Sağlık gibi insana dair en masum alanı bile vahşi kapitalizmin insan öğüten acımasız bir değirmenine dönüştüren akıl, sinema gibi elverişli bir enstrümanı neden dönüştürmesin? Değil mi ki tüm derdi "sahip olmak"? O halde, her şey mubah. İşte budur sinema üzerinden güç, cinsellik ve şiddet pompalanmasının arkasında yatan neden. Hazcı aklın işi gücü "fiyat" ile; onun "değerlerle" işi yok. Hatta değer yıkıcılığı kendisine amaç edinmiş. Çünkü değerlerin yükselişini, fiyatların yükselişine mani görüyor. Bu yüzden değeri düşman olarak algılıyor ve ona karşı sapıkça bir savaş veriyor.
Bu savaşın arkasında yatan temel neden de yine "şahit olma" ile "sahip olma" arasındaki o derin fark. Sinema alanına ilgi duyup da var oluş nedenini "şahit olmak" olarak tanımlayanların, bu vahim durumdan şikâyete hakları var mı?
Eğer, "seyirci" kalıyorlarsa yok. Seyirci kalmak nesne olmaktır. Nesne olarak yaratılanın nesneliği, tabiatına teslimiyettir. Ama özne olsun diye var edilen insanın nesneliği, kendi tabiatına ihanettir.
Yok eğer "izlenen" olmak istiyorlarsa, ne duruyorlar? Fırsat bu fırsat, alsınlar kameralarını, hem "şahit olsunlar", hem de başkalarını kendi salih amellerine "şahit kılsınlar".
Unutmasınlar: Biz bu cihana sahip olmak için değil, şahit olmak için geldik.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.