uluslararası kurallara uygun olarak vermek mecburiyetindedir.

Düşünce hürriyetinin sınırları, özellikle bir siyasetçinin faaliyetleri ve söylemleri söz konusu olduğunda, daha da zorlanmalı. Çünkü demokrasi iktidar ile değil, ancak muhalefet ile var. Bir başka ifadeyle, iktidar değil, muhalefet, rejimlere demokratik muhteva kazandırıyor.

Ama şu işe bakın ki, Türkiye''de ana muhalefet partisinin boynuna bir idam yaftası asılmış.

3 lider, daha doğru bir deyişle diğer ikisine de tahakküm eden Ecevit, Demirel''in cumhurbaşkanı seçilmesine mukabil, idam fermanını kaldırabileceğini söylüyor.

Anayasa Mahkemesi''nin müstakbel kararı bir tehdit unsuru olarak kullanılıyor ve pazarlık yapılıyor.

"Demokrasi adına parti kapatmayı zorlaştıralım" demiyorlar.

"Demirel için oy verirseniz, biz de Anayasa Mahkemesi''nin elinden hukuki dayanağını alırız" şeklinde konuşuyorlar.

FP kapatılır mı?

Nasıl kapatılacakmış Fazilet Partisi?

Koskoca bir ana muhalefet partisinin kapısına kilit vurmak kolay mı?

Fazilet''in varlığı, hangi acil, ya da önlenemez bir tehlikeye sebebiyet veriyor? Veyahut, hangi şiddet olayını teşvik ediyor?

Anayasa Mahkemesi üyeleri, böyle bir kapatma kararına nasıl gerekçe yazacaklar? Bir demokratik ayıbı taşımayı göze alacaklar mı?

Bence almayacaklar. Çünkü, bir tehdit ve tahakküm vasıtası olarak kullanılmaktansa, hukukun üstünlüğünün mimarları olmayı tercih edeceklerdir.

Fazilet''in, kapatılma korkusu ve endişesi üzerine, bir siyasi alışveriş bina ediliyor.

"Partini al, oyunu Demirel''e ver"

Bu iş "kumar borcu olmayan 11 milletvekili" arayışını da aştı. Otel lobilerindeki pazarlıklar çok masum kalır günümüzdeki gelişmeler karşısında.

Ecevit, Yılmaz''a karşı, DYP kartını oynuyor. Fazilet''e karşı, Anayasa Mahkemesi kozunu ortaya sürmeye hazırlanıyor.

Sadece 11 milletvekili değil, 367 milletvekilinin iradesini satın almaya çalışıyor.

Ama kimse bu ülkede şah değil padişah değil...

Yetti artık 30 yıl süren Ecevit ve Demirel hükümranlığı.

Biraz gençlerin önü açılsın.

Ülkenin ufku aydınlansın.

Her defasında, hile ve mızıkçılık yapmak yerine, demokrasi oyununu kurallarına göre oynamayı öğrenelim.