Epstein belgeleri ve akademik apartheid

Epstein ile ilgili belgelerin ayrıntılarında en fazla dikkat çeken hususlardan biri de İsrail lobisinin muhtelif alanlarda çalışma stratejisi. Bu konuya dair yazdığım ilk yazıda, (Trump Siyasetinde Epstein Gölgesi) Epstein’in kişisel ilişkilerle ABD siyasetine nasıl sızdığını ve ABD’nin İsrail lehine politikalar üretebilmesi adına ne tür angajmanlar geliştirdiğini analiz etmiştim. Özellikle Steve Bannon ve Ehud Barak ile kurulan yakınlıklar, Trump’ın ilk döneminde açık biçimde gözlemlenen bir ilişki ağına işaret ederek bu yapının nasıl çalıştığını gösteriyor. ABD’nin İran ve İsrail politikaları başta olmak üzere küre ölçeğinde İsrail lobisinin etkisi de bu yazışmalarda çok açık biçimde görülüyor.

Belgelerde dikkat çeken ve geriye doğru daha iyi analiz yapabilmemizi sağlayan bir diğer konu da İsrail lobisinin akademik dünyada uyguladığı psikolojik şiddet ve ayrımcı kültür. Lobinin, İsrail aleyhine oluşabilecek her türlü tedirginliği/karşıtlığı izale ettiğini görebiliyoruz. Özellikle bağışçılar üzerinden yöneticilerin etki altına alındığı ve bazı isimlerin üniversitelerde ne tür baskılara muhatap oldukları artık daha iyi bilinen bir gerçek. 7 Ekim sonrasında çok daha açık bir şekilde görünür olan lobi etkisi, ABD’de yeni bir MacCartist dalga oluşmasında önemli derecede etkili olmuştur. 2000’li yılların başında Edward Said’in Columbia’da yaşadığı zorluklar 2002 yılında Daniel Pipes gibi isimlerin de etkisiyle gündeme gelen David Project ile başka bir aşamaya geçmiş ve üniversitelerde Filistin’i destekleyen akademisyenlere yönelik cadı avı başlatılmıştır.

Yazışma ve belgelerde akademi ve hukuk ilişkisinin boyutlarına dair analiz yapabilmemizi temin eden önemli isimlerden biri de Alan Dershowitz. Epstein’in özellikle Dershowitz ile yakın ilişkisi, bir avukatlıktan ziyade hukuk müessesesinin işleyişini de göstermektedir. Nitekim Dershowitz, 2000’lerin ortasında Florida’daki soruşturmalarda Epstein’in avukatlığını yapmış ve cinsel saldırı suçlarından kurtarılmasında önemli bir rol oynamıştır. Hukuk bürokrasisindeki network üzerinden Epstein’i aklamaya dönük bir politika izleyen Dershowitz aynı dönemde İsrail lobisinin Epstein lehine izlediği siyasete de ışık tutmaktadır.

Dershowitz’in bir diğer marifeti de akademide İsrail’in soykırım suçları ve Nekbe’den bu yana yaptıklarına eleştirel biçimde bakan akademisyenlere yönelik kamusal ve kurumsal baskı oluşturmak. Dershowitz ile sıcak çatışmaya giren ve Dershowitz’in adete İsrail’i aklama adına yazdığı “The Case for Israel” başlıklı kitaba eleştirel bir tavır alan Normal Finkelstein’in hayat hikayesi bu anlamda dikkate değer. Yahudi bir aileye mensup olmasına rağmen İsrail’in Filistin’de açık ve sistematik bir soykırım işlediğini düşünen Finkelstein, bu düşüncelerinden sonra İsrail lobisinin radarına girmiş ve akademideki görevi başta olmak üzere birçok alanda ayrımcılığa uğramıştır.

Türkiye’de “Holokost Endüstrisi” kitabı ile maruf Finkestein, Dershowitz ile canlı yayında karşı karşıya gelmiş, söz konusu kitaptaki somut manipülasyonları açık biçimde göstermiş ve hedefe konulmak pahasına kararlı biçimde bu yaklaşımını sürdürmüştür. Finkelstein, medya dahil bulabildiği kanallarda bu kitap üzerinden İsrail’in aklanmaya çalışıldığını göstermiş ve ABD’de İsrail lobisi eliyle akademik dünyadaki apartheid rejimini de ifşa edebilmiştir. Edward Said ve bu konudaki diğer öncüllerin ABD üniversitelerinde karşılaştığı baskılar 7 Ekim sonrası sadece ABD değil Avrupa’nın da muhtelif ülkelerinde olağan hale gelmiş ve İsrail’e karşı eleştirel pozisyon alan akademisyenlerin ciddi sorunlar yaşanması kaçınılmaz olmuştur.

Epstein belgelerinin ne kadarının açıldığı, ne ölçüde işlevini yerine getirdiği ile ilgili şüpheler her daim canlı kalacak. Kimlerin bu konuda paranteze alınarak korunduğu ve bütün belgelerin açılıp açılmadığı gibi sorular bir süre daha güncelliğini koruyacak. Fakat belgelerden yansıyan içeriklere bakıldığında, İsrail lobisinin farklı alanlara yönelik müdahil tavrı ile ilgili daha net analizlerin yapılabilmesi mümkün. Bu doğrultuda yeni bilgi ve belgelerin tartışılmaya açılması durumunda, gündemin olağan akışı içinde yeni tartışmaların da yapılması kaçınılmaz olacaktır. En önemli husus ise bu ağın muhtelif ülkelerde angajman içerisinde olduğu aktörlerin neler yaptıkları ve ne tür görevlerde yer aldıklarına dair doyurucu bilginin henüz oluşmaması.