Darbeye zemin hazırlama temrinleri

Olay basit bir öğrenci hareketi olarak görülseydi üzerinde bunca durmaya değmezdi.

Eninde sonunda öğrenciler fikirlerini ifade etti, beğenmedikleri bir hükümeti protesto etti deyip geçilirdi.

Ama öyle değil. Olay günlerdir kamuoyunu işgal ediyor.

ODTÜ kampusundaki taşlı, sopalı, molotoflu, ateşli gösteriler yalnızca bu üniversite öğrencilerinin iştirakiyle gerçekleştirilmedi; başka üniversiteler de haricen gösterilere bindirilmiş güç olarak katıldı.

Sanırım sütten ağzı yananın yoğurdu üfleyerek yemesindeki ihtiyatlılık ve tedirginlik yaşanıyor.

Çünkü hâlâ bu ülkede darbe heveslileri var.

Hâlâ benim darbem iyidir havasında olanlar var.

Bu olayla ilgili olmasa da şu satırlar yeteri kadar tedirgin edici sayılmaz mı: "İyisi de olur, kötüsü de! Yararlısı da, zararlısı da! Bir zalim yönetimden, bir diktatörün elinden kurtulmak için başkaldırmaya darbe derler! Bir ulusu düşman çizmeleri altında inlemekten kurtarmak için ölümü göze alıp savaşan insanlara da... Bir askeri darbeyle iktidarların değişmesi çok sık görülür! Bizler de bunu kaç kez yaşadık. Kiminde sevindik, oh dikta yönetiminden bizi kurtardılar diye, kimi zaman da bir darbeyle insanlığımızdan koparılacağız diye üzüldük!" (Oktay Akbal, 20 Kasım 2012 – Cumhuriyet).

Düşmanla savaş bile darbe kapsamında mütalaa edilebiliyorsa, yandı gülüm keten helva...

Ben, her halükarda başkaldırıyı anlarım. Sivil itaatsizliği anlarım.

Hz. Ömer"in ben hukuk dışına çıkarsam bana karşı ne yaparsınız sorusu karşısında: "Seni kılıçlarımızla düzeltiriz" diyen cesur sese saygılarımı sunmakta tereddüt etmem.

Ama düzmece gerekçeyle kendine başkaldırı zemini hazırlamak isteyen kafa yapısına saygı duymam.

Demokrat Parti yönetimi (1950-1960) diktatörlükle itham edilmişti. Ben o yönetimi tümüyle sütten çıkmış ak kaşık olarak değerlendirmedim. Fakat Yassıada Mahkemesi"nin uydurmaca itham gerekçesini de içime sindiremedim. Demokrat Parti iktidarını alaşağı etmek için meydana getirilmek istenen ve getirildiği sanılan darbe zemini bu ülke tarihinin en talihsiz sayfaları arasında yer almaya devam edecektir.

Bir hükümetin icraatıyla meşruiyetini kaybetmesi durumu ile salt onu iktidardan indirme niyetiyle darbe zemini hazırlama gayreti birbirinden farklıdır. İlkinin meşru sayılması, ikinci duruma göz yummayı gerektirmez. Birisi darbe zemininin kendiliğinden ortaya çıkması ise, diğeri salt darbe yapma niyetiyle yapay olarak zemin hazırlama işidir.

İsyanın bir ahlakı vardır, evet, ona "isyan ahlakı" diyoruz; fakat ahlaka isyanı reddediyoruz.

Şunu akıldan çıkarmamak gerekiyor: belki hâlâ darbeye zemin hazırlamak isteyen bedhahlar bulunabilir aramızda. Onlara yalnızca "zehi hayal ve istibdat!" demekle yetinelim.