Cumhuriyet"in pazar ve perşembesi...

Pazar gecesi saat 23.00 sıralarında yanında başka bir kadınla basın kapısı denilen kapıdan içeri girdi kadın.

Gergindi, tedirgindi, ürkekti belli etmemeye çalışsa da.

Koridorlar uzuyordu gittikçe sanki. Gizli ve yasak bir şey mi yapıyorum diye düşündü... hayır. Ama yine de gergindi.

Aynı koridordan başka bir kadın kendinden emin adımlarla ilerledi. Heyecanlıydı ama tedirgin değildi.

...

Tedirgin olan kadın yanında bir başka kadınla salona girdi sonunda.

Ön sıralara doğru ilerlediler.

Bir uğultu yükseldi. Kendisine yönelikti aradan seçebildiği sesler belli ki... "çık dışarı" diyordu hemcinslerinin bazıları tiz bir sesle... durmadan söylüyorlardı.

Sıralardan birine oturdu.

...

Heyecanlı ama sakin kadından sonra üç kadın daha girdi salona farklı kapılardan.

Onlar da sakinde.

Yerlerine oturdular.

Hiçbir gariplik ya da olağanüstülük yoktu.

Gülümseyerek baktılar, selamlaştılar sessizce diğerleriyle.

...

Kürsüye birileri çıkıp duruyordu sırayla.

Ama uğultu bitmiyor azalmıyor aksine artıyordu...

Yemin edecekti kadın.

Milletvekili seçilmişti, bundan sonrası basit bir prosedürdü. Basit ama gerekli.

Ortalık daha da karıştı. Salonda sesler daha da yükseldi.

En yaşlı üye sıfatıyla Meclis"i o gün yönetecek vekil bu ilk oturumuna pırıl pırıl giyinmiş, beyaz papyonunu takmış başkanlık yapıyordu.

2 Mayıs 1999, günlerden pazardı.

Bir zamanların Karaoğlan"ı söz aldı...

Kara bir konuşma yaptı. Kapkara...

Cumhuriyet"in kara pazarında infaz, linç pazarı kurulmuştu.

Yemin edemedi Merve adındaki kadın.

Bir türlü kürsüye çıkarılmadı...

...

Günlerden perşembeydi...

Bundan tam on üç yıl altı ay sonra Nurcan, Gönül, Sevde ve Gülay başları kapalı, Merve"nin yemin ettirilmediği, oturtulmadığı Genel Kurul Salonu"nda yerlerini alabildi.

Cumhuriyet"in bu perşembe gününde bir tuhaflık yoktu. Kürsüye gelen her partiden kadın konuşmacılar güne anormallik katmadı, acı katmadı. Hepsi kendi hemcinslerini ve tercihlerindeki özgürlüklerini savundu.

...

Gece yarısına doğru tekrar büyük gürültü, kaos ortasında terk etti Merve Türkiye Büyük Millet Meclisi"ni.

Koridorlar ve bahçedeki sarı ışıkların altında süzüldü gitti...

Gitti diye bırakmadı peşini dönemin Cumhuriyet yönetimi. Vekil olamamakla kurtulamayacaktı. Vatandaşlıktan da çıkarıldı. Çocuklarının okuluna kadar gitti kameralar ahlaksız bir haber şehvetiyle. Savcı evini polise kuşattırdı bir gece...

...

Nurcan, Gönül, Sevde ve Gülay"sa gülümseyerek, selamlaşarak çıktılar bahçeye.

Hava kararmaya başladığında Meclis"in dış ışıkları otomatik olarak hep birden yandı.

Cumhuriyet"in perşembesi o pazara benzemiyordu.

Cumhuriyet bunu geçmişte de çok yapmıştı.

Günü gününü tutmayan bir şeydi o.

Günü gününü tutsun istediğimiz bir şeydi.

Çatal bıçak sağanağı altında sürgünlere gönderip oralarda kalp krizi geçirten de sonra yıllar sonra Cumhurbaşkanlığı Büyük Ödülü verilen de mesela aynı sanatçı olabiliyordu.

Milletin seçtiği Başbakan"ı darbeyle indirip idam eden de sonra itibarını iade edip adını bir çok yere veren de.

Öyle çok örneği var ki pazarı perşembesine benzemeyen bu Cumhuriyet"in 31 Ekim 2013 Perşembe günü milat olsun; Cumhuriyet"in günü gününü tutsun artık istiyor insan...

Günümüzü saçma sapan sebeplerle zehir etmesin, bayram etsin istiyor...