Milletvekili adaylarının belirlenmesi

12 Haziran tarihinde yapılacak olan milletvekili seçimleri için aday belirleme konusu tartışmalara yol açtı.

Kimileri milletvekili adaylarının belirlenmesinde izlenen yöntemi eleştirdi. Adayların halk tarafından belirlenmesi gerektiği fikrini savundu.

Kimileri yöresel gerçekliklerin göz önünde bulundurulması gerektiği fikrini savundu. Merkezden belirlenen adaylar konusunda yöre halkının o adaylara sıcak bakmayabileceği görüşünü ileri sürdü.

Ayrıca özellikle CHP''nin ve AK Parti''nin görevi devam eden milletvekillerinden bir kısmını yeni seçimde aday göstermemesi konusu üzerinde çeşitli değerlendirmeler yapıldı. Gerçi her partinin mevcut milletvekillerini yeniden aday göstermemesinin gerekçesi birbirinden tümüyle farklı nedenlere dayanmaktaysa da, gerçek durum hepsinde aynı sonuçla tezahür ediyor.

Tartışmaların böylesine canlı biçimde yürütülmesi elbette ülke yönetiminin istikbali açısından olumlu karşılanması gereken bir olay olarak görülmelidir.

Bizim, bu konuda söyleyeceğimiz şey şudur:

Türkiye, muhtemelen kendi özgül gerçekliği açısından yeni bir demokrasi modeli oluşturma yolunda ilerliyor.

Türkiye''nin tarihsel ve toplumsal şartları klasik demokrasinin oluşma şartından uzak bir ortamda bulunuyor. Çünkü bu ülke sınıflı toplum yapısına yabancıdır. Kendi tarihsel, toplumsal, iktisadî yapısı sınıf esası üzerine kurulu değildir. Dolayısıyla demokrasisi de sınıf gerçeği üzerine bina edilmemiştir. Başka bir deyişle, klasik demokraside sınıfsal çıkar çatışması ve bu çatışmadan doğan uzlaşma olgusu üzerine bina edilen hukuk, Türkiye''de daha çok fikrî platform üzerinde neşvünema bulmaktadır.

Türkiye henüz üzerine istinat edeceği fikrî temeli de oluşturmuş değildir. Bu oluşumun zeminini hazırlama aşamasından geçmektedir.

Dolayısıyla Millet Meclisi''nde görev alacak milletvekillerinin bu gerçeklik hakkında belli bir bilinç düzeyinde olması beklenir. Bekleniyor. Bu cümlemiz elbette aday olma şansını yakalayamayan aday adaylarının bilinç düzeyi hakkında olumsuz bir görüş sahibi olduğumuz noktasına çekilmemeli. Fakat son tahlilde durum belli bir tercih üzerinde odaklanacaktı; öyle de oldu.

Öte yandan yöresel gerçeklikler ve yöresel gerekçeler Türkiye''nin müstakbel hukukî temellerinin atılması bağlamında ikincil planda önem taşıyor. Çünkü aslında belli bir yöreden seçilmiş olsa da, her milletvekili seçildiği andan itibaren Türkiye genelinin tümünün temsilcisi sıfatıyla görev ifa eder. Bu itibarla, filan ilin milletvekilinin illa da o ilin sorunlarıyla ilgileneceği gibi bir durum söz konusu değildir. Aslında bu anlayış artık Türkiye''nin halen geçirmekte olduğu hukukî ve idarî yeniden yapılanma sürecinde arkada bırakılmış bir anlayışın ürünü olarak kabul edilmelidir. Ülke geleceğinin artık toptan değerlendirilmesi öne alınmalıdır ve alınmaktadır.

Türkiye, meselelerini şahsiyatçılıkla ve şahsî planda yürütme merhalesini arkada bırakmış olarak yoluna devam etmek istiyor. Meselelerini gayrişahsî planda ele alma olgunluğunu geliştirme istikametinde yürüyor.

Bu ne demek?

Bu, arkasında bir öbek hemşerisiyle hastane kapılarını aşındıran, aynı hemşerisine kartvizitini “hamili kart yakinimdir” diye imzalayarak ilgili mercilere gönderen milletvekili görüntülerinin artık sahnelenmeyeceği anlamına geliyor. Yeni bir Türkiye''nin gelmekte olduğunun işaretleri veriliyor.

*

NOT: Başbakan Erdoğan''ın, 13 Nisan ''11 tarihinde Strazburg''da AKPM Genel Kurulu''ndaki konuşmasını dinledim. Erdoğan''ın sadece eşit pozisyonda değil, fakat aynı zamanda üst pozisyonda duran, özgüven taşıyan üslubunu beğendim. Uluslar arası platformlarda böylesi bir üslubun özlemini çekmekte olduğumuzu düşündüm. Teşekkürler Sayın Erdoğan.