Gerçek şiir nedir?

Orhan Seyfi''yi Yusuf Ziya Ortaç''ı hattâ Faruk Nafiz''i ve Mehmet Âkif''i şair saymayan dîvanelere rastlıyoruz.. şair mutlaka metafizik gayretler, anlaşılması zor mesajlar, duygular ve maksatlar beyan eden bir düşünce ve duygu adamı olmalıymış.. anlaşılması hissedilmesi kolay manâ ve hissiyat sevkederse eğer, ona şair demek gerekmezmiş.. edebiyat çevrelerinde böyle düşünen böyle söyleyen bir dolu edebiyat ve şiir meraklısına tesadüf edebilirsiniz.. bunlara şaşmak mı lâzım, gülmek mi, yoksa acımak mı lâzım, hemen tayin edemiyorum.. yirmibeş senelik arkadaşım Sedat Umran; Faruk Nafiz''in şair olmadığını bana kabul ettirmeğe çalışıyor.. sürrealizm akımlarından etkilenen ve bizde ikinci yeni hareketinden sonra yaygınlaşan bu modern ve postmodern anlayışlara îtibar edecek olursanız, şiirin mânâsı kolay anlaşılır olmayacak.. mısralar beyîtler ve mısra grupları kolay çözülemeyecek.. birçok gayret ve zorlamalardan sonra ancak vermek istediği mesaja ulaşmak mümkün olacak.. eğer vermek istediği bir mesaj varsa!. aslında belli belirsiz anlamlar daha cazib daha ilgi çekici, meraklandırıcıdır.. fakat bizim modern şiircilerin mısraları belli belirsiz olmaktan ziyade karmakarışık bilmeceler gibidir.. saçma sapan imajlar, hayaller, düşünülmesi bile kabil olmayan vukuat.. yani tam bir kakofoni tam bir kaos karışıklığı.. şiir diye ortaya koydukları budur.. onlara göre şiirde âheng bile aramayacaksınız.. şiir musiki değildir diyorlar.. belli belirsiz bir anlam demeti; zihninizde yeni kavramlar ve pırıltılar hâsıl edecek.. bu kavram ve pırıltılar içinizde heyecan yaratacak.. bekledikleri budur.. anlamak istemedikleri veya anlatamadıkları ise; anlam keskinliği duygu ve vurgu güzelliği yaratmayan sözlerin içimizde nasıl olup ta bir heyecan yaratmasının mümkün olabileceği keyfiyetidir..

Kuru ve âhenksiz, aynı zamanda anlamsız ve mantıksız ifadeler; idrakimizde ve gönlümüzde nasıl olup da bir dalgalanma husule getirecektir.. bu türlü mısralar, karmakarışık sözlerden ibaret satırlar; şuurumuzun veya şuuraltımızın hangi tellerini harekete geçirebilecektir.. güçlü bir anlam vermeyen, açık ve keskin bir mânâ sevketmeyen ifadeler bizim ruhumuzu sarsamaz, sür''atli idrak ve duygu halkaları hasıl edemez.. gerçeküstü bir atmosfer altında söylenmiş yahut böyle bir atmosfer yaratmakta olan mısralar; insanoğluna, kâinata, varlığa dair anlamlar sezgiler, sevinçler ve acılar yaratamaz.. karışıklıktan, meçhulattan, bilinmezlikten, mantıksızlıktan ne çıkabilir ki?

Anlamaktan, sezmekten doğan sevinç ve ızdıraba fikir ve duygu kaosu içinden geçerek varamazsınız..

Bir daha tekrar edelim ki, gerçek şiir, fikirle duygunun izdivacından, birleşmesinden ve kaynaşmasından doğar.. mânâ da soylu ve çarpıcı olacak.. mânânın davet ettiği duygu da vurucu ve mestedici veya kahredici olacak..

Orhan Seyfi''nin mısraları bize acı ve tatlı duygular vermedi mi? kalbimizdeki rakik ince duyguları harekete geçirmedi mi? Faruk Nafiz''deki aşk acıları, aşkın sebebolduğu öfkeler, hınçlar, feryat ve figanlar, sevinçler, mutluluklar onun mısralarını okuyanlara intikal etmiyor mu?

Sedat Umran eşyanın metafizik ilişkilerini ve insan hayatıyle ilgilerini tesbiteden, şiirleştiren bir şairdir.. bu işi âdetâ meslek edinmiştir.. fakat titizliği o raddelere vardırıyor ki Faruk Nafiz''e manzumeci diyebiliyor.. Çamlıbel''in yazdıkları belki manzumedir ama, aynı zamanda bizi heyecanlandıran, kâh ağlatan kâh içimize güller, çiçekler serpen neşidelerdir..

Aslında güzel san''atların her şubesinde nasıl ki o şubeye ait birçok sanat ve uslub çeşit varsa, şiirde de çeşitli şiir tarzlarının mevcud olduğunu kabul etmek zarurîdir.. halk şiiri, divan şiiri, felsefî şiir, mizahî şiir, pastoral şiir, epik şiir, tasavvuf şiiri, hiciv gibi türler; bir ilim sayılan edebiyat tarihinin incelemeğe aldığı bir çeşitlilik tablosudur.. ilim, böyle bir çeşitliliğe cevaz veriyorsa bu çeşitliliği şiirin mahiyetine uygun telakkî ediyorsa, bu modernistlerin söyleyebileceği birşey kalıyor mu dersiniz!..