Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
50

Bildirimler

Dersim isyanının bastırılması sırasında kadınların ve çocukların nasıl imha edildiğini okuyan hiçbir insanın etkilenmemesi mümkün değil. Ben canlı şahidinden de dinledim.

Dersim isyanında askerlik yapmış bir Osman amca vardı. Köylümüzdü ve babamın dostuydu. Eskiden dostlar arasında ev ziyaretleri ve keyifli sohbetler olurdu. Şimdiki gibi tv seyredilmezdi. Çünkü tv yoktu. O sohbetlerden çok iyi hatırlıyorum. Kimi köylerde kadın erkek yaşlı genç ve çocukların samanlıklara doldurup yakıldığına nasıl şahit olduğunu anlatırdı. Tüylerim diken diken olurdu.

Rahmetli babam da Doğubayazıt''ta askerlik yapmış. Orada Kürtçe de öğrenmiş. O da yakılan köylerdeki enkazı anlatır, enkaz altından çıkan ev eşyalarından bahsederdi.

Doğuda neden isyan olmuş, dönemin yönetimi neden bu derece acımasızca hareket etmiş orası ayrı bir bahis.

Fakat o acımasızlığı bugün Meclis kürsüsünde haklı gösterme çabası, ''varsın analar ağlasın ama savaş bitmesin'' söylemi ana muhalefetin geçmişte iktidar dönemindeki acımasızlığının hâlâ devam ettiğini göstermesi açısından çok mânidâr. Hâlâ 20. yüzyılın ilk yarısında kalmış bir anlayışla siyaset yapan bir ana muhalefete sahibiz.

CHP ve MHP açılım sürecine karşı çıkarken öne sürdükleri gerekçeler inandırıcı olmuyor. Aksine asılsız korku ve vehimlerden yola çıktıkları anlaşılıyor.

Çünkü hükümetin attığı ve atacağı açıklanan adımların ne ülke bütünlüğüne zararı var ne de ülkeye ihanet içeriyor.

Mesela cezaevlerinde Kürtçe konuşma izninin kime ne zararı var. İnsanın kendi dilini konuşması kadar doğal bir hak olabilir mi?

Silahlı eylemlere katılmamış vatandaşlarımıza vatandaşlıklarının iadesi, terörist üreten kampın boşaltılması, cezaevlerinin AB standartlarına çıkarılması ve taş atan çocuklarını hapishane yerine rehabilitasyon merkezlerine yönlendirilmesinin ülke birliğine ve bütünlüğüne hangi zararı var?

Aksine asıl birliğimize ve bütünlüğümüze zarar verecek olan bunları yapmayarak o insanları devlet düşmanına dönüştürmektir.

Özel TV kanallarında 24 saat Kürtçe yayın yapmaktan neden korkuyoruz? Bölge insanı çanak anten ile çok sayıda Kürtçe yayını zaten izliyor. Türkiye''de yapılacak yayın RTÜK kontrolünde olacaktır.

Aynı şekilde siyasetçilerin Kürtçe propaganda yapmasını engellemenin ne anlamı var? Köylere gidenler zaten orada Kürtçe propaganda yapmıyorlar mı. Ne yapsın yani Türkçe bilmeyen insanlara ne anlatsın.

Yerleşim yerlerinin Kürtçe isimlerinin iadesi, adı üstünde iade birlik ve beraberliğimize ne zararı var?

Üniversitelerde Kürtçe enstitüleri veya Kürt dili edebiyatı derslerinin ülke bütünlüğüne zarar verdiğini iddia etmek ne kadar gülünç. Liselerde seçmeli ders olması düşünülüyormuş.

Kime ne zararı var? Aksine devlete önyargılı bakan koca bir kitlenin gönlünü kazanmamak söz konusu. Etse etse birlik ve beraberliğe hizmet eder bu açılım.

Hükümetin koyduğu üniter yapı, genel af ve ana dilde eğitim kırmızı çizgileri ise üniter yapı dışında tartışılacak konulardır.

Üniter yapı konusunda Kürtlerin de pek itirazı yok. Ne sınırlara ne bayrağa ne dile itirazları yok. Ama genel af, sorunun çözülmesine katkıda bulunacaksa neden tartışılmasın? Ana dilde eğitim neden tartışılmasın?

Hükümet muhalefetin tepkilerini hesaba katarak anadilde eğitim gibi bir insani hakkı kırmızı çizgi olarak benimsemiş görünüyor. Bunu anlarım, ama devlet okulu olmasa da bu noktada özel okullara izin verilmesinden yanayım. Aslında devlet okulu bile açılsa tıpkı dil kurslarında olduğu gibi o okulların öğrencesizlikten kapanacağını görmemek mümkün mü?

Hükümetin attığı adımlar yeterli değildir. Mehmet Ali Birand''a katılıyorum, attığı değil atmadığı adımlar ülke bütünlüğüne zarar verebilir.

Son yazıma verilen tepkiler cümlesinden olmak üzere İzmitli bir okuyucumuz kendi çalışmasını göndermiş, sorunun tahlilini yapmış ve 41 adet teklif getirmiş.

Çalışmasının sonundaki şu ifadeler ise dikkat çekiciydi. Diyor ki:

“Trilyonlarca lira harcanarak elde edilemeyecek bir neticeyi, hiçbir masraf etmeden elde etmek mümkün. Örneğin; Cumhurbaşkanı, Meclis Başkanı, Başbakan, Genelkurmay Başkanı ve Diyanet İşleri Başkanı''nın bir sabah namazını Diyarbakır''daki bir camide birlikte kılmaları, ardından bir esnaf çay ocağında çay içmeleri, halka Kürtçe: “Ey bırayimin hun çanın” (Türkçesi: Ey kardeşlerim nasılsınız) demeleri bile sorunun önemli bir bölümünü halleder. İyi niyet, sorumluluk bilinci ve teşebbüs… Evet, bütün sır bunlarda gizli.”(M. Zeki Canşi)

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...