içki ve hürriyet

gazeteci ve televizyoncu arkadaşlarımızdan recep incecik, sultanahmet ticaret lisesi arkasındaki “küçük ayasofya caddesi”nin hemen başında sultan restoran adında bir lokanta açmış.. medyadan birçok kişi gelip gidiyor.. yemekleri güzel ve lezzetli olduğu halde o caddede turistlere hitabeden birçok restoran dolup boşaldığı halde bizim recebin lokantası okadar dolu değil.. sordum soruşturdum; recep turiste içki vermiyor, dediler.. birgün yine recebin yerinde taam ederken konuyu açtım: “recep, dedim.., sen bu gayrimüslim takımına içki vermesen de, o içki veren bir yer bulup zaten zıkkımlanacaktır.. istersen sor soruştur.. işin bir kolay yolu var mı, bir öğren..

sözümü bitirmeye fırsat vermeden recep birden parladı: içki satıp satmayacağımı sizden öğrenecek değilim, dedi.. o güne kadar kendisinden hep nezaket ve hürmet gördüğüm recep''in bu çıkışı beni hem şaşırttı hem kızdırdı.. bir an durakladım.. ve sözümü tamamladım: “sinirlenme sana takılıyorum” dedim.. biliyordum ki benim sözüm yanlıştır, yersizdir.. zorda olan arkadaşımın işini nasıl düzeltebileceğine dair bir arayışın hakdışına taşan uzantısından ibarettir.. prensiplerle meşruiyeti ve meşruiyetsizliği birbirine karıştıran bir iyiniyet tezahüründen, bir fikir jimnastiğinden başka birşey değildir...

receb''in saffeti, inançlarına yürekten bağlılığı elbette ki takdirimi celbetti.. bu bağlılığın, hakteâlâ ve inanç sahipleri tarafından ödüllendirileceği şüphesizdir..

*

içki meselesine gelince; geçenlerde eski milli eğitim bakanı hüseyin çelik: “içki yasağı bulunduğu veya getirileceği kuyruklu bir yalandır” demiştir.. doğru söylüyor.. kimin bira veya rakı içtiğine karışan müdahale eden mi var! resmiyette bir özgürlük hüküm sürmektedir.. içki kullanıp kullanmamak herkesin kendi tercihine bağlıdır..

öyledir ama:

içkinin sağlığımıza olan menfi etkisi, akıl sağlığımıza olan mazarratı herkesçe mâlum bir gerçektir.. içki içtikten sonra isabetli ve başarılı bir icraat, bir fiil işlemiş bir kişi var mıdır.. bir tarihte amerika''da şiddetle yasaklanmamış mıdır?. yani denecek odur ki, içki içmek hürriyeti vardır ama, iyilik ve sağlık açısından, içki içmeyiniz tavsiyesi de bütün zamanlarda değerini koruyacak olan insani, ahlâki bir prensiptir.. içkiden gelen fenalığa mani olmak, elimizde olmasa bile tavsiyede bulunarak iyilik yapmak imkânına sahip değil miyiz?.

cesaret bulayım diye içki içerek bir önemli işini halletmeye giden kişi, halletmek şöyle dursun büsbütün bozarak, berbadederek geri dönmemiş midir?. hergün yüzlerce, binlerce örneğini görmekteyiz.. düşünmek gerekir: içkili vasıta kullanmak niye men edilmiştir?.. yeşilay cemiyeti''ni bu millet niye kurmuştur?..

yabancıları, batılıları bilemem.. onlar ne isterlerse yapsınlar ama biz gençliğimizi içki ve işret alışkanlığından, uyuşturucu belasından korumakla mükellefiz.. bu mevzuda ne kadar titizlik gösterirsek o kadar yerinde hareket etmiş oluruz..

öyle değil mi, sevgili okuyucularım...