Asıl hedef Hakan Fidan değil, yürüttüğü projelerdir

MİT Müsteşarı olarak atandığı günden bu yana Hakan Fidan''a karşı derinden devam eden uluslararası bir itiraz var. Üstelik bugüne kadar dünyada herhangi bir ülkenin istihbarat şefine karşı hiç bu kadar açık tavır alan ya da karşı çıkan, çıkabilen uluslararası bir lobinin de var olduğunu hiç sanmıyorum. Olmuşsa da sanıyorum bu kadar aleni bir şekilde ve medya üzerinden olmamıştır.

İlk önce içerden birileri üzerinden bir itiraz dillendirildi ve dahi operasyonel bir ''darbe'' ile de yapılmak istenen açık bir biçimde faş edildi. Tabii yürütülen operasyona bir dizi dezenformasyon içerikli haber-yorum da eşlik etti. Bir yandan tutuklamak bir yandan da karalamak için özel bir kampanyanın yürütüldüğüne hep birlikte şahit olduk. Hiçbir gazetecilik kabiliyeti olmayan kalemşorlar bugüne kadar kolay başarılamayan bir işin, istihbarat stratejilerinin uzmanı oluverdiler. En gizli ''belgeleri'' onlar kamuoyuna açıkladılar. Pek çok özel ''operasyonun'' gizli şifreleri bunlar tarafından deşifre edildi. Klasörlerce bilgi ve belgeler bu cesur, gözü pek, temiz, vatansever ve hizmet aşığı memleket evlatlarına gönderiliyordu. Onlar da hiç kimsenin cesaret edemeyeceği bir işi yapıp bunları yayınlıyorlardı. Bütün bu iş ve eylemler yapılırken konu istisnasız bir şekilde ''istihbarat zaafına'' ve ''şefinin hainliğine'' bağlanıyordu.

Aslında çok açık olan bir niyet vardı; bütün bu ifşaatların, propagandaların, derdest etme çabalarının amacı II: Abdülhamit''ten bu yana asıl sahiplerinden çalınan bir mekanizmanın eski sahiplerine geri verilmesini engellemektir. ''Hakan Fidan istihbaratın başında olmasın'' demek aslında AK Parti sadece ''çöp toplayan bir hükümet'' olsun demektir.

Eğer böyle değilse şimdiye kadar oligarşinin demir yumruğu gibi iş gören bir kurumla ilgili hiçbir hesapları olmayanlar neden şimdi bu kurumun başındaki kişi ile bu kadar yakından ilgilidirler? Acaba deşifre olacak gizli bir hesapları mı var? Yoksa gerçekten istihbarat işleri sağlıklı yürütemiyor mu? Ya da gerçekten bu işe uygun birisi mi değildi?

Bu konuda pek çok tez ileri sürülebilir elbette ama öncelikli olarak şunun altını çizmek gerekir, içerden bir takım piyonlarla onu bertaraf edemeyenlerin bu işten vazgeçmedikleri, konuyu uluslar arası bir organizasyona dönüştürdükleri görülmektedir. Operasyon, asıl senaristlerin de devreye girmesiyle dünya medyasının da gündemine taşınarak yürütülmektedir. Burada iç dinamiklerin mi dışarıyı desteklediği ya da dış odakların mı içeriyi hareketlendirdiğini net olarak bilmiyoruz ama ciddi ve kadim bir iş birliğinin, ortak hedef birlikteliğinin var olduğu çok açık. Kimin kime nasıl bir bilgi servis ettiği ya da destek sunduğu konusunda da elde hiçbir veri yok. Sadece varsayımlar üzerinden okumalar yapılmaktadır. Hakan Fidan''a içerdekilerin niçin itiraz ettikleri ile dışarıdakilerin niçin itiraz ettikleri örtüşüyor ama kim kimi yönlendiriyor ya da destekliyor bunu bilemiyoruz.

Fakat bildiğimiz bazı gerçekler var: Her şeyden evvel Hakan Fidan yerli bir adam. Bizim mahallenin insanı. ''Bizim'' derken özel bir kesimi kast etmiyorum, sıradan bir vatandaşın çocuğu olarak bu mahalledendir. Bürokratik elitlerin aktörü-adamı değildir. Statüsünü kişisel müktesebatına borçludur. Geldiği sosyal sınıfın ona bahşettiği özel bir statü yoktur. Sivil bir insandır. Toplumun makul çoğunluğunun sahip olduğu kaygıları olan birisidir.

Ülkenin sahip olduğu derin sorunların farkındadır ve bu sorunların nasıl bir dönüşüme neden olabileceğine dair öngörüleri de var. Mevcut sorunlar derinleşmeden nasıl çözülebileceğine dair de çok alternatifli çözüm projeleri de üretmektedir. Arkasında güçlü bir siyasi irade de durmaktadır.

Burada bir parantez açıp bir konunun altını özellikle çizmek isterim. İtiraf etmeliyim ki hayatta bir istihbarat şefini savunacak bir yazı yazacağım asla aklıma gelmezdi. Yanlış anlaşılmasın, bu yazıyı yazdığımdan dolayı pişman değilim, herhangi bir mahcubiyet, endişe ya da utanç da duymuyorum. Aksine olması gereken yerde durmanın rahatlığı içindeyim. Kişisel olarak ''devlet'' denilen mekanizma ile ''memurluk'' düzeyinde bile temasta olmaya itirazları olan birisiydim. Ki halen var olan akademik bağın da klasik bir ''memuriyet'' ilişkisi gibi olmadığı söylenebilir. Yani bu yapıya karşı hep bir rezervim olmuştur ve halen de devam etmektedir. Devletin bir güç alanına dönüşme potansiyeli bana göre bitmiş değildir. Dahası geleneksel olanı bertaraf ettiği gerekçesi ile kurulduğu günden bu yana ''Cumhuriyete'' karşı da hep mesafeli ve çekingen davranan bir aile geleneğinden de geliyorum. Cumhuriyetin bizim aile ile olan ilk teması da zaten cebir ve şiddet ile olmuştur. Sürgünlerden tutun da mahkumiyetlere ve işkencelere kadar pek çok kötü anımız var ve bunların hepsini de birinci ağızdan defalarca dinlemişimdir. Devletin görünen kurumlarına karşı temkinli olan ben, bugün onun gizli ajanlarını savunacak bir duruma gelmiş de değilim. Dün hangi gerekçe ile MİT ile arama mesafe koyduysam bugün aynı gerekçe ile de savunmam gerektiğini düşünüyorum.

Nasıl ki kendi halkını bir tehdit unsuru olarak görüp fişlemekten başka bir çalışma alanı bilmeyen bir istihbarata karşı olunması gerekiyorsa aynı şekilde ülkenin en kadim sorunlarının çözümü için proje üreten, çeşitli senaryolar geliştirip ülkeyi rahatlatmak isteyenle de birlikte yürümek gerekir.

Konuyu kişisel tercihlerden bağımsız bir şekilde formüle edecek olursak soru şu: kim hangi gerekçe ile Fidan''a karşı çıkmakta ve yine kim ya da kimler neden Fidan''ın yanında yer almaktadırlar?

Takdir edileceği gibi hangi kurum ya da kişi olursa olsun tamamen yanındayım ya da tamamen karşıyım gibi ifadeler sağlıklı değildirler. Ancak şurası çok açıktır ki burada asıl hedefte olan bir kişi ya da kurum değil doğrudan bu alanlardaki politika belirleyicilerdir. Sorun Hakan Fidan değildir, O''nu oraya getirenlerdir. Ve aynı zamanda onun yapmaya çalıştıklarıdır. ''Kürt meselesi biz olmadan çözülemez'' diyenler bu konuda adım atan herkesi karalamayı kendi varlıklarının zorunlu bir nedeni olarak görmektedirler.

Türkiye siyasetine, diplomasisine ve sosyolojisine yabancı olmayan herkesin bildiği bir gerçek var. O da şudur: Ülkenin pek çok alandaki işleyişini sekteye uğratan, sosyolojik dokuyu zedeleyen, ekonomik performansını düşüren ve uluslararası aktör olmasını engelleyen en büyük açmaz ya da etken PKK terör örgütüdür.

Zaten bu rolü son derece büyük bir hevesle ve de uzmanca yerine getirdiğinden dolayı da örgütün Kürtler adına savaştığı iddiası en azından yöre halkının kahir ekseriyeti tarafından kabul görmemektedir. Bir başka ifade ile örgüt ideolojisindeki öncelikler hiyerarşisinde Kürtler için kazanımlar her zaman ''Türkiye düşmanlığından'' çok sonra gelir.

Bu yapının bozulması demek Türkiye''nin güçlenmesi demektir. Yani çözüm süreci demek, yeniden büyük Türkiye demektir. Çözüm sürecinin esas doğuracağı sonuç ise örgüt üzerinden kurulan bölgesel dengenin bozulmasıdır. Türkiye ile şu ya da bu şekilde orantısız bir ilişki geliştiren tüm aktörlerin kurmuş oldukları bu ilişkinin esas kurucu aktörünün ya da taşıyıcı dinamiğinin PKK olduğu herkesin malumudur. Düşünün, İran istihbarat başkanı son 8 ay içinde 5-6 kez Kandil''e gidip örgüt ile görüşmekte ve silah bırakma konusunu tekrar düşünmelerini önermektedir. Kendileri için de bir risk oluşturan bu örgütün daha çok Türkiye''ye zarar vereceği tezinden hareketle tasfiye olmasını istememektedir.

İşte bu fotoğraf karelerini bir araya getirdiğimizde asıl hedefin Hakan Fidan ve onu oraya getiren irade olduğunu görmekteyiz. Washington Post''un İran›a İsrail hesabına çalışan ajanların listesini verdiğini iddia etmesi ise bu denklemin içinde kimlerin olduğunun bir işareti gibidir adeta. Belki somut bir delil olarak görmek doğru değil ama aynı zamanda Jewish Press''ın ''Hakan Fidan bir sabah arabasında özel bir sürprizi hakediyor'' ifadesinden de şimdiye kadar bu ülkede araçlara sabahları özel sürpriz hazırlayanların kimler olduğuna da dair de işaretler veriyor.