Kürtlerin demokrasi paketi ve bakış açıları

Önümüzdeki günlerde kamuoyu ile paylaşılacak olan demokrasi paketinde Kürtlerle ilgili bölümler çok eleştirilecektir. Konuyu bilerek eleştirenlere az yer verilecek;  sadece eleştiri olsun kafalar karışsın, çözümsüzlük olsun diyenlerin sesi daha fazla çıkacaktır. Kürtçe bilmeyen, Kürtlerle ilgili projesi olmayan Kürt partileri sadece gündemde kalmak adına, demokrasi paketini eleştirecektir. Diğer partiler de bilinen ifadeleri kullanacak ama çözüm önerileri olmayacaktır. Partiler, bazı köşe yazarları, TV''lerdeki açık oturumlarda yine beylik laflar edilecektir.

Tabii ki eleştiriye açık olunmalı, eksiklikler ortaya konulmalıdır. Ancak eleştiri de fazla haksızlık yapılmamalıdır. Derler ya, ''Yiğidi vur ama hakkını teslim et'' diye. Doğruya doğru yanlışa yanlış denilmeli. Kürtlerle ilgili olan demokrasi paketinde kültürel haklar, sosyal haklar, eğitim hakları muhtemelen vardır. Güneydoğu''da şehit olan Mehmetçiklerin, ailelerinin sosyal, kültürel ve ekonomik durumları da pakette yer alacaktır. Pakette yanlışlar da olacaktır mutlaka. Eksiklikler, zamanla giderilerek sorunun değil çözümün bir tarafı olmak gerekir.

Yaşadığımız süreci iyi anlamak adına kısa geçmişi hatırlamak, bugüne ışık tutacaktır. Rahmetli Turgut Özal, Türkiye''deki Kürt tabusunu ''Anneannem Kürt''tü ve ''Kürt'' sözcüğünü ilk telaffuz eden ve Kürt realitesini ilk kabul eden devlet adamıydı. Turgut Özal''a  gelinceye kadar bu sözcüğü telaffuz etmek cesaret isterdi. Kürtlere ''Kürt'' demek veya ''Kürt realitesinden söz etmek cesaret işiydi. Özal da Adnan Menderes gibi Güneydoğu sorununun çözümünü ''demokraside görüyordu. Özal, 14 Ekim 1991 tarihinde şu açıklamayı yaptı: «Kürt meselesini mutlaka çözeceğim. Bu, benim milletime yapacağım son hizmetim olacaktır.''

Özal''dan sonra Kürtlere yönelik bir demokratikleşme çabası fazla  olmadı. Bu dönemde de Kürtlerin demokratik bir hayat kavuşması için çok şey yazıldı ve söylendi. Siyasi partiler, sivil toplum kuruluşları görüş belirttiler. 1990''lı yıllardan itibaren ''Doğu Paketi Hazır'', ''Kürtleri birinci sınıf vatandaş yapacağız'', ''Doğunun adı cumhuriyet, soyadı demokrasidir'' şeklinde çok demeçler verildi. Kürtçe TV yine 1990''lı yıllarda gündeme geldi. Ancak Kürtlerle ilgili  ortaya konulan çözüm paketleri icraata geçirilmeyince, Kürtler söylenenleri ciddiye almadı.  

Bölge halkının beklentisi nedir? Halkın temel ve doğal isteği huzur, istihdam ve eğitimdir. Yılların biriken sorunları elbette bir çırpıda ortadan kalkmaz. Sanayide, tarımda, eğitimde, kültürde önceliği bölgeye vermek gerekir. Bölgede yetişerek, tanınmış, kendi alanında başarılar elde etmiş iş adamları, akademisyenler, sanatçılar, gazeteciler el ele vererek bölgelerine karşı olan vefa borçlarını ödemelidirler. Girişimcilere, her türlü yatırım ortamı sağlanmalıdır. Bunun için gerekli eksiklikler tamamlanmalıdır. Devlet İstanbul''da, Mersin''de, Antalya''da, Adana''da, İzmir''de bulunan Doğulu iş adamlarını memleketlerine yatırım yapmak için teşvik etmelidir.

Konu ile ilgili başka bir örnek de şöyledir: Doğu ve Güneydoğu Bölgesi''nde gezi incelemelerinde bulunan Atatürk 1931''de konu ile ilgili olarak şunları söyler: ''İstanbul''da ne medeniyet varsa Ankara''ya ne medeniyet getirmeğe çalışıyorsak, İzmir''i nasıl mamur kılıyorsak yurdumuzun her tarafını aynı medeniyete kavuşturalım istiyorum. Mamur olmalı Türkiye''nin her tarafı, müreffeh olmalı. Devletin yapamadığını millet milletin yapamadığını devlet yapmalıdır. Her şeyi yalnız devletten ya da her şeyi yalnız milletten beklemek doğru olmaz. Devlet ve millet ülke sorunlarını göğüslemede daima el ele olmalıdır.''

Uzun yılların biriken ve cesaret edilemeyen konuları demokratik paket halinde kamuoyuna duyurulacaktır.  AKP hükümetinin mensupları, teşkilatları, kamuoyunu, partilileri açık ve net bir şekilde bilgilendirmelidirler. Her şeyi Başbakan Erdoğan''dan beklememeli, konu bütün kesimlere ifade edilmelidir. Özellikle Kürtlerle ilgili demokrasi paketi İstanbul''da yaşayan 4 milyona yakın Kürt vatandaşlara konu geniş bir biçimde anlatmalıdırlar. Bu konuda teşkilat mensupları donanımlı bilgi sahibi olmalıdırlar. Aksi takdirde; atılan haklı adımlar, yanlış anlaşılmalara neden olur.